Theo James: Ο «gentleman» με τις ελληνικές ρίζες που ξέφυγε από την ταμπέλα του heartthrob

Snapshot

• Ο Theo James επέλεξε να ξεφύγει από τον ρόλο του απλού "heartthrob" και να επαναπροσδιορίσει την καριέρα του με πιο σύνθετους χαρακτήρες.
• Η εμφάνισή του στο «The White Lotus» και το «The Gentlemen» ανέδειξε τη γοητεία του ως εργαλείο δραματικής έντασης και όχι μόνο ως αισθητικό στοιχείο.
• Ο ηθοποιός έχει ελληνικές ρίζες από τον παππού του που ήταν πρόσφυγας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και έχει εμπλακεί ενεργά με ζητήματα προσφύγων.
• Παρά τη δημοφιλία του, ο Theo James διατηρεί την προσωπική του ζωή ιδιωτική και δεν επιδιώκει την προβολή εκτός των επαγγελματικών του δραστηριοτήτων.
• Η καριέρα του εξελίσσεται από τον ρόλο του όμορφου άνδρα σε αυτήν ενός χαρακτήρα με βάθος, αξιοποιώντας τη γοητεία του ως συστατικό της υποκριτικής του τέχνης.

Snapshot powered by AI

Υπάρχει μια στιγμή στην καριέρα κάθε όμορφου ηθοποιού που πρέπει να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να παίζει τον «ρόλο του γόη» που του έδωσε το Χόλιγουντ ή αν θα επιχειρήσει να τον καταρρίψει.

Ο Theo James φαίνεται να επέλεξε το δεύτερο. Για χρόνια, ήταν εύκολο να τον περιγράψει κανείς με μερικές μόνο λέξεις: ψηλός, σκοτεινός, αψεγάδιαστος. Το πρόσωπο που το Divergent μετέτρεψε σε αντικείμενο λατρείας μιας ολόκληρης γενιάς, ο άνδρας που έμοιαζε να έχει σχεδιαστεί σε κάποιο εργαστήριο παραγωγής leading men.

Μόνο που ο ίδιος δεν φάνηκε ποτέ ιδιαίτερα ικανοποιημένος με αυτή την εκδοχή του εαυτού του. Σήμερα, στα 40 του, ο Theo James μοιάζει πολύ πιο ενδιαφέρων από τον heartthrob που γνώρισε το κοινό πριν από μία δεκαετία. Όχι επειδή έχασε τη γοητεία του — κάθε άλλο. Αλλά επειδή έμαθε πώς να τη χρησιμοποιεί.

Στο «The White Lotus», η γοητεία έγινε απειλή. Στο «The Gentlemen», έγινε όπλο. Και κάπου ανάμεσα στους δύο αυτούς ρόλους, ο James κατάφερε να κάνει κάτι που δεν είναι καθόλου αυτονόητο στο Χόλιγουντ: να επανασυστήσει τον εαυτό του.

Πριν από το Χόλιγουντ, υπήρχε η Φιλοσοφία

Ο Theodore Peter James Kinnaird Taptiklis γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1984 στο High Wycombe της Αγγλίας, το μικρότερο από πέντε παιδιά. Το βιογραφικό του δεν μοιάζει εξαρχής με εκείνο ενός ανθρώπου που προοριζόταν να γίνει κινηματογραφικός σταρ.

Σπούδασε Φιλοσοφία στο University of Nottingham. Αργότερα εκπαιδεύτηκε στην υποκριτική στο Bristol Old Vic Theatre School. Υπήρξε μουσικός, τραγουδιστής και κιθαρίστας.

Θα μπορούσε, θεωρητικά, να είχε καταλήξει οπουδήποτε. Κατέληξε μπροστά στην κάμερα. Και ίσως η Φιλοσοφία να μην ήταν ποτέ τόσο άσχετη με την υποκριτική όσο ακούγεται. Ο James μοιάζει να ενδιαφέρεται περισσότερο για χαρακτήρες που κρύβουν κάτι, που αντιφάσκουν, που δεν αποκαλύπτουν ποτέ ολόκληρο τον εαυτό τους. Κάπως όπως ο ίδιος.

Ο Four και το τίμημα του να είσαι «ο όμορφος»

Το 2014 ήρθε το Divergent. Ως Tobias «Four» Eaton, ο James έγινε μέσα σε λίγους μήνες παγκόσμιο όνομα. Ήταν μυστηριώδης, σωματικά επιβλητικός, προστατευτικός και αρκετά απρόσιτος ώστε να μετατραπεί σε κινηματογραφική φαντασίωση.

Το Χόλιγουντ είχε βρει τον νέο του heartthrob. Και αυτό ήταν ταυτόχρονα ευλογία και πρόβλημα. Ο James έχει μιλήσει για το πώς ένας επιτυχημένος ρόλος μπορεί να καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο σε βλέπουν οι casting directors, τα στούντιο και τελικά το κοινό. Όταν όλοι σε έχουν ήδη κατατάξει σε μία κατηγορία, το δύσκολο δεν είναι να παραμείνεις εκεί.

Το δύσκολο είναι να φύγεις. Ακολούθησαν το Underworld, το Sanditon, το The Time Traveler’s Wife. Καλές δουλειές, διαφορετικοί χαρακτήρες, αλλά η σκιά του Four παρέμενε.

Μέχρι που εμφανίστηκε η Σικελία.

Η στιγμή που το White Lotus άλλαξε τα πάντα

Ο Cameron Babcock δεν ήταν ο τύπος που θα έπρεπε να αγαπήσεις. Ήταν αλαζόνας. Προνομιούχος. Ανταγωνιστικός. Επικίνδυνα γοητευτικός.

Και ο Theo James ήταν εξαιρετικός στον ρόλο.

Στη δεύτερη σεζόν του The White Lotus, δεν προσπάθησε να κρύψει την ομορφιά του. Την έκανε μέρος της απειλής. Ο Cameron μπορούσε να γελάσει, να σε αγκαλιάσει και ταυτόχρονα να σε κάνει να αμφιβάλλεις για κάθε του κίνητρο.

Ίσως αυτός να ήταν ο ρόλος που για πρώτη φορά επέτρεψε στο κοινό να καταλάβει τι μπορεί να κάνει πραγματικά ο James. Ο ίδιος χαρακτήρισε αργότερα τη σειρά «δώρο».

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί. Για πρώτη φορά ύστερα από χρόνια, το Χόλιγουντ δεν τον κοίταζε μόνο ως τον άνδρα που θα μπορούσε να παίξει τον ήρωα.

Μπορούσε να παίξει και τον άνδρα που ίσως δεν θα έπρεπε να εμπιστευτείς ποτέ.

Και μετά ήρθε ο Guy Ritchie

Το «The Gentlemen» μοιάζει σχεδόν φτιαγμένο για τον Theo James. Κοστούμια. Βρετανική αριστοκρατία. Στεγνό χιούμορ. Εγκληματίες. Βία. Ένας άνδρας που ξεκινά την ιστορία πιστεύοντας ότι ξέρει ποιος είναι και καταλήγει να ανακαλύπτει ότι ίσως είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.

Ως Eddie Horniman, ο James έχει την ευκαιρία να παίξει ταυτόχρονα τον gentleman και τον gangster. Και το απολαμβάνει.

Η ειρωνεία είναι ότι ο Guy Ritchie υπήρξε κομμάτι της δικής του κινηματογραφικής ενηλικίωσης. Ο James έχει μιλήσει για το πόσο τον είχε επηρεάσει το Lock, Stock and Two Smoking Barrels όταν ήταν νεότερος.

Χρόνια αργότερα, βρέθηκε στο επίκεντρο ενός δικού του σύμπαντος.

Ένας Taptiklis στο Χόλιγουντ

Αν το «Theo James» ακούγεται απολύτως βρετανικό, το «Taptiklis» λέει μια διαφορετική ιστορία.

Οι ελληνικές ρίζες του προέρχονται από την οικογένεια του πατέρα του και δεν αποτελούν απλώς ένα ενδιαφέρον trivia στο βιογραφικό του.

Ο παππούς του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και βρέθηκε ως πρόσφυγας στη Συρία.

«Ο παππούς μου ήταν ένα σημαντικό πρόσωπο για την οικογένειά μου. Χωρίς τη στήριξή τους εκείνη τη δύσκολη στιγμή, δεν θα βρισκόμουν σήμερα εδώ», είχε εξεομολογηθεί για την οικογένειά του.

Η οικογενειακή αυτή ιστορία φαίνεται να επηρέασε ουσιαστικά τον James, ο οποίος χρόνια αργότερα θα συνεργαζόταν ενεργά με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και θα ταξίδευε στην Ελλάδα για να συναντήσει ανθρώπους που είχαν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τις δικές τους πατρίδες.

Όταν μιλά για το θέμα, ο τόνος του αλλάζει. Δεν πρόκειται για την ελληνική καταγωγή ως εξωτική λεπτομέρεια, αλλά για μια οικογενειακή μνήμη με πραγματικό βάρος. Και μετά υπάρχει, φυσικά, το χιούμορ.

Όταν ρωτήθηκε κάποτε για το ενδεχόμενο να υποδυθεί τον James Bond, είχε απαντήσει ότι είναι «πολύ Έλληνας» και πως ο δικός του πράκτορας θα λεγόταν… «Bondopolis».

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πιο χαρακτηριστική απάντηση.

Ο σταρ που δεν θέλει πολύ να είναι σταρ

Το πιο ενδιαφέρον ίσως με τον Theo James είναι ότι δεν μοιάζει να απολαμβάνει ιδιαίτερα το κομμάτι της διασημότητας που δεν σχετίζεται με τη δουλειά.

Έχει περιγράψει τον εαυτό του ως κάπως «αλλεργικό» στο να μιλά για τον εαυτό του. Για έναν ηθοποιό, αυτό είναι σχεδόν επαγγελματικό παράδοξο.

Η προσωπική του ζωή παραμένει προστατευμένη. Είναι παντρεμένος με την Ruth Kearney, την οποία γνώρισε όταν ήταν ακόμη σπουδαστές υποκριτικής, και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά.

Δεν θα βρεις καθημερινά updates, ατελείωτες φωτογραφίες από το σπίτι του ή δημόσια εξομολόγηση για κάθε πτυχή της ζωής του.

Και πιθανότατα αυτός είναι ένας από τους λόγους που εξακολουθεί να έχει κάτι όλο και πιο σπάνιο στην εποχή των social media: μυστήριο.

Δεν θέλει πια να είναι μόνο «ο όμορφος τύπος»

Το Χόλιγουντ αγαπά τις εύκολες κατηγορίες. Ο όμορφος. Ο αστείος. Ο κακός. Ο ήρωας.

Ο Theo James πέρασε ένα μεγάλο μέρος της καριέρας του προσπαθώντας να ξεφύγει από την πρώτη. Όχι επειδή αρνείται τη γοητεία του. Θα ήταν μάταιο. Αλλά επειδή κατάλαβε ότι η πραγματική δύναμη βρίσκεται στο να κάνεις το κοινό να πιστεύει πως ξέρει ποιον βλέπει — και μετά να του αποδεικνύεις ότι έκανε λάθος.

Από τον Four στον Cameron και από τον Cameron στον Eddie Horniman, η καριέρα του μοιάζει πλέον λιγότερο με την πορεία ενός heartthrob και περισσότερο με την αργή κατασκευή ενός character actor που τυχαίνει να έχει το πρόσωπο ενός movie star.

Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πιο έξυπνο πράγμα που έκανε ποτέ. Δεν προσπάθησε να ξεφύγει από την εικόνα του. Έμαθε να παίζει μαζί της.