Ο Μαμντάνι ζήτησε από τον βασιλιά Κάρολο το διαμάντι Koχινούρ - Η ιστορία του «καταραμένου» λίθου
Το αμφιλεγόμενο διαμάντι του στέμματος, που ζητούν πίσω οι Ινδοί μετά τον θάνατο της βασίλισσας Ελισάβετ επανέρχεται στο προσκήνιο
To διαμάντι Koh-i-Noor στο στέμμα της εκλιπούσας Βασίλισσας Ελισάβετ
Snapshot
- Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζόχραν Μαμτάνι, κάλεσε τον βασιλιά Κάρολο να επιστρέψει το διαμάντι Koχινούρ στην Ινδία κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Βρετανού μονάρχη στις ΗΠΑ.
- Το διαμάντι Koχινούρ, βάρους 105 καρατίων, αποκτήθηκε από τη Βρετανία το 1850 μετά την προσάρτηση του Παντζάμπ και αποτελεί σύμβολο αποικιακής κυριαρχίας για πολλούς Ινδούς.
- Η Ινδία έχει ζητήσει επανειλημμένα την επιστροφή του διαμαντιού μετά την ανεξαρτησία της το 1947, χωρίς όμως να υπάρξει ανταπόκριση από τη Βρετανία.
- Το Koχινούρ έχει μακραίωνη ιστορία και θεωρείται «καταραμένο» λόγω θρύλων που αναφέρουν ότι φέρνει συμφορά στους άνδρες που το κατέχουν, ενώ φοριέται μόνο από γυναίκες της βασιλικής οικογένειας.
- Η βασίλισσα Ελισάβετ Β' φορούσε το διαμάντι στο στέμμα της, ενώ η Καμίλα, σύζυγος του βασιλιά Καρόλου Γ', απέφυγε να το φορέσει στην ενθρόνισή της λόγω της ιστορικής διαμάχης και της κατάρας.
Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζόχραν Μαμντάνι, δήλωσε χθες ότι ενθαρρύνει τον βασιλιά της Βρετανίας Κάρολο να επιστρέψει το διαμάντι Koχινούρ , σχόλιο που έγινε κατά τη διάρκεια της συνεχιζόμενης επίσκεψης του Βρετανού μονάρχη στις ΗΠΑ.
«Αν έπρεπε να μιλήσω με τον βασιλιά ξεχωριστά, πιθανότατα θα τον ενθάρρυνα να επιστρέψει το διαμάντι Koχινούρ», δήλωσε ο Ινδοαμερικανός δήμαρχος του «Μεγάλου Μήλου», όταν ρωτήθηκε σε συνέντευξη Τύπου λίγες ώρες πριν από την τελετή στη μνήμη των θυμάτων της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001. Τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ αρνήθηκαν να σχολιάσουν, όπως επίση και το γραφείο του Μαμντάνι.
To διαμάντι Koh-i-Noor στο στέμμα της εκλιπούσας Βασίλισσας Ελισάβετ
APΗ Ινδία έχει επανειλημμένα ζητήσει από τη Βρετανία να επιστρέψει το διαμάντι των 105 καρατίων. Ο τότε αποικιακός γενικός κυβερνήτης της Ινδίας κανόνισε να δοθεί το τεράστιο διαμάντι στη Βασίλισσα Βικτώρια το 1850, αφού η Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών είχε προσαρτήσει την περιοχή του Παντζάμπ το 1849 και είχε πάρει το διαμάντι από έναν έκπτωτο Ινδό ηγέτη.
Η Ινδία απέκτησε την ανεξαρτησία της από τη βρετανική κυριαρχία το 1947. Ο βρετανικός αποικισμός της Ινδίας και τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν εναντίον των Ινδών κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου παραμένουν ευαίσθητα ζητήματα στη χώρα. Η Ινδία έχει δηλώσει προηγουμένως ότι το διαμάντι ήταν ένα «πολύτιμο έργο τέχνης με ισχυρές ρίζες στην ιστορία του έθνους μας».
Η κατοχή του διαμαντιού από τους Βρετανούς θεωρείται από πολλούς Ινδούς ως σύμβολο των αποικιακών θηριωδιών κατά τη διάρκεια της βρετανικής κυριαρχίας. Το διαμάντι ανήκε προηγουμένως σε αυτοκράτορες της Ινδίας, σάχηδες του Ιράν, εμίρηδες του Αφγανιστάν και Σιχ μαχαραγιάδες, σύμφωνα με το φιλανθρωπικό ίδρυμα Historic Royal Palaces.
Η ιστορία του Koχινούρ
Το Kοχινουρ είναι ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα διαμάντια στον κόσμο. Έχει αποτελέσει αντικείμενο σε κατακτήσεις και ίντριγκες εδώ και αιώνες, περνώντας από τα χέρια Μογγόλων πριγκίπων, Ιρανών πολεμιστών, Αφγανών ηγεμόνων και Παντζάμπι Μαχαραγιάδων. Ο πολύτιμος λίθος των 105 καρατίων περιήλθε σε βρετανικά χέρια στα μέσα του 19ου αιώνα και αποτελεί μέρος των Κοσμημάτων του Στέμματος που εκτίθενται στον Πύργο του Λονδίνου.
Η ιδιοκτησία του πολύτιμου λίθου είναι ένα συναισθηματικό ζήτημα για πολλούς Ινδούς, οι οποίοι πιστεύουν ότι τους το έκλεψαν οι Βρετανοί. Όταν εξορύχθηκε στο σημερινό Άνδρα Πραντές, κατά τη διάρκεια της δυναστείας Kακατιγιάν του 12ου-14ου αιώνα, πιστεύεται ότι ήταν ένα άκοπο 793 καρατίων. Η παλαιότερη καταγραφή της κατοχής του το τοποθετεί στα χέρια των Mογγόλων τον 16ο αιώνα, μετά φέρεται να πέρασε στους Πέρσες και από εκεί στους Αφγανούς.
Ο Σιχ Μαχαραγιάς, Ραντζίτ Σινγκ, το έφερε πίσω στην Ινδία αφού το πήρε από τους Αφγανούς. Στη συνέχεια αποκτήθηκε από τους Βρετανούς κατά την προσάρτηση του Παντζάμπ με τη Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών να αποκτάει τον πολύτιμο λίθο στο τέλος της δεκαετίας του 1840, αφού ανάγκασε τον 10χρονο Μαχαραγιά Ντάντζιπ Σινγκ να παραδώσει τα εδάφη και τα υπάρχοντά του. Στη συνέχεια η Εταιρεία παρουσίασε το διαμάντι στη βασίλισσα Βικτώρια.
Ο σύζυγός της πρίγκιπας Αλβέρτος, ζήτησε να κοπεί πριν τοποθετηθεί στο στέμμα της Βασιλομήτορος Ελισάβετ το 1937. Το Koχινουρ (Kohinoor) που σημαίνει «Βουνό του Φωτός», συγκαταλέγεται στα κοσμήματα του βρετανικού στέμματος από τότε, αλλά οι κυβερνήσεις στο Ιράν, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και την Ινδία έχουν όλες διεκδικήσουν το διαμάντι. Ο θάνατος της βασίλισσας Ελισάβετ αναζωπύρωσε τις συζητήσεις για την επιστροφή του στην Ινδία.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ζητείται η επιστροφή του διαμαντιού. Μετά την ανεξαρτησία της Ινδίας το 1947, η κυβέρνηση ζήτησε πίσω το διαμάντι. Η Ινδία έκανε άλλη μια κρούση τη χρονιά της στέψης της βασίλισσας Ελισάβετ Β', αιτήματα που έπεσαν στο κενό, με το Ηνωμένο Βασίλειο να υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν νομικοί λόγοι για την επιστροφή του στην Ινδία.
Το «καταραμένο» διαμάντι
Το διαμάντι συνοδεύεται από έναν πολύ γνωστό θρύλο που το χαρακτηρίζει «καταραμένο». Σύμφωνα με έναν ινδουιστικό μύθο που χρονολογείται από το 1806, ο λίθος φέρνει καλοτυχία σε γυναίκες ή θεότητες που τον φορούν, αλλά φέρνει μεγάλη συμφορά, θάνατο και απώλεια εξουσίας στους άντρες που τον κατέχουν.
Ο θρύλος λέει ότι όλοι οι άντρες ηγεμόνες (Ινδοί, Πέρσες, Αφγανοί) που κατείχαν το διαμάντι στο παρελθόν, βίωσαν βίαιους θανάτους, ανατροπές και ίντριγκες. Το διαμάντι κατέληξε στην κατοχή της βρετανικής βασιλικής οικογένειας το 1849. Λόγω της κατάρας, το διαμάντι φοριέται σχεδόν αποκλειστικά από γυναίκες της βασιλικής οικογένειας για να αποφευχθούν τα δεινά.
Η βασίλισσα Ελισάβετ Β' και η βασιλομήτωρ φορούσαν το στέμμα με το Koχινούρ, ενώ η Καμίλα, σύζυγος του βασιλιά Καρόλου Γ', απέφυγε να το φορέσει στην ενθρόνισή της, εν μέρει λόγω της ιστορικής διαμάχης με την Ινδία, αλλά και για να μην ξυπνήσουν οι «οδυνηρές αναμνήσεις» της κατάρας.
