Τα προβλήματα της κυβέρνησης, το τανγκό της κεντροαριστεράς, οι αναταράξεις στη δεξιά πολυκατοικία

Το είχαμε πει εδώ και αρκετό καιρό, ότι η πολιτική ατμόσφαιρα «μυρίζει» πρόωρες εκλογές. Τα τελευταία εικοσιτετράωρα, όμως, φούντωσε η φήμη και εξαιτίας μιας σχετικής διαρροής από το Μέγαρο Μαξίμου, βάσει της οποίας μάλιστα, προσδιοριζόταν και συγκεκριμένη ημερομηνία. Ειλημμένη απόφαση; Μπορεί και όχι, σίγουρα, ωστόσο, επιχείρηση προετοιμασίας της κοινής γνώμης, η οποία συστηματικά βομβαρδίζεται με την κατηγορηματική διαβεβαίωση, ότι η κυβέρνηση θα εξαντλήσει per mare per terram την τετραετία, για λόγους θεσμικής προσήλωσης. Κάτι σαν «να μας βρίσκεται», ακόμη κι αν αποδειχθεί αχρείαστο.

Και γιατί, παρακαλώ; Για μια σειρά από μάλλον απλούς λόγους:

Πρώτον: Απεδείχθη στην πράξη ότι έφθασε στα όριά της, η τακτική της απλής διαχείρισης εκρηκτικών προβλημάτων, όπως η ακρίβεια που σαρώνει, αλλά και το αίσθημα δυσανεξίας που προκαλεί η βαριά οσμή των σκανδάλων. Τα μέχρι πρότινος ισχυρά επικοινωνιακά εργαλεία, τα οποία το κυβερνητικό επιτελείο χρησιμοποιούσε με εντυπωσιακό τρόπο, αποδεικνύονται πλέον «παλαιάς κοπής» και ελλείψει ισχυρού πολιτικού αφηγήματος, τα πακέτα παροχών, παρότι αθροιστικά είναι ύψους 1,75 δισ. ευρώ σχεδόν «πέφτουν στο βρόντο», καθώς οι πολίτες θεωρούν (έτσι λένε οι δημοσκοπήσεις), ότι έχουν πολύ μικρό αποτέλεσμα στην τσέπη.

Δεύτερον: Μάλλον εξαιτίας αυτού, αλλά και του κλίματος που ευρύτερα δημιουργείται, έχουν αρχίσει να εκδηλώνονται «φυγόκεντρες δυνάμεις» στα καρέ της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας -τόσο στο κόμμα, κυρίως όμως στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Μπορεί η ένταση να εκτονώθηκε για την ώρα, αλλά οι καλά γνωρίζοντες υποστηρίζουν ότι «το καζάνι βράζει». Παράλληλα, έχουν αρχίσει να σκάνε μύτη, οι επίδοξοι δελφίνοι -ο καθένας με τον τρόπο του. Άλλοι δουλεύουν αθόρυβα, επιχειρώντας να διευρύνουν την επιρροή τους στη βάση με κάθε ευκαιρία, άλλοι πάλι τοποθετούνται δημοσίως ως προς όλα τα ανοικτά ζητήματα περιγράφοντας το δέον γενέσθαι. Ο νοών νοείτο.

Τρίτον: Είναι, πλέον, λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι η σημερινή κυβέρνηση πρέπει να κερδίσει τρίτη θητεία (πάντα σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις). Είναι επομένως, λίγοι εκείνοι που γοητεύονται από το αφήγημα της σταθερότητας και της προοπτικής. Είναι προφανές ότι το ισχυρό (ως πριν δύο χρόνια περίπου) εκσυγχρονιστικό προφίλ της κυβέρνησης, έχει υποστεί βαρύ πλήγμα, αμφισβητείται η ορθότητα των επιλογών της, όπως επίσης και η αποτελεσματικότητά της.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι στο συνολικό σκηνικό, άπαντες χειμάζονται, κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Οι… περίφημες βελόνες, εμφανίζουν καθοδική τάση, ως προς το κυβερνών κόμμα και οριακή άνοδο, ως προς το ΠΑΣΟΚ. Το οποίο, παρεμπιπτόντως, τελευταία έχει αγριέψει. Τα λέει «χύμα και τσουβαλάτα», επιχειρεί αποδόμηση του προσωπικού προφίλ του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και να περιφρουρήσει το χώρο του ενόψει της πρωτοβουλίας Τσίπρα.

Εδώ, λοιπόν, γεννάται το ερώτημα, πώς και πόσο θα μπορούσαν να μεταβάλουν το πολιτικό τοπίο, τα δύο νέα κόμματα που ανακοινώνονται μέσα στην εβδομάδα που τρέχει:

- Πρώτα απ’ όλα, η κατάσταση στο ΣΥΡΙΖΑ είναι οριακή, όπως δείχνει η διαγραφή του Παύλου Πολάκη, μετά από μακρά περίοδο στη διάρκεια της οποίας είχαν καταγραφεί έντονα διαλυτικά φαινόμενα. Από εκεί και πέρα, ο στόχος του πρώην πρωθυπουργού είναι προφανώς ευρύτερος. Ξεκινά με το πλεονέκτημα ότι θεωρείται ως ο πλέον κατάλληλος για την ενοποίηση του κατακερματισμένου χώρου της Αριστεράς – Κεντροαριστεράς (δημοσκοπικό εύρημα), ενώ φιλοδοξεί ταυτόχρονα να απευθυνθεί και στους ψηφοφόρους του κέντρου -κυρίως εκείνους που είχαν μετακομίσει στη ΝΔ, είτε παραμένουν υπό την επιρροή της είτε κυρίως κατατάσσονται την τελευταία διετία στη λεγόμενη αδιευκρίνιστη ψήφο. Τα υπόλοιπα θα κριθούν στην πράξη, καθώς εξαρτώνται από το εύρος του target-group, που θα πεισθεί από το αφήγημά του, όπως επίσης και από την απόφασή του για τη στελέχωση του κόμματός του. Μ’ άλλα λόγια, με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει.

- Ο υπό σύσταση πολιτικός φορέας της Μαρίας Καρυστιανού αφορά κατά βάση τη «δεξιά πολυκατοικία», ενώ όπως έδειξαν οι μετρήσεις της κοινής γνώμης αγγίζει επίσης την επιρροή της Πλεύσης Ελευθερίας. Σημασία έχει ασφαλώς το πώς θα επηρεασθούν τα κόμματα που αντλούν ψηφοφόρους, κυρίως από τη Βόρεια Ελλάδα, όπως η Ελληνική Λύση και η Νίκη, αλλά και αν πέραν της συγκεκριμένης εσωτερικής αναδιάταξης, θα επηρεασθεί περαιτέρω και το ποσοστό του κυβερνώντος κόμματος.

Πάντως, στη ΝΔ έχουν στραμμένο το βλέμμα τους κυρίως στον Αντώνη Σαμαρά, καθώς εκτιμούν ότι ο πρώην πρωθυπουργός έχει πολύ ισχυρότερες πιθανότητες να προσελκύσει δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της κυβερνώσας παράταξης.

Αν υποθέσουμε ότι μπαίνουμε στην τελική ευθεία για πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο, σίγουρα έχουμε μπροστά μας ένα περιπετειώδες καλοκαίρι!

Διαβάστε επίσης