Μ.Σεριάτος: "Αγαπητέ Κώστα..."

Αγαπητέ Κώστα,

Είναι προφανές από όσα εμμέσως πλην σαφώς καταλογίζεις στο σκεπτικό μου, ότι αισθάνεσαι τουλάχιστον την ίδια πιεστική ανάγκη με μένα να εκφράσεις την αγανάκτησή σου για όσα δεν γίνονται, ενώ σίγουρα μπορούν να γίνουν.

Δεν μου κακοφαίνεται καθόλου που η άποψή μου διευκόλυνε την έκφραση σου.

Δεν είναι προσωπική η αντιπαράθεση άλλωστε. Είναι μάλλον πολιτική ή τουλάχιστον αυτό ευελπιστούσα να είναι.

Είναι αλήθεια ότι ξέρω πολύ καλά, όπως φαντάζομαι ξέρεις κι εσύ που έκανες μια επιτυχημένη καλλιτεχνική διαδρομή, τους όρους του «power game». Όπως ξέρουμε και οι δυο ότι ποτέ το αβαθές και η απάτη δεν πουλάει για καιρό. Κάτι πάντα υπάρχει, κάποια αλήθεια ενέχει ό,τι διαρκεί στο χρόνο και διαμορφώνει έναν τρόπο ζωής. Όπως φαντάζομαι να σου έχει τύχει πολλές φορές στη διαδρομή σου να συναντήσεις κάποιους που ταλαιπωρούνται και ταλαιπωρούν κι εμάς από το ανεκπλήρωτο του υποθετικού τους πνευματικού φορτίου πάντα με το άλλοθι ότι το οργανωμένο σύστημα τους πολεμάει επειδή τους φοβάται. Είναι εύκολο ο κάθε «πικραμένος» να βλέπει στον εαυτό του μια παραγνωρισμένη μεγαλοφυΐα η οποία είναι σε θέση να συνδράμει στη μεγάλη ανατροπή, αλλά ξέρουμε όλοι καλά ότι πολύ λίγοι μέσα στους αιώνες είχαν το ανάστημα να είναι πραγματικά επικίνδυνοι για το σύστημα.

Μην εκτρέφουμε λοιπόν συνωμοσιολογικές λογικές που τελικά όχι μόνο εμποτίζουν το σύνολο με φοβική μελαγχολία, αλλά και εμποδίζουν τους ταλαντούχους μέτριους, τους όντως ικανούς, που σήμερα χρειαζόμαστε, από το να τολμήσουν να παραβιάσουν ανοιχτές, πλέον, θύρες.

Τους διανοούμενους που πιστεύουν για τους εαυτούς τους ότι είναι επικίνδυνοι για το σύστημα και βρίσκουν το δικό τους βόλεμα σε αυτή τη λογική θα συνεχίσω να τους βλέπω με καχυποψία. Και δεν θα συμμεριστώ την άποψη σου με βάση την οποία σε μια φάση που ο …κόσμος καίγεται εμείς πρέπει να αναλώσουμε τις μικρές υπομονές μας στην αναζήτηση εκείνων που μας κρύβουν και μας στερούν τον «πνευματικό κόσμο». Γιατί αφενός αλίμονο αν δεν τα ξέρουμε ήδη όλα αυτά, αφετέρου γιατί το βρίσκω απείρως σημαντικότερο να αναγνωρίσουμε την νέα αισθητική και το νέο τρόπο που χρειαζόμαστε και να αφήσουμε επιτέλους να μιλήσει το καινούργιο.

Μην ψάχνεις λοιπόν άλλο φίλε Κώστα. Όλα είναι μπροστά σου.

Σε χαιρετώ, σε ευχαριστώ που ασχολήθηκες τόσο με την άποψή μου και ελπίζω να σε ξαναδιαβάσω.

Μάκης Σεριάτος