H προφητική συνέντευξη Λαριτζανί στον Guardian: Είχε σαφή εικόνα για την εχθρότητα της Δύσης

Snapshot

• Ο Αλί Λαριτζανί είχε σαφή πεποίθηση ότι η Δύση ήθελε να καταστρέψει το επαναστατικό καθεστώς του Ιράν, κάτι που επιβεβαιώθηκε με τη δολοφονία του από ισραηλινή αεροπορική επιδρομή.
• Σε συνέντευξή του το 2006, προειδοποίησε ότι η σύγκρουση με τη Δύση θα εκτοξεύσει την τιμή του πετρελαίου και θα μπορούσε να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ.
• Ως γραμματέας του ανώτατου συμβουλίου εθνικής ασφάλειας, διαφώνησε με τη σκληρή ρητορική του τότε προέδρου Αχμαντινετζάντ, θεωρώντας την εμπόδιο σε πιθανή συμφωνία με τη Δύση.
• Παρά την παραίτησή του το 2007, παρέμεινε σημαντική πολιτική προσωπικότητα και εκτελούσε με αυστηρότητα την καταστολή των διαδηλώσεων με εντολή του ανώτατου ηγέτη Χαμενεΐ.
• Ο Λαριτζανί φέρεται να αντιτάχθηκε στην ενίσχυση του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία και στην πρόσφατη διαδοχή στο ιρανικό καθεστώς, προτιμώντας πιο μετριοπαθή πολιτική, αλλά ο θάνατός του διέκοψε αυτές τις εξελίξεις.

Snapshot powered by AI

Βαθιά μέσα του, ο Αλί Λαριτζανί πίστευε πάντα ότι οι δυτικές δυνάμεις ήταν αποφασισμένες να καταστρέψουν το επαναστατικό καθεστώς του Ιράν, για το οποίο είχε πολεμήσει στο πεδίο της μάχης. Η προαίσθηση αυτή έχει πλέον δικαιωθεί με θανάσιμο τρόπο, καθώς ο Λαριτζανί έγινε η τελευταία προσωπικότητα του κατεστημένου που πέθανε από το Ισραήλ, σε μια προφανώς στοχευμένη αεροπορική επιδρομή, σύμφωνα με αναφορές.

Βγήκε στην επιφάνεια όταν ο Guardian του πήρε συνέντευξη τον Ιούνιο του 2006, όταν βρισκόταν στο επίκεντρο τεταμένων και παρατεταμένων διαπραγματεύσεων τύπου γάτας-ποντικιού με τη Δύση για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Ως γραμματέας του ανώτατου συμβουλίου εθνικής ασφάλειας – την ίδια θέση που κατείχε κατά τη στιγμή του θανάτου του – ο Λαριτζανί, πρώην διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης, ήταν ο άνθρωπος που έθεσε τα θεμέλια σε μια διαμάχη που φαινόταν να έχει φτάσει σε υπαρξιακά επίπεδα για το καθεστώς που υπηρετούσε και τον άσπονδο εχθρό του, το Ισραήλ.

Ήταν φρουρούμενος καθ' όλη τη διάρκεια μιας συνέντευξης που πραγματοποιήθηκε στο γραφείο του στην Τεχεράνη με τρεις δημοσιογράφους της Guardian, τον Simon Tisdall, τον Ewen MacAskill και τον Robert Tait - μέχρι που τον ρώτησαν αν θεωρούσε γνήσιες τις δυτικές ανησυχίες για το πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου του Ιράν.

«Κύριε, νομίζω ότι γνωρίζετε την απάντηση σε αυτή την ερώτηση. Αν δεν ήταν το πυρηνικό ζήτημα, θα είχαν σκεφτεί κάτι άλλο... η πίεση που μας ασκούν είναι αρκετός λόγος για να είμαστε καχύποπτοι». Ήταν μια αποκαλυπτική στιγμή διαύγειας στην ψυχική κατάσταση ενός ανθρώπου που κατά τα άλλα φαινόταν μυστηριώδης.

Είκοσι χρόνια αργότερα, η συνέντευξη φαίνεται ανατριχιαστικά προφητική από άλλες απόψεις, καθώς ο Λαριτζανί προειδοποίησε ότι «η τιμή του πετρελαίου θα εκτοξευθεί» σε περίπτωση σύγκρουσης και συζήτησε το πιθανό κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.

Ο Tait τον είχε παρατηρήσει σε μια συνέντευξη Τύπου τον προηγούμενο χρόνο, όταν ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2005. Του φάνηκε μια σχετικά άχρωμη προσωπικότητα και δεν του έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ούτε στον ίδιο ούτε στο εκλογικό σώμα. Στη συνέχεια, τις εκλογές κέρδισε ο πολύ πιο ασταθής χαρακτήρας του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ.

Ως επικεφαλής εθνικής ασφάλειας υπό την κυβέρνηση Αχμαντινετζάντ, ο πραγματιστής και στοχαστικός Λαριτζανί συχνά εξοργιζόταν με την προκλητική και πρωτοσέλιδη ρητορική του δημαγωγού προέδρου για το πυρηνικό ζήτημα, βλέποντάς την ως εμπόδιο στις προσπάθειές του να καταλήξει σε συμφωνία με τη Δύση που θα παρείχε στην Ισλαμική Δημοκρατία ένα μέτρο ασφάλειας.

Προσπάθησε να παραιτηθεί αρκετές φορές, καθώς ο Αχμαντινετζάντ κλιμάκωνε τις διεθνείς εντάσεις με τις επιδεικτικές του κινήσεις, οι οποίες περιελάμβαναν επανειλημμένες χλευαστικές δηλώσεις κατά του Ισραήλ και την επιδεικτική του άρνηση για το Ολοκαύτωμα. Τελικά, η παραίτησή του έγινε δεκτή τον Οκτώβριο του 2007, σε αυτό που θεωρήθηκε τότε ως ένδειξη ότι ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ , ο ανώτατος ηγέτης, τάχθηκε με τον Αχμαντινετζάντ έναντι του Λαριτζανί.

Αλλά ο Λαριτζανί -ένας από τους πέντε αδελφούς που κατείχαν εξέχοντες ρόλους στο καθεστώς- παρέμεινε σταθερά εντός του κατεστημένου. Αργότερα έγινε πρόεδρος του Majles, του κοινοβουλίου του Ιράν, μια θέση που τον κράτησε στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Και παρέμεινε σταθερά στην τροχιά του Χαμενεΐ, ακόμη και αν οι απόψεις του δεν είχαν επιρροή.

Καθώς ο εμφύλιος πόλεμος σάρωνε τη γειτονική Συρία, ο Λαριτζανί πιστεύεται ότι είχε αντιταχθεί στην πολιτική του Χαμενεΐ για την ενίσχυση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ, συμμάχου του Ιράν, παρά τις αμφιβολίες για την θανατηφόρα καταστολή των ανταρτών από τον Άσαντ.

Ο Λαριτζανί προσπάθησε δύο φορές ακόμη να διεκδικήσει την προεδρία, αλλά η υποψηφιότητά του απορρίφθηκε από το συμβούλιο των εμπειρογνωμόνων, ένα όργανο ελέγχου των κληρικών. Δεν δόθηκε καμία εξήγηση, αλλά ορισμένοι αναλυτές εικάζουν ότι ένας λόγος ήταν το γεγονός ότι η κόρη του ζούσε στις ΗΠΑ, ενώ δύο από τους ανιψιούς του ζούσαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και τον Καναδά.

Ακτιβιστές της αντιπολίτευσης τόνισαν φέτος τις δυτικές κατοικίες των συγγενών του Λαριτζανί, καθώς η αιματηρή καταστολή του τελευταίου κινήματος διαμαρτυρίας του Ιράν από το καθεστώς -με κόστος χιλιάδων ζωών- έδειξε για άλλη μια φορά ότι το αστέρι του Λαριτζανί βρίσκεται σε άνοδο. Ο Χαμενεΐ είχε αναθέσει στον Λαριτζανί την καταστολή των διαμαρτυριών, σύμφωνα με αναφορές από το εσωτερικό του Ιράν, ένα έργο που εκπλήρωσε με αδίστακτη αποτελεσματικότητα.

Το αν ο Λαριτζανί θα συνέχιζε σε αυτή την ασυμβίβαστη πορεία θα παραμείνει θέμα εικασιών. Δημοσιεύματα υποδηλώνουν ότι αντιτάχθηκε στην πρόσφατη απόφαση να αναλάβει το τιμόνι της χώρας ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ Μοτζτάμπα - και αντ' αυτού θα προτιμούσε έναν πιο μετριοπαθή υποψήφιο σε μια συμφιλιωτική χειρονομία προς τους Ιρανούς που ενοχλούνται από τους περιορισμούς της δογματικής θεοκρατικής διακυβέρνησης. Ο θάνατός του κατέστησε αυτή τη συζήτηση άνευ αντικειμένου. Όχι όμως και η προαίσθησή του, προ πολλού, ότι η Δύση επιδίωκε αλλαγή καθεστώτος.

Διαβάστε επίσης