Θα είναι η Λεπέν κι ο Μελανσόν το τελικό δίλημμα για τους Γάλλους; Υπάρχουν εναλλακτικές λέει ο Λεβί

Σοκ και δέος στην Ευρώπη από τις αναταραχές στην Γαλλία λίγους μήνες πριν από τις εκλογές. Παρίσι, Μασσαλία, Λυών, Μπορντό Λιλ ζουν ημέρες φωτιάς και πλιάτσικου καταστημάτων. Έχει η επανάσταση στόχο μια LV; Οι πολιτικοί τρέμουν τον κίνδυνο μετάδοσης στις χώρες τους, οι Βρυξέλλες στον κόσμο τους συζητούν για την πράσινη μετάβαση, ο JD Vans κι ο Τραμπ το αποδίδουν όλο στους μετανάστες τρίτης και δεύτερης και πρώτης γενιάς, και οι μετριοπαθείς Γάλλοι έχουν λουφάξει έντρομοι. Φοβούνται ότι αυτή την φορά δεν θα γλιτώσουν να είναι η τελική επιλογή τους στην κάλπη, η Λεπέν και ο Μελανσόν. Σ’ αυτό το χάος ο Μακρόν σήκωσε χθες το γάντι κι αναρωτήθηκε ρητορικά ‘ποιος είναι από πίσω’ ενώ έδειξε σαφώς τον Μελανσόν και την ακροαριστερά.

Υπάρχει μια άποψη. Οι Γάλλοι αγόραζαν κοινωνική ειρήνη μέσω δανεισμού και ευημερία μέσω μαζικής μετανάστευσης. Τώρα ο κύκλος των παχιών αγελάδων τελειώνει. Τα κεφάλαια των αγορών ψάχνουν καλύτερες ευκαιρίες, ενώ το χρέος μεγεθύνεται. Σ’ αυτό το σκηνικό ο ανυπότακτος Μελανσόν τα παίζει όλα για όλα μιλώντας για κούρεμα μεγάλου μέρους του χρέους. Τ’ ακούσαμε κι άλλη φορά αυτά.

Και η Λεπέν που επίσης τα παίζει όλα για όλα, χαϊδεύει ασθενικά αυτιά λέγοντας πως και δεν θα πειράξει τα όρια συνταξιοδότησης, και θα κρατήσει ανέπαφα τα επιδόματα αλλά «μόνο για Γάλλους» και γενικά οι Γάλλοι θα βρουν τον οικονομικό παράδεισο. Σε στυλ «λεφτά υπάρχουν». Επίσης τ’ ακούσαμε κι άλλη φορά αυτά.

Όπως λένε και στα σόσιαλ, καλή τύχη σε όσους έχουν γαλλικό χρέος και bon vins.

Ο Λεβί

Για τον φιλόσοφο Ανρί Μπερτράν Λεβί το παιχνίδι δεν τελείωσε ακόμα. Η La Provence τον ρωτάει

-Βάζετε το LFI (Μελανσόν) και την Εθνική Συσπείρωση (Λεπέν) στο ίδιο τσουβάλι;

-«Απολύτως. Στο ίδιο τσουβάλι. Και μάλιστα ο ένας λειτουργεί ως εκλογικός ατζέντης του άλλου. Αυτό είναι κάτι που δεν λέγεται αρκετά: Ο Μελανσόν ξέρει ότι δεν πρόκειται να εκλεγεί. Ξέρει όμως επίσης ότι αν φτάσει στον δεύτερο γύρο, εξαφανίζοντας την υπόλοιπη αριστερά και συντρίβοντας τη δημοκρατική δεξιά, τότε η Μαρίν Λεπέν θα εκλεγεί περίπατο».

-Μετά από 10 χρόνια προεδρίας Μακρόν, τα δύο άκρα βρίσκονται προ των πυλών της εξουσίας. Αυτό δεν αποτελεί ομολογία μιας τεράστιας αποτυχίας;

-«Ναι, αλλά θα είναι κυρίως δική μας αποτυχία. Μια συλλογική αποτυχία. Διότι, για στάσου: τι μας αναγκάζει να ψηφίσουμε αυτούς τους ανθρώπους; Γιατί η Γαλλία να οδηγηθεί σε αυτή τη συλλογική αυτοκτονία; Είναι δικό μας θέμα, των ψηφοφόρων. Το διπλό ανάχωμα πρέπει να κρατήσει. Είναι ζωτικής σημασίας για τη χώρα, αλλά είναι υπόθεση όλων μας».

Υπάρχουν άλλοι;

-«Πολλοί. Ο Γκλυκσμάν ή ο Ολάντ στα αριστερά... Ο Εντουάρ Φιλίπ, ο Γκαμπριέλ Ατάλ, ο Νταβίντ Λινάρ στα δεξιά... Δεν με νοιάζει το όνομα. Προσωπικά, θα υποστηρίξω οποιονδήποτε μας βγάλει από τη παγίδα «Μελανσόν / Λεπέν».

Ο Στάθης Καλύβας

Για τον ιστορικό Στάθη Καλύβα, «δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη χρεοκοπίας της αριστεράς, η οποία υποδαυλίζει το μπάχαλο γιατί δεν έχει πλέον τίποτα το θετικό να προτείνει πέρα από την τυφλή διαμαρτυρία και το γνωρίζει. Στρώνει τον δρόμο για την εκλογική επέλαση της ακροδεξιάς προς την εξουσία και ο στόχος της είναι να ωθήσει τα πράγματα προς τα κει μπας και... Μπας και τι ακριβώς; Προφανώς ονειρεύονται μια επανάσταση αγνώστου φόρμας και περιεχομένου όπου μέσα στην ανακατωσούρα κάπως θα βρεθούν στον αφρό. Ο μηδενισμός ως υποκατάστατο πολιτικής στρατηγικής».

Ο βραχιολάτος

Αναταραχές όμως δεν υπάρχουν μόνο στην Γαλλία του Μακρόν. Υπάρχουν και στην Αλβανία του πολύ κυρίου Ράμα.

Ο καλλιτέχνης Πρωθυπουργός παίζει το χαρτί της ένταξης στην ΕΕ.Η Αλβανία είναι στον κατάλογο των υπό ένταξη χωρών και ο Ράμα, ο οποίος κατηγορείται για εγκαθίδρυση καθεστώτος φόβου και προπαγάνδας στην χώρα, (βουλευτής Β. Ντούλες Ert News) γνωρίζει πως οι Αλβανοί πολίτες το θέλουν σαν τρελοί. Γι’ αυτό δηλώνει πως οι διαδηλώσεις εμποδίζουν την ένταξη στα σαλόνια. Όμως «οι διαδηλώσεις αυτές σκοτώσανε το φόβο» υποστηρίζει ο Ντούλες. «Στην Αλβανία δεν υπάρχει πλέον φόβος. Οπότε αυτό είναι το κλειδί που μας κάνει να ελπίζουμε ότι ο Ράμα αποτελεί ήδη παρελθόν για τη χώρα». Οι διαδηλωτές ξεκίνησαν διαμαρτυρία για το φαραωνικό έργο γαμπρού Τραμπ, αλλά πλέον το πράγμα έχει ξεφύγει. Ζητούν μεταβατική κυβέρνηση ενός έτους και μετά εκλογές.

Ο πρωθυπουργός

Εκλογές έχει και η μικρούλα αλλά πολύ συμπαθητική χώρα στη νοτιοανατολική άκρη της ΕΕ που όλοι αγαπούν. Στον δικό της προεκλογικό ρυθμό, μετά από την καυτή αλλά ατελέσφορη Σύνοδο Κορυφής, και τις διαρροές των εκτιμήσεων που κάνει ο Σταν Γκρίνμπεργκ για το Μαξίμου, σημαντικό γεγονός ήταν η γιορτή της πασοκικής επετείου της 18ης 1981. Η γιορτή έγινε στο ‘Σταύρος Βενέτης» του Αιγάλεω και πήγε καλά. Ήταν εκεί το όλον ΠΑΣΟΚ. Και το ιστορικό και το προϊστορικό, όπως μου μετέφερε στ’ αυτί αυτήκοος μάρτυρας. Ο πρόεδρος αποθεώθηκε

από καμιά 70αριά, ίσως και 80 νεολαίους οι οποίοι φώναξαν μερικές φορές «να’ τος, να’τος ο Πρωθυπουργός».

Πάντως το κλειστό του Αιγάλεω γέμισε ασφυκτικά. Μέσα κι έξω μαζεύτηκαν 2.000, μαζί με όλο το κομματικό στελεχιακό δυναμικό εννοείται. Η συγκέντρωση της Αττικής ήταν λίγο καλύτερη από αυτή στο Ηράκλειο της Κρήτης. Όλοι ήταν χαρούμενοι που βρέθηκαν. Στα πηγαδάκια κυριάρχησε επίσης η χαρά και η περιέργεια: πως είσαι; Τι κάνεις; Πώς τα βλέπεις;

Παρουσίες

Ανάμεσα στις παρουσίες ξεχώρισε η υπό μεταγραφή Μυρτώ Κοροβέση,

η οποία έκανε τους πάντες να ζηλέψουν, όταν από τρελή καραμπόλα στο ψηφοδέλτιο Ανατολικής Αττικής βρέθηκε στα έδρανα της Βουλής. «Ούτε ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος δεν ντα κατάφερε ποτέ να φτάσει εκεί» θυμήθηκε προϊστορικό στέλεχος που λέγαμε.

Πάντως μια ωραία πράσινη πεταλούδα

πετάρισε με χάρη στο οπτικό μου πεδίο και μου είπε τα εξής: κάτω τα χέρια απ’ τη Μυρτώ. Ο Μπαμπάς της ήταν επί σειρά ετών σύντροφος και δήμαρχος Αγίου Στεφάνου, και η αδελφή της Βάσια, που το’ χει με την πολιτική, στάθηκε πάντα βράχος δίπλα της.

Η Μυρτώ μπορεί να κατέβηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ, να έγινε αντιπρόεδρος Κασελάκη, αλλά οι οικογενειακές ρίζες είναι ΠΑΣΟΚ. Έτσι μου είπε η πεταλούδα, έτσι τα μεταφέρω, γιατί αυτή την εβδομάδα ανακοινώνεται η μεταγραφή.

Σας φιλώ

Η Πυθία