Πώς οι ενέσεις αδυνατίσματος περιπλέκουν τις σχέσεις μητέρας και κόρης προκαλώντας χάος
Κάποιες πιέζουν τις κόρες, και κάποιες άλλες το κρύβουν από τα παιδιά τους - Οι ενέσεις αδυνατίσματος με αναστολείς Glp-1 διαμορφώνουν εκ νέου τις σχέσεις μητέρας - κόρης
Snapshot
- Η αύξηση των ενέμων θεραπειών αδυνατίσματος με αναστολείς GLP-1 προκαλεί εντάσεις και πιέσεις στις σχέσεις μητέρων και κοριτσιών, επηρεάζοντας τη δυναμική τους γύρω από την εικόνα και το βάρος.
- Μητέρες συχνά πιέζουν τις κόρες τους να χρησιμοποιήσουν τις θεραπείες αυτές ή κρύβουν τη χρήση τους, δημιουργώντας συναισθηματικές δυσκολίες και συγκρούσεις.
- Κλινικές μελέτες δείχνουν σημαντική απώλεια βάρους με τη χρήση GLP-1, γεγονός που ενισχύει την επιρροή τους στις οικογενειακές σχέσεις και την αυτοεικόνα.
- Η συζήτηση για τη χρήση των ενέσιμων θεραπειών αδυνατίσματος απαιτεί προσεκτική προσέγγιση, ώστε να αποτραπεί η εμφύτευση εμμονών για το βάρος και το σώμα στα παιδιά.
- Ορισμένες μητέρες προωθούν τη θεραπείες ως ιατρική παρέμβαση και προσπαθούν να διατηρήσουν μια οικογενειακή κουλτούρα αποφυγής σχολιασμού της εμφάνισης των άλλων.
Οι σχέσεις μέσα στις οικογένειες είναι περιπλοκές, όμως εκείνες μεταξύ κόρης και μητέρας είναι ένα επίπεδο πιο ψηλά, αφού δύο γυναίκες συγκρούονται για άπειρα πράγματα, ένα εκ των οποίων είναι η εικόνα, ή καλύτερα το σωματικό βάρος.
Τώρα, αυτό το κομμάτι των σχέσεων διαταράσσεται ακόμα περισσότερο, από την άνοδο των ενέσιμων θεραπειών αδυνατίσματος με αναστολείς GLP-1.
«Οι γονείς έχουν μια πρωταρχική ανάγκη να υποστηρίζουν και να προστατεύουν τα παιδιά τους. Και όλοι γνωρίζουν ότι ζούμε σε μια βαθιά λιποφοβική κουλτούρα όπου το προνόμιο του σώματος είναι ένα πράγμα και η ιεραρχία του σώματος είναι ένα άλλο πράγμα», δήλωσε η Ζόε Μπίσμπινγκ, θεραπεύτρια στη Νέα Υόρκη, στο Ηarpers Bazaar, που αναδεικνύει το πολύπλοκο αυτό θέμα, το οποίο ξεπερνά τα όρια του σωματικού βάρους και ασκεί νέες πιέσεις στις οικογενειακές σχέσεις.
Μητέρες πιέζουν τις κόρες τους να το δοκιμάσουν, ενώ άλλες αναρωτιούνται αν πρέπει να κρύψουν τη χρήση των ενέσεων αδυνατίσματος με αναστολείς GLP-1 από τα παιδιά τους. Μία απλή ένεση μπορεί να ελέγξει αυτό που δεν κατάφερε να ελέγξει ένας αγώνας μιας ολόκληρης ζωής κι όσο οι μητέρες και οι κόρες παλεύουν με τις συνέπειες, ένα πλήθος συναισθημάτων αναδύεται στην επιφάνεια.
Η περίπτωση της Νάταλι, είναι χαρακτηριστική.
Η οικογένειά της ασχολείται με τα steakhouse. Ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση, και στα 33 της μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, για να ανοίξει το δεύτερο κατάστημα. Ήταν η χρονιά που γέννησε και προσκάλεσε τη μητέρα της να την επισκεφτεί, η οποία επί χρόνια αγωνιζόταν με το βάρος της. Τότε άρχισαν τα προβλήματα.
Η μητέρα έπαιρνε GLP-1 και είχε «κατέβει» αρκετά νούμερα στα ρούχα της.
Ξαφνικά, είχε ένα νέο σώμα — και απόψεις για το σώμα όλων των άλλων, ιδιαίτερα της κόρης της, τρεις μήνες μόλις μετά τον τοκετό.
«Ίσως θα έπρεπε να σκεφτείς να πάρεις ένα GLP, ώστε να είσαι αδύνατη μέχρι να ανοίξει το εστιατόριο» πρότεινε η μητέρα της.
Η Νάταλι αντέδρασε. «Της είπα: “Ή θα μπορούσα απλά να περιμένω και να αφήσω το σώμα μου να κάνει τη δουλειά του”», θυμάται. Αλλά η μητέρα της συνέχιζε να την πιέζει. «Μου έλεγε: “Ναι… ή θα μπορούσες απλά να πάρεις ένα GLP”».
Η εμμονή της μητέρας της με το βάρος μετά το πρόγραμμα GLP, λέει, έχει επηρεάσει «δραματικά» τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται τη δική της ανατροφή. «Ήμουν τόσο προσηλωμένη στο “Πώς θα της μάθουμε να έχει καλή καρδιά, να είναι έξυπνη και να δουλεύει σκληρά;” και όλα αυτά τα πράγματα. Τώρα σκέφτομαι [επίσης]: “Πώς θα βεβαιωθώ ότι δεν θα έχει εμμονή με το να είναι αδύνατη;”» Ενοχλείται από τα σχόλια για το σώμα της κόρης της, ακόμα και όταν διατυπώνονται θετικά.
Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση της Gallup, το 15% των Αμερικανών δηλώνει ότι έχει χρησιμοποιήσει κάποτε ένα από αυτά τα σκευάσματα για απώλεια βάρους.
Η γιατρός και επιστήμονας Τζένιφερ Μάνε-Γκόλερ, επίκουρη καθηγήτρια ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, η οποία συνέβαλε στην ανάπτυξη των κατευθυντήριων οδηγιών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας σχετικά με τους αναστολείς GLP-1 για τη θεραπεία ενηλίκων με παχυσαρκία, αναφέρει ότι, τόσο από τη δική της κλινική εμπειρία όσο και από μελέτες, πολλοί χρήστες χάνουν το 5% ή περισσότερο του συνολικού σωματικού τους βάρους εντός τριών έως έξι μηνών.
Σε κλινικές δοκιμές, οι συμμετέχοντες έχασαν κατά μέσο όρο 15 έως 22% του βάρους τους σε διάστημα 12 έως 16 μηνών. Για πολλούς ανθρώπους, αυτό δεν ήταν παρά ένα θαύμα.
Με το θέμα καταπιάνεται στο τελευταίο βιβλίο της και η μυθιστοριογράφος Rainbow Rowell, με πρωταγωνίστριες 5 αδελφές, όταν η μεγαλύτερη αρχίζει ξαφνικά να χάνει βάρος, ακολουθώντας ενέσιμη θεραπεία, αλλά κρύβοντάς το από τις άλλες.
Όπως λέει η συγγραφέας, η οποία δεν παίρνει GLP-1 (αλλά δεν το αποκλείει για το μέλλον), βλέπει πλέον παρόμοιες ιστορίες να εκτυλίσσονται μεταξύ φίλων και συγγενών, μερικοί από τους οποίους τα παίρνουν.
Η Rowell έχει δει τι συμβαίνει στις οικογένειες όταν κάποιος αρχίζει να παίρνει GLP-1 και προσπαθεί να το κρατήσει μυστικό: «Όταν λες: “Απλώς έχω γίνει πιο πειθαρχημένος στην άσκηση” ή “Επιτέλους αντιμετωπίζω το φαγητό με υγιεινό τρόπο”, όλοι γύρω σου λένε: “Μαλακίες. Πάνω από όλα τα άλλα, μας λες ψέματα”», λέει.
«Οι μητέρες δεν θέλουν να βλέπουν τις κόρες τους να υποφέρουν, να ντρέπονται για το σώμα τους», σημειώνει η Geneen Roth, η οποία έχει γράψει 11 βιβλία σχετικά με τη συναισθηματική κατανάλωση τροφής και την απελευθέρωση από την κουλτούρα της δίαιτας. «Το πρόβλημα είναι ότι η κόρη αντιλαμβάνεται αυτό που αισθάνεται η μητέρα — όχι μόνο αυτό που λέει. Υπάρχει μια μετάδοση του πώς αισθάνεται η μητέρα για το σώμα της και το φαγητό».
Η θεραπεύτρια από τη Βαλτιμόρη, Lucy Anson, η οποία ειδικεύεται σε ζητήματα εικόνας σώματος και διατροφικών διαταραχών, λέει ότι οι πελάτες της καταλαβαίνουν πότε οι μητέρες τους παίρνουν κρυφά GLP-1. «Ξαφνικά η μαμά μου δεν τρώει μαζί μου το δείπνο της Ημέρας των Ευχαριστιών», λέει, επαναλαμβάνοντας αυτό που έχει ακούσει. «Δεν φτιάχνει πια τα γλυκά που έφτιαχνε παλιά».
Για κάθε γυναίκα που αισθάνεται ότι κρίνεται από τη μητέρα της σχετικά με τα φάρμακα απώλειας βάρους, υπάρχει μια άλλη που ανησυχεί μήπως αποκαλύψει στα παιδιά της ότι παίρνει GLP-1.
«Ακόμη και με ενήλικα παιδιά, δεν θέλεις να πιστεύουν ότι πρέπει να αλλάξουν το σώμα τους», λέει η Μπίσμπινγκ. «Ταυτόχρονα, ίσως θέλεις να είσαι ειλικρινής για το τι κάνεις και γιατί».
Πώς μπορεί μια μητέρα να μιλήσει για την απώλεια βάρους χωρίς να εμφυσήσει λάθος ιδέες στα παιδιά της;
Η Άννα, 48 ετών, προέρχεται από μια εβραϊκή οικογένεια, «όπου υπάρχει αυτή η μεγάλη ειρωνεία: σου επιβάλλουν το φαγητό, αλλά Θεός φυλάξοι αν πάρεις βάρος», λέει.
Η μητέρα της συχνά επικρίνει το δικό της σώμα και ήταν επικριτική και απέναντι σε άλλους ανθρώπους — επισημαίνοντας, για παράδειγμα, όταν μια εξαδέλφη «πάχυνε». Ως ενήλικη, η Άννα συνέχισε την οικογενειακή παράδοση, περνώντας από περιόδους περιορισμού και υποτροπής, ντροπής και απογοήτευσης, για να ελέγξει το βάρος της. Τίποτα δεν δούλεψε μέχρι που άρχισε να παίρνει GLP. Όχι μόνο έχασε βάρος, αλλά και οι πόνοι στις αρθρώσεις της και οι φλεγμονές εξαφανίστηκαν.
Παρόλα αυτά, έπρεπε να βρει τρόπο να συζητήσει το φάρμακο με την κόρη της, που είναι στην προεφηβεία, και τον γιο της, που είναι έφηβος.
Τελικά, η Άννα αποφάσισε να αντιμετωπίσει το GLP-1 ως ιατρική παρέμβαση, όχι ως ένδειξη αδυναμίας. Τα παιδιά της την βλέπουν να κάνει την ένεσή της και την ακούν να συζητά για το πρόγραμμα υγείας της. Μέχρι στιγμής, λέει, δεν φαίνεται να τους έχει κάνει μεγάλη εντύπωση.
«Αυτό τους κάνει πολύ μεγαλύτερη εντύπωση από ό,τι κάνω τώρα, που είναι να τρώω πάλι τα ίδια φαγητά με όλους».
Η Άννα δεν ετοιμάζει πια ξεχωριστά γεύματα για τον εαυτό της και διατηρεί μια οικογενειακή κουλτούρα να μην μιλάμε για το σώμα των άλλων.
