Ο Τσίπρας και ο καπιταλισμός της φιλανθρωπίας

Σε σχέση με όλες τις προηγούμενες πρόσφατες συνεντεύξεις του σε τηλεόραση, έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα η εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στο οικονομικό φόρουμ των Δελφών ήταν περισσότερο προσανατολισμένη στην οικονομία. Θα πει κανείς, σε ένα οικονομικό φόρουμ μιλούσε, λογικό ήταν η κουβέντα να επικεντρώσει περισσότερο στην οικονομία.

Με την σιγουριά και την άνεση που τον διακρίνει στις συνεντεύξεις ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε εκτενώς στην οικονομική κατάσταση, αλλά και σε πολλά άλλα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη Δικαιοσύνη, την ανάγκη της Αριστεράς να ανακάμψει, τις γεωπολιτικές εξελίξεις κα. Αυτό που έκανε εντύπωση σε πολλούς πάντως, είναι το γεγονός ότι προσπάθησε να μην «τρομάξει», η έστω να κάνει να νιώσουν άβολα, οι τραπεζίτες και το μεγάλο κεφάλαιο.

Μίλησε για την ακρίβεια και για την ανάγκη παρατηρητηρίου τιμών έκανε μια αναφορά στο στεγαστικό και στο πρόβλημα που προκαλείται όπως είπε από τις 15.000 Airbnb στην Αθήνα - παρά το γεγονός ότι από έρευνες που έχουν γίνει ξέρουμε ότι δεν είναι το Airbnb το πρόβλημα - και έκανε λόγο για την ανάγκη ενός «εθνικού ταμείου σύγκλισης με στόχο να χρηματοδοτηθούν τομείς της οικονομίας και επενδύσεις για να αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο και να υπάρξουν νέες θέσεις εργασίας» όπως είπε. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι θα λέγαμε εμείς καθώς καλές είναι οι προθέσεις, αλλά έχουμε ακούσει στο παρελθόν αρκετές φορές για τέτοια σχέδια και δεν είδαμε τίποτα.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση σε όσα είπε ο κύριος Τσίπρας και που μάλιστα το χαρακτήρισε ως «βασικό πυλώνα» είναι η αποκαλούμενη «πατριωτική εισφορά».

Όπως είπε «από τις 260.000 επιχειρήσεις στη χώρα αυτοί που είχαν τζίρο άνω των 300 εκατ. ευρώ ήταν περίπου 300. Οι 10 ισχυρότερες είχαν τζίρο πάνω από 65 δισ. ευρώ. «Μιλάμε για 20, 30, 100 που τους ξέρουμε με το όνομά τους. Αν ήμουν πρωθυπουργός σε συνθήκες κανονικότητας θα τους έλεγα: για ελάτε εδώ! Θεωρείτε λογικό να παίρνει ο δάσκαλος 800 ευρώ, ο γιατρός 1800 ευρώ για να μας χειρουργήσει και να ζει με τα φιλοδωρήματα των ασθενών του; Οι νέοι που θέλουν να κάνουν έρευνα να μην έχουν σπίτι; Εγώ θεωρώ ότι τους περισσότερους από αυτούς θα τους έπειθα. Γιατί το πιστεύουν κι αυτοί ότι δεν μπορεί να προχωρήσει έτσι καμία κοινωνία με τόσο μεγάλες αντιθέσεις. Θα τους έπειθα, να διαφημίσουν αυτή την παρέμβαση. Εγώ δεν έχω ταξικό μένος, αλλά πατριωτική ευθύνη».

Τώρα… ας μη θυμηθούμε τι έλεγε ο Άγγλος συγγραφέας Σάμιουελ Τζόνσον για τον πατριωτισμό γιατί πολλοί θα στεναχωρηθούν. Αυτό που μας είπε ο κ. Τσίπρας με απλά λόγια είναι ότι πείσει 100 καπιταλιστές να γίνουν φιλάνθρωποι, να δώσουν τα ωραία τους λεφτά για τις επόμενες γενιές. Ο δρόμος για τον δημοκρατικό καπιταλισμό λοιπόν περνά μέσα από τις αγαθές προθέσεις. Πάει περίπατο η ταξική πάλη και ο διαλεκτικός υλισμός.

Δεν ξέρω αν ο κύριος Τσίπρας κατάφερε να μην τρομάξει τους τραπεζίτες και τους πλούσιους στη χώρα, πιστεύω σίγουρα όμως ότι θα προβλημάτισε, για να μην πω θα τρόμαξε, τους Αριστερούς ή τελοσπάντων αυτούς που νιώθουν πιο κοντά στην Αριστερά ή στηρίζουν κάποιες ελπίδες στον κύριο Τσίπρα για ένα άλλο οικονομικό μοντέλο.