Αφιέρωμα: Οι εκλογές της Μεταπολίτευσης σε βίντεο (για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι)

1974 – Οι πρώτες εκλογές μετά τη χούντα

Το σκηνικό: Μετά από 7 χρόνια «στον γύψο», η Ελλάδα επιτέλους ψηφίζει για μια δημοκρατική κυβέρνηση.

Ο νικητής: Η Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Καραμανλή ήταν το μεγάλο φαβορί και ο τελικός της θρίαμβος έφτασε το 54,37% και τις 220 έδρες. 2η ήλθε η Ένωση Κέντρου με αρχηγό τον Γεώργιο Μαύρο και 20,42% και τρίτο το νεοσύστατο τότε ΠΑΣΟΚ με 13,58 %.

1977 – Ανανέωση της λαϊκής εντολής ενόψει ΕΟΚ

Το σκηνικό: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ζητάει ανανέωση της λαϊκής εντολής ένα χρόνο και 2 μήνες πριν λήξει η θητεία της κυβέρνησής του, επικαλούμενος τα εθνικά θέματα του Κυπριακού (θάνατος του Μακαρίου) και της ένταξης στην ΕΟΚ (λόγω της αντιευρωπαϊκής ρητορικής του Αντρέα Παπανδρέου).

Ο νικητής: Η Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Καραμανλή που έλαβε 41,48% και 171 έδρες, ενώ το ΠΑΣΟΚ ανέβηκε στην δεύτερη θέση με 25,34%, αφήνοντας στο 11,95% την Ένωση Κέντρου. Το 1979 η Ελλάδα εντάχθηκε στην ΕΟΚ.

1981 – Η αλλαγή

Το σκηνικό: Τα μηνύματα του σοσιαλισμού συνεγείρουν πλέον και τον ελληνικό λαό που στο πρόσωπο του Αντρέα Παπανδρέου βλέπει την «αλλαγή» που χρειάζεται ο τόπος. Η Νέα Δημοκρατία έχει πλέον για αρχηγό τον Γεώργιο Ράλλη, αφού ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είναι από το 1980 Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Ο νικητής: Το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα Παπανδρέου, με 48,06% θα πάρει 172 έδρες και θα γίνει το κατ' εξοχήν κόμμα εξουσίας για τα επόμενα 30 χρόνια.

1985 – Η μεγάλη πόλωση

Το σκηνικό: Η έλευση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στην αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας φέρνει έναν αντίπαλο που μπορεί να αναμετρηθεί «στα ίσια» με τον Αντρέα Παπανδρέου και ωθεί τον ελληνικό λαό στην ανάγκη να συνασπισθεί με το ένα ή το άλλο στρατόπεδο.

Ο νικητής: Το ΠΑΣΟΚ θα πάρει 45,82% και 161 έδρες, έναντι 126 με 40,85 της Νέας Δημοκρατίας. Τα χρόνια που θα ακολουθήσουν μέχρι τις επόμενες εκλογές θα ορίσουν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ' ότι καταλαβαίναμε τότε το μέλλον της Ελλάδας μέχρι σήμερα.

1989, Ιούνιος & Νοέμβριος – Η ακυβερνησία

Το σκηνικό: Το ΠΑΣΟΚ, φεύγοντας από την εξουσία μετά από δύο τετραετίες, εν μέσω σκανδάλων και συνέχισης της πόλωσης, αλλάζει τον εκλογικό νόμο έτσι ώστε να είναι δύσκολο να σχηματισθεί αυτόνομη κυβέρνηση.

Ο νικητής: Η Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη θα λάβει 44,3% τον Ιούνιο και 46,19% τον Νοέμβριο (έναντι 39,1% και 40,67% του ΠΑΣΟΚ), αλλά δεν αποκτά αυτοδυναμία. Για μισό χρόνο θα κάνει κυβέρνηση συνεργασίας με τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου σε μια ιστορική συνάντηση (και πρωθυπουργό τον Τζανή Τζανετάκη) και στη συνέχεια θα έλθει η οικουμενική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ξενοφώντα Ζολώτα και συμμετοχή σχεδόν όλων των κομμάτων. Η Ελλάδα κυβερνάται για πρώτη φορά από το 98% των ψήφων!

1990 – Η κυβέρνηση Μητσοτάκη

Το σκηνικό: Τα δύο μεγάλα κόμματα δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε κοινό πρόσωπο για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Η παραπομπή του Αντρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο την περασμένη χρονιά οδηγεί τις διαφορές τους στα άκρα. Παρ' ότι ο εκλογικός νόμος δεν έχει ακόμη αλλάξει, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης εκτιμά ότι μπορεί να κερδίσει την πολυπόθητη αυτοδυναμία.

Ο νικητής: Η Νέα Δημοκρατία κερδίζει 150 έδρες και σχηματίζει κυβέρνηση χάρη στη 1 έδρα του Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου, πρώην στελέχους της. Θα καταφέρει να κυβερνήσει με αυτήν την απίστευτα εύθραυστη πλειοψηφία για τρία χρόνια.

1993 – Το «Μακεδονικό» και η «Πολιτική Άνοιξη»

Το σκηνικό: Η διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας και η επιθυμία του κράτους των Σκοπίων να ονομαστεί «Μακεδονία» δημιουργεί απίστευτες εντάσεις και δίνει αφορμή στο ακραία πολωμένο την τελευταία πενταετία σκηνικό στο εσωτερικό να εκραγεί. Ο Αντώνης Σαμαράς δημιουργεί νέο πολιτικό φορέα, ο Αντρέας Παπανδρέου, αθωωμένος από το ειδικό δικαστήριο επανέρχεται δριμύτερος και ο εκλογικός νόμος που θέσπισε η Νέα Δημοκρατία μετά την περίοδο ακυβερνησίας δίνει μεγάλο μπόνους στο πρώτο κόμμα.

Ο νικητής: Το ΠΑΣΟΚ, που κερδίζει 170 έδρες με 46,88%. Η Νέα Δημοκρατία θα πέσει στο 39,3%, ενώ στη Βουλή θα μπεί και η Πολιτική Άνοιξη του Σαμαρά με 4,88% καθώς και ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου με μόλις 4,54%.

1996 – Η Ελλάδα σε ζάλη με τα Ίμια

Το σκηνικό: Η βαριά ασθένεια του Αντρέα Παπανδρέου αναγκάζει το ΠΑΣΟΚ σε εσπευσμένη αλλαγή εξουσίας. Ο Κώστας Σημίτης κερδίζει τον Άκη Τσοχατζόπουλο για λίγες ψήφους και ελάχιστες ημέρες μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας, αναγκάζεται να ευχαριστήσει στη Βουλή... τους Αμερικανούς που απέτρεψαν την κρίση με τους Τούρκους μετά τα Ίμια! Τα δύο μεγάλα κόμματα με άχρωμους ηγέτες (Έβερτ – Σημίτης) που σε τίποτε δεν θυμίζουν τους δύο προκατόχους τους, επιδίδονται σε πόλεμο λάσπης και δυσφήμισης.

Ο νικητής: Το ΠΑΣΟΚ, με 41,49% έναντι 38,12% της Νέας Δημοκρατίας. Η αριστερά έχει ξανασπάσει στα δύο, αλλά αυξάνει τα ποσοστά της (ΚΚΕ 5,61%, Συνασπισμός 5,12%), ενώ στη Βουλή μπαίνει και το κόμμα του Δημήτρη Τσοβόλα, το ΔΗΚΚΙ, αφήνοντας εκτός την Πολιτική Άνοιξη!

2000 – Οι πιο αμφίρροπες εκλογές

Το σκηνικό: Μπορεί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής να έβαλε την Ελλάδα στην ΕΟΚ, αλλά ο Κώστας Σημίτης έχει να λέει ότι την έβαλε στο ευρώ. Βέβαια, πριν απ' αυτό συνέβη το μεγάλο «έγκλημα» του Χρηματιστηρίου. Για μία ακόμη φορά τα δύο μεγάλα κόμματα φέρνουν την πόλωση. Ποιος είναι ο πιο «Ευρωπαίος» από τους δύο; Η Νέα Δημοκρατία θυμίζει το παρελθόν της, εκλέγοντας για αρχηγό της τον Κώστα Καραμανλή, ανηψιό του ιστορικού ηγέτη της.

Ο νικητής: Οριακά ο Κώστας Σημίτης και το ΠΑΣΟΚ που θα πάρουν 43,79%, έναντι 42,74% της Νέας Δημοκρατίας.

2004 – Το τέλος του ΠΑΣΟΚ

Το σκηνικό: Η Ελλάδα στα καλύτερά της. Στο ευρώ, με εύκολα δανεικά, με τους Ολυμπιακούς Αγώνες να έρχονται το καλοκαίρι, με ένα χαμόγελο στο στόμα όλων. Κουρασμένη από την 19ετή κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (με την παρένθεση Μητσοτάκη και των βραχύβιων κυβερνήσεων του '89), βλέπει στον (όχι άπειρο πια) Κώστα Καραμανλή τον ιδανικό ηγέτη για το μέλλον της.

Ο νικητής: Η Νέα Δημοκρατία που με 45,4% θα πλησιάσει τα ποσοστά Μητσοτάκη του 1990. Με 165 έδρες αποκτά μια άνετη πλειοψηφία, πρώτη φορά από το 1977.

2007 – Η Ελλάδα φλέγεται

Το σκηνικό: Η κυβέρνηση Καραμανλή έχει χαλαρώσει, έχοντας να επιτελέσει ένα «εύκολο», όπως θεωρεί, έργο. Κάτι που εκμεταλλεύεται το ΠΑΣΟΚ, που με νέο ηγέτη τον Γιώργο Παπανδρέου, ξαναφέρνει τους συμβολισμούς των ονομάτων στο παιχνίδι. Οι πυρκαγιές του καλοκαιριού, που καίνε τη μισή Ελλάδα λίγες μέρες πριν τις εκλογές, κάνουν το σκηνικό ακόμη πιο σύνθετο.

Ο νικητής: Αντιστρέφοντας το αποτέλεσμα του 1996, η Νέα Δημοκρατία θα πάρει ένα (ανέλπιστο, για πολλούς) 41,83% και θα κερδίσει το ΠΑΣΟΚ που φτάνει στο 38,1%. Το ΚΚΕ ανεβαίνει για πρώτη φορά πάνω από το 8% (8,15%).

2009 – Η αρχή της κρίσης

Το σκηνικό: Ο Κώστας Καραμανλής συνειδητοποιεί πως το έλλειμα έχει εκτροχιαστεί, λόγω της αλόγιστης οικονομικής πολιτικής του, και πως η διεθνής κρίση θα πλήξει σύντομα και την Ελλάδα και ζητά πρόωρες εκλογές. Ο Γιώργος Παπανδρέου, διψασμένος για την πρωθυπουργία δηλώνει «λεφτά υπάρχουν».

Ο νικητής: Το ΠΑΣΟΚ διαλύει τη Νέα Δημοκρατία 43,92% έναντι 33,47%, δίνοντας μια ελπίδα στον λαό ότι μπορεί να διαχειριστεί τον εφιάλτη. Η ελπίδα θα αποδειχθεί φρούδα λίγους μήνες αργότερα, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου θα καταφύγει στο ΔΝΤ.

2012 - Η Ελλάδα του Μνημονίου και το τέλος του δικομματισμού

Το σκηνικό: Οι Έλληνες έχουν υποστεί τα πάνδεινα τα τελευταία δυόμισι χρόνια και βρίσκονται διχασμένοι μεταξύ του να καταπιούν και την υπόλοιπη καμήλα, μέχρι να τελειώσει ο εφιάλτης ή να αποκηρύξουν την ευρωπαϊκή βοήθεια (που επιβάλει την πίεση) και να χαράξουν τον δικό τους, μοναχικό δρόμο. Υπό τέτοιες συνθήκες είναι λογικό τα κόμματα της εξουσίας να κατακερματιστούν και πολλές ακραίες απόψεις να συγκινούν όλο και περισσότερους.

Ο νικητής: Η Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά θα βγει μεν πρώτο κόμμα, αλλά το 18,85% δεν τής φθάνει καν για να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού μαζί με το διαλυμμένο ΠΑΣΟΚ (13,18%). Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει την μεγάλη έκπληξη, φέρνοντας για δεύτερη φορά στην ιστορία την Αριστερά να είναι δεύτερο κόμμα, μετά την ΕΔΑ το 1958. Στην Βουλή, μπαίνει και η Χρυσή Αυγή, ένα κόμμα ναζιστικό, με υψηλό μάλιστα ποσοστό (6,97%) καθώς και τρία ακόμη κόμματα. Όλα δείχνουν πως πολύ σύντομα ο τόπος αναγκαστικά θα οδηγηθεί σε νέες εκλογές, ενώ την ίδια ώρα η Ευρώπη παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα.