Εορτή του Αγ. Γρηγορίου της Νεοκαισαρείας
Ο Άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε το 213 μ.Χ. Αρχικά ονομαζόταν Θεόδωρος και οι γονείς του ήταν Έλληνες ειδωλολάτρες και είχαν μεγάλη κοινωνική θέση στη Νεοκαισάρεια του Πόντου (γνωστή στην αρχαιότητα και ως Καβηρία, Διάσπολις και Σεβαστή, το σημερινό Νικσάρ).Από πολύ νέος ο Γρηγόριος επιδόθηκε με άλλα παιδιά της ηλικίας του, στα γράμματα. Απ' όλους, όμως, διακρινόταν, για τη φιλομάθεια, την σωφροσύνη και την φλογερή του επιθυμία, να γίνει μια μέρα ένας ξακουστός σοφός και επιστήμων. Στα δεκατέσσερά του χρόνια έχασε τον πατέρα του. Τότε για πρώτη φορά αισθάνθηκε μια βαθειά έλξη και συμπάθεια προς τη Χριστιανική θρησκεία.Γίνεται μαθητής του ΩριγένουςΜετά τη στοιχειώδη εκπαίδευση του, ο Άγιος Γρηγόριος μαζί με τον αδελφό του Αθηνόδωρο, πήγαν στη Βηρυτό για να σπουδάσουν νομικά. Αλλά το έτος εκείνο στην Καισαρεία, είχε ανοίξει την περίφημη Σχολή του ο Ωριγένης. Τα παιδιά τον παρακολούθησαν και ο διάσημος διδάσκαλος με την απέραντη πολυμάθεια, την κριτική δεινότητα, την ηθική δύναμη, την γοητεία της διδασκαλίας και την ενάρετη ζωή του, τους σαγήνευσε και τους δέσμευσε πλησίον του. Τόσον πολύ εθέλγχθησαν από αυτόν, ώστε εγκατέλειψαν την Νομική και ενεγράφησαν ως ακροαταί και δια την φιλοσοφία και θεολογία.Η Χειροτονία τουΗ Νεοκαισάρεια υπήγετο τότε εκκλησιαστικώς στην Αμάσεια. Την εποχή εκείνη επίσκοπος Αμασείας ήταν ένας ενάρετος και διορατικός γέροντας, ο Φαίδιμος. Η ευλογημένη αυτή φυσιογνωμία διέκρινε τις ικανότητες του Γρηγορίου. Διέβλεπε στο Γρηγόριο έναν ικανότατο καλλιεργητή του αμπελώνος του Χριστού. Και έτσι ο μακάριος Φαίδιμος τον έκανε επίσκοπο Νεοκαισαρείας η οποία είχε μόνο 17 χριστιανούς! Ο Γρηγόριος, όμως, δεν το θεώρησε υποτιμητικό. Βασιζόταν πολύ στη δύναμη της θείας χάριτος και πάντα είχε στο μυαλό του τα ενθαρρυντικά λόγια του θείου Παύλου: «Ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Β' πρός Τιμόθεον, β' 1), δηλαδή να ενδυναμώνεσαι με τη χάρη που μας δίνεται από τη σχέση και την ένωση μας με τον Ιησού Χριστό. Πράγματι, με τη χάρη του Θεού, ο Γρηγόριος έκανε καταπληκτικό αγώνα και εκχριστιάνισε σχεδόν όλη την πόλη. Και ενώ είχε παραλάβει 17 χριστιανούς.Όσοι πίστευαν άλλαζαν ζωή. Οι νέοι γίνονταν ηθικοί και σώφρονες, οι δούλοι υπετάσσοντο πρόθυμα στους κυρίους τους, οι κύριοι φέρονταν με καλοσύνη στους δούλους σταματούσαν κλεψιές, αδικίες και γενικά ο καθένας τους συμμορφωνόταν. Έκτισαν τότε οι νεοφώτιστοι και μια μεγάλη και ωραία Εκκλησία. Σε λίγον όμως καιρό έγινε μεγάλος και φοβερός σεισμός και ενώ έπεσαν όλα τα μέγαρα, τα σπίτια, οι ειδωλολατρικοί ναοί, μόνον η Εκκλησία του Χριστού έμεινε ακλόνητος και αβλαβής. Αυτό τους στερέωσε πιο πολύ στην πίστη του Χριστού τους Νεοκαισαρείς. Μαζί τώρα με τον αδελφό του τον Αθηνόδωρο, ήσαν οι ηγέτες των Εκκλησιών του Πόντου.πηγη xristiano.gr
