Κέλλυ Σακάκου : Για ένα παντελόνι αδειανό για μια μαγκιά χαμένη

«Εγώ τα παντελόνια δεν τα φοράω γιατί κρυώνω»! Δήλωσε πρόσφατα γνωστός αρχισυνδικαλιστής.
«Εγώ ξέρω πως οι άνδρες φοράνε παντελόνια», ανέφερε σύζυγος γνωστού πολιτικού στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής.

Φράσεις – κλισέ – σαν αυτές ή και άλλες, όπως «εγώ τιμώ τα παντελόνια που φοράω» ή «άντε ρε να βάλεις φουστάνια», που όλοι ακούμε κατά καιρούς κληροδοτημένες από γενιά σε γενιά, μυθοποιούν και φορτίζουν επικίνδυνα την υποτιθέμενη ανωτερότητα του αρσενικού απέναντι στο «υποδεέστερο» και αδύναμο θηλυκό.

Το δυστύχημα είναι ότι αυτή την «ανωτερότητα» ευχαρίστως αποδέχονται και γυναίκες, ανεξάρτητα από μόρφωση ή κοινωνική καταξίωση, που αν και οι ίδιες συχνά φορούν παντελόνια, ωστόσο αυτά δεν καλύπτουν το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο.

Γιατί το θέμα δεν είναι το ένδυμα-σύμβολο, αλλά το περιεχόμενό του….αυτό που ταυτίζεται δήθεν με τη λεβεντιά, την τιμιότητα, τη μαγκιά, τη δύναμη, τη μπέσα κ.λ.π. , σε αντίθεση με τη φούστα –μπούργκα, η οποία εξ ορισμού ακυρώνει όλα τα παραπάνω.

Η γελοιότητα αυτού του λανθάνοντος και ακούσιου ίσως ρατσισμού, είναι υπεράνω κάθε άλλης μορφής ιδεολογίας. Καλύπτει ανασφάλειες και φοβίες και παντελόνια αδειανά και μαγκιές χαμένες, αλλά υποστηρίζει το ρόλο που οι ίδιοι οι άντρες ανέθεσαν στον εαυτό τους με συνέπεια στις μέρες μας, στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αι., να παραμένει ακόμα ισχυρός ο μύθος του «είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω».

Το παρήγορο είναι ότι ο αρχισυνδικαλιστής που είπαμε προηγούμενα, γιουχαΐστηκε άγρια από το ακροατήριό του και ζήτησε συγνώμη.
Το πιο παρήγορο είναι ότι οι νέοι άνθρωποι, όλο και περισσότερο φαίνεται να αποτινάσσουν τη μυθολογία που τους έχει επιβληθεί, ώστε να αισιοδοξούμε ότι στο μέλλον, αυτή θα έχει εκλείψει οριστικά.

Ας μη ξεχνάμε άλλωστε, ότι οι επαναστάτες του 1821 γνήσια και αυθεντικά αρσενικά, φορούσαν το κατ’ εξοχήν ηρωικό ένδυμα : τη φουστα-νέλα.