«Είναι δύσκολο να βλέπω τους γονείς μου να ζουν τόσο άνετα οικονομικά, ενώ εγώ δυσκολεύομαι»
Ένα μεγάλο ερώτημα που απασχολεί πολλούς γονείς είναι αν πρέπει να βοηθούν τα ενήλικα παιδιά τους οικονομικά, ενώ έχουν την δυνατότητα
Snapshot
- Πολλοί γονείς δυσκολεύονται να αποφασίσουν αν πρέπει να στηρίζουν οικονομικά τα ενήλικα παιδιά τους, ακόμα και όταν έχουν τη δυνατότητα.
- Ένα από τα παιδιά, ο Τζο, ζήτησε δάνειο από τον πατέρα του για να ξεκινήσει μια επιχείρηση, αλλά ο πατέρας του αρνήθηκε, πιστεύοντας ότι πρέπει να τα καταφέρει μόνος του.
- Πολλοί ενήλικες νιώθουν αγανάκτηση βλέποντας τους γονείς τους να ζουν άνετα οικονομικά ενώ αυτοί δυσκολεύονται, ειδικά όσοι έχουν πάρει φοιτητικά δάνεια ή οικονομικές υποχρεώσεις.
- Σύμφωνα με έρευνα της Αμερικανικής Ένωσης Συνταξιούχων οι περισσότεροι γονείς παρέχουν κάποια οικονομική βοήθεια στα παιδιά τους, αλλά αυτό συχνά τους προκαλεί οικονομικό άγχος.
- Ειδικοί επισημαίνουν ότι οι γονείς δεν πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο τη δική τους οικονομική ασφάλεια για να βοηθήσουν τα παιδιά τους, αλλά η υποστήριξη θεωρείται συχνά μια πράξη καλοσύνης.
Ένα από τα ερωτήματα που απασχολούν πολλούς γονείς στη σύγχρονη κοινωνία είναι το κατά πόσο πρέπει να στηρίζουν τα ενήλικα παιδιά τους οικονομικά, όταν έχουν την δυνατότητα και την άνεση.
Ο Τζο είναι 32 ετών και μεγάλωσε βλέποντας τους γονείς του να διευθύνουν τη δική τους επιχείρηση, μια εταιρεία κατασκευής στεγών, την οποία ίδρυσε ο πατέρας του τη δεκαετία του 1980. Πάντα ήθελε κι αυτός να γίνει επιχειρηματίας — ειδικά αφού ο πατέρας του, ο Στιβ, πούλησε την εταιρεία του σε μια εταιρεία επενδύσεων ιδιωτικών κεφαλαίων πριν από περίπου πέντε χρόνια, κάτι που του επέτρεψε να συνταξιοδοτηθεί άνετα στην ηλικία των 65.
«Οι γονείς μου έφτιαξαν μια καλή ζωή για τους ίδιους και τώρα είναι ασφαλείς οικονομικά», είπε ο Τζο στο περιοδικό New York Magazine. Κάνουν αρκετές κρουαζιέρες κάθε χρόνο, παίζουν γκολφ και πρόσφατα κάλυψαν τα έξοδα του γάμου της αδελφής του. «Πάντα τους έβλεπα ως ένα καλό πρότυπο για τη ζωή που ήθελα να ζήσω κι εγώ».

Πριν από δύο χρόνια, ο Τζο ζήτησε ένα δάνειο 15.000 δολαρίων από τον πατέρα του, καθώς ήθελε να ξεκινήσει μια μικρή επιχείρηση φροντίδας γκαζόν και χρειαζόταν κεφάλαιο για να αγοράσει επαγγελματικό εξοπλισμό. Παρουσίασε στον Στιβ το επιχειρηματικό του σχέδιο, το οποίο περιελάμβανε ένα χρονοδιάγραμμα για την αποπληρωμή του ποσού. Ωστόσο, ο Στιβ του είπε «όχι».
«Μου είπε ότι έπρεπε να τα καταφέρω μόνος μου, όπως είχε κάνει κι εκείνος», είπε ο Τζο. «Αλλά όταν είχε ξεκινήσει τη δική του επιχείρηση, δεν είχε φοιτητικά δάνεια όπως έχω εγώ. Το πανεπιστήμιο ήταν πολύ πιο φθηνό τότε. Η οικονομία ήταν διαφορετική. Δεν νομίζω ότι είναι σωστό να συγκρίνουμε τις καταστάσεις μας».
Έτσι, ο Τζο δεν έχει καταφέρει ακόμη να ξεκινήσει την επιχείρηση του και εργάζεται σε μια εταιρεία διαχείρισης ακινήτων, ενώ παράλληλα ασχολείται με την κηπουρική για να βγάλει κάποια επιπλέον χρήματα. Έχει όμως δύο μικρά παιδιά και δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα. «Χωρίς κάποια αρχική βοήθεια, δεν είναι ρεαλιστικό να πιστεύω ότι θα καταφέρω ποτέ να ακολουθήσω τον δρόμο της επιχειρηματικότητας», είπε ο ίδιος στο αμερικανικό περιοδικό.
Από την άλλη, ο Στιβ πιστεύει ότι διδάσκει στον γιο του ένα πολύτιμο μάθημα αυτονομίας. «Δεν είναι ότι δεν έχω την οικονομική δυνατότητα να τον βοηθήσω», είπε ο Στιβ. «Απλώς δυσκολεύομαι να λυπηθώ κάποιον. Θέλω να νιώσει την ικανοποίηση ότι έχτισε κάτι μόνος του, με τη δική του σκληρή δουλειά. Έτσι μεγάλωσα κι εγώ».
Το ερώτημα που απασχολεί πολλούς γονείς
Έτσι, εδώ έρχεται ένα μεγάλο ερώτημα που απασχολεί πολλούς γονείς: Πρέπει να βοηθούν τα ενήλικα παιδιά τους οικονομικά, ενώ έχουν την δυνατότητα;
Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι γονείς παρέχουν κάποια μορφή οικονομικής υποστήριξης στα ενήλικα παιδιά τους, είτε πρόκειται για την πληρωμή ενός ενοικίου είτε για μια βοήθεια στην φροντίδα των παιδιών τους, όπως αποκαλύπτει πρόσφατη έκθεση της Αμερικανικής Ένωσης Συνταξιούχων (AARP). Πολλοί γονείς βοηθούν τα παιδιά τους επειδή το θέλουν (42%), αλλά αρκετοί (36%) δήλωσαν ότι αισθάνονται ότι έχουν την ανάγκη να το κάνουν — και σχεδόν οι μισοί από αυτούς δήλωσαν ότι αυτό τους προκαλεί οικονομικό άγχος.
Ωστόσο, υπάρχουν και γονείς όπως ο Στιβ, που δεν δίνουν χρήματα στα παιδιά τους, παρόλο που θα μπορούσαν εύκολα να το κάνουν. Και σε ορισμένες περιπτώσεις, τα παιδιά τους είναι εξοργισμένα γι’ αυτό.
«Είναι δύσκολο να βλέπω τους γονείς μου να ζουν τόσο άνετα οικονομικά, ενώ εγώ δυσκολεύομαι», είπε η 35χρονη Κλόι, η οποία εργάζεται στον τομέα του μάρκετινγκ στη Νέα Υόρκη, μιλώντας στο περιοδικό New York Magazine.
Η μητέρα και ο πατέρας της, και οι δύο επιχειρηματίες, δεν είχαν πολλά χρήματα κατά την διάρκεια της παιδικής της ηλικίας. Έτσι, όταν εκείνη πήγε στο πανεπιστήμιο, οι ίδιοι πήραν ένα δάνειο ύψους άνω των 80.000 δολαρίων. Ωστόσο, αφότου αποφοίτησε, της είπαν ότι ήταν εξ ολοκλήρου εκείνη υπεύθυνη για την αποπληρωμή του ποσού.
Από τότε, οι επιχειρήσεις των γονιών της έχουν απογειωθεί και εκείνοι ζουν στη «χλιδή», έχοντας ανακαινίσει το σπίτι τους, έχοντας χτίσει μια καινούργια πισίνα και σάουνα, ενώ έχουν αγοράσει αρκετά σκάφη, μεταξύ των οποίων και ένα γιοτ που η Κλόι εκτιμά ότι κόστισε 6 εκατομμύρια δολάρια.

«Χαίρομαι που οι γονείς μου τα πάνε τόσο καλά», είπε η Κλόι. «Δούλεψαν σκληρά και έχτισαν μια υπέροχη ζωή για τον εαυτό τους. Αλλά, επίσης, τι κάνουν; Γιατί αγόρασαν ένα γιοτ αντί να βοηθήσουν τα παιδιά τους να ξεπληρώσουν τα φοιτητικά τους δάνεια;», είπε.
Τα δύο αδέλφια της Κλόι βρίσκονται σε παρόμοια θέση — επιβαρυμένα από χρέη που δεν γνώριζαν ότι είχαν μέχρι που ήταν πια πολύ αργά. «Ως αποτέλεσμα, είμαστε όλοι αρκετά "πίσω" στη ζωή μας... οικονομικά», τόνισε η Κλόι.
Αυτή και τα αδέλφια της έχουν προσπαθήσει να συζητήσουν το θέμα με τους γονείς τους — διακριτικά — αλλά ποτέ δεν τα καταφέρνουν. «Κάθε φορά που αναφέρω τα φοιτητικά δάνειά μου, με διακόπτουν αμέσως ή με μαλώνουν που το αναφέρω», λέει. «Δεν τους ζητάω να πληρώσουν τα πάντα. Αλλά θα μπορούσαν να είχαν βρει ένα σχέδιο μαζί μας ή να μας είχαν βοηθήσει έστω και λίγο».
Η αγανάκτηση που νιώθουν πολλά παιδιά
Έτσι όπως και η Κλόι, πολλοί ενήλικες στην ηλικία των 30 και 40 ετών δυσανασχετούν με το γεγονός ότι οι γονείς τους ζουν στην χλιδή, ενώ εκείνοι αγωνίζονται να καλύψουν το κόστος διαβίωσής τους.
Μια άλλη περίπτωση είναι αυτή της Χάνα, η οποία εργάζεται στον κλάδο της ψυχαγωγίας και ζήτησε ένα δάνειο από τους γονείς της όταν αγόραζε το πρώτο της σπίτι στην Καλιφόρνια το 2023. Το διαμέρισμα που είχε βρει είχε τα πάντα — ωραία θέα, βρισκόταν σε μια γειτονιά όπου μπορούσε να περπατάει άνετα με τους φίλους της, και της παρείχε μια σχετικά εύκολη μετακίνηση προς τη δουλειά της.
«Για την περιοχή, η τιμή ήταν πολύ λογική εκείνη την εποχή», είπε η Χάνα στο περιοδικό New York Magazine, εξηγώντας ότι αγόρασε το διαμέρισμα της για 535.500 δολάρια, ποσό χαμηλότερο από τη ζητούμενη τιμή.
Είχε αποταμιεύσει αρκετά για να μπορέσει να πληρώσει την προκαταβολή των 15%, αλλά μια τοπική τράπεζα προσέφερε ένα ειδικό πρόγραμμα για όσους αγόραζαν σπίτι για πρώτη φορά, εάν μπορούσαν να δώσουν μια προκαταβολή των 20%. Έτσι, καθώς της έλειπαν 20.000 δολάρια, στράφηκε στους γονείς της.
«Τους είπα: “Δεν σας ζητάω να μου δώσετε τα χρήματα. Σας ζητάω απλώς να μου τα δανείσετε. Σίγουρα θα σας τα έχω ξεπληρώσει μέσα σε δύο χρόνια”». Αλλά εκείνοι της είπαν «όχι». «Μου είπαν ότι δεν είχαν τα μετρητά. Αργότερα την ίδια χρονιά, όμως, πήγαν διακοπές σε ολόκληρη την Ευρώπη».
Έτσι, επειδή δεν μπόρεσε να καλύψει την απαίτηση για την προκαταβολή, η Χάνα δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για την ειδική προσφορά στεγαστικού δανείου. «Είμαι ακόμα ενοχλημένη με αυτό που έγινε», λέει. «Ποτέ δεν περίμενα πολλά από τους γονείς μου οικονομικά. Αυτή είναι πραγματικά η μόνη φορά που τους ζήτησα χρήματα, και θα είχε κάνει μεγάλη διαφορά για μένα».
Ίσως οι γονείς δεν έχουν τόσα χρήματα όσα πιστεύουν τα παιδιά τους
Η Κλόι παραδέχτηκε ότι παρά το γεγονός ότι οι γονείς της έχουν αγοράσει γιοτ, δεν είναι σίγουρη αν έχουν αποταμιεύσει για τη συνταξιοδότησή τους.
«Είναι άνθρωποι που ζουν την κάθε μέρα, χωρίς να σκέφτονται την επόμενη», λέει. «Είναι πολύ πιθανό να μην έχουν αποταμιεύσει τίποτα».
Ωστόσο, η Λίνσεϊ Στάνμπερι, ιδρύτρια του περιοδικού The Purse πιστεύει ότι οι γονείς δεν πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο τη δική τους οικονομική ασφάλεια για χάρη των παιδιών τους. «Το τελευταίο πράγμα που θέλεις είναι να βάλεις τους γονείς σου σε μια θέση όπου θα πρέπει να εξαρτώνται οικονομικά από εσένα κάποια μέρα», λέει.
Ο Στιβ είπε ότι έχει δει φίλους του να δίνουν πάρα πολλά χρήματα στα ενήλικα παιδιά τους, προκαλώντας οικονομική ζημιά στους ίδιους αλλά και σε αυτά. «Τα παιδιά τους δεν ξέρουν πώς να συντηρήσουν τον εαυτό τους, και οι γονείς παίρνουν χρήματα από την σύνταξη τους για να τα βοηθήσουν. Είναι ένας φαύλος κύκλος».
«Για να είμαστε σαφείς, το να δανείσει χρήματα ένας γονιός στα παιδιά του δεν θα τον έβαζε σε αυτή τη θέση. Αλλά είναι θέμα αρχής», τόνισε.
Παρόλα αυτά, η συντριπτική πλειοψηφία των γονιών που δίνουν χρήματα στα ενήλικα παιδιά τους λένε ότι αυτό τους κάνει χαρούμενους.
«Τελικά, το βλέπω πραγματικά ως μια πράξη καλοσύνης», λέει η Στάνμπερι. «Οι γονείς θέλουν να συνεχίσουν να στηρίζουν τα παιδιά τους, τα οποία αγαπούν. Και δεν είναι λογικό να θέλεις να βοηθήσεις το παιδί σου να αγοράσει ένα σπίτι ή να ξεκινήσει τη δική του επιχείρηση ή να πληρώσει για την εκπαίδευση των δικών του παιδιών, αντί να κρατάς τα χρήματά σου μέχρι να πεθάνεις;», κατέληξε.