Ο πόλεμος είναι... όχημα, πρόσχημα, αλλά δεν είναι για χόρταση

Έχουν φουντώσει το τελευταίο διάστημα τα σενάρια -υποτονικά διαψευδόμενα από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο- για άρον άρον προσφυγή στις κάλπες ακόμη και τον ερχόμενο Ιούνιο.

Παρότι ο Πρωθυπουργός εξακολουθεί να εμφανίζεται ως υπέρμαχος της εξάντλησης της τρέχουσας κυβερνητικής θητείας, είναι η πρώτη φορά στη διάρκεια της επταετίας που έχουν μπει στο δημόσιο διάλογο τόσο επίμονα, εντατικά και αναλυτικά τα επιχειρήματα για εκλογικό αιφνιδιασμό «εδώ και τώρα».

Πριν τα παραθέσουμε - όπως επίσης και τα αντεπιχειρήματα που προβάλει κυρίως το λεγόμενο τεχνοκρατικό λόμπυ της κυβέρνησης - ας θέσουμε ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα.

Πρώτον: Η δημοσκοπική αναβάθμιση της ΝΔ το τελευταίο διάστημα είναι μόνιμη, παραπέμπει δηλαδή σε περαιτέρω δυναμική, ή συγκυριακή, τροφοδοτούμενη κατά βάση από την ανασφάλεια που προκαλεί ο πόλεμος σε μερίδα των πολιτών;

Δεύτερον: Ποσοστά της τάξεως του 31,5% (σήμερα) θεωρούνται επαρκή για να παραμείνει ανοικτό το κεφάλαιο του σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης έστω και με το σχέδιο των διπλών εκλογών;

Τρίτο: Ποιοι ακριβώς είναι οι πιθανοί κυβερνητικοί εταίροι του Κυριάκου Μητσοτάκη πλην του κ. Βελόπουλου, μετά τις αποφάσεις που ελήφθησαν στο πρόσφατο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ;

Εδώ αξίζει τον κόπο να κάνουμε μια παρένθεση. Το πολιτικό συμπέρασμα που προκύπτει από το συνέδριο αυτό υπερβαίνει τα όρια του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και έχει ως βασικό αποδέκτη το Μέγαρο Μαξίμου. Γιατί πολύ απλά στο σημείο 13 της διακήρυξης τονίζεται ρητά και κατηγορηματικά: «Πολιτική αλλαγή σημαίνει στρατηγική ήττα της Νέας Δημοκρατίας και της πολιτικής της - πολιτική αλλαγή δεν μπορεί να γίνει σε συνεργασία με τη ΝΔ σε οποιονδήποτε κυβερνητικό ρόλο».

Είναι, λοιπόν, προφανές ότι απομακρύνεται κάθε προοπτική προσέγγισης με τις κεντρώες δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο διεκδικητής της ηγεσίας Χάρης Δούκας συμφώνησαν πλήρως στο συγκεκριμένο ζήτημα, τη στιγμή μάλιστα που η Άννα Διαμαντοπούλου που εθεωρείτο ότι είναι ανοικτή σε μια προοπτική συνεργασίας με το κυβερνών κόμμα, υπήρξε έντονα απορριπτική λέγοντας: «Δεν υπάρχει περίπτωση το ΠΑΣΟΚ να συνεργαστεί με κόμματα με ιδεολογικές και ηθικές διαφορές όπως η Νέα Δημοκρατία. (Αν και προσέθεσε έναν «αστερίσκο» τονιζόντας ότι «για το ΠΑΣΟΚ πάνω από όλα είναι η πατρίδα).

Όσο για τον Ευάγγελο Βενιζέλο που ξεκίνησε από το «Meeting Point» του Newsbomb μπαράζ επιθέσεων κατά της κυβέρνησης, ήταν καταπέλτης, λέγοντας ότι το κυβερνητικό στρατόπεδο επιλέγει συνειδητά την όξυνση «για αυτοπροστασία λόγω της συσσώρευσης σκανδάλων που μπορεί ανά πάσα στιγμή να προσλάβουν εκρηκτικές διαστάσεις που απαιτούν μια συμπαγή και ελεγχόμενη κυβερνητική πλειοψηφία, που αντί να κυβερνά αναπτύσσοντας πολιτικές, διαχειρίζεται υποθέσεις και αντιπολιτεύεται την αντιπολίτευση».

Πριν κλείσουμε το κεφάλαιο ΠΑΣΟΚ μια ακόμη παρατήρηση ως προς το συνέδριο αυτό καθ΄αυτό. Παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις ότι η Χαριλάου Τρικούπη θα βουτήξει βαθύτερα στην εσωστρέφεια και θα κινδυνέψει ακόμα και από διαλυτικά φαινόμενα, τελικά όλες οι προτάσεις, ακόμα και εκείνες των μετεκλογικών συνεργασιών, πέρασαν ομόφωνα. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Ας περάσουμε, τώρα, στα σενάρια εκλογικού αιφνιδιασμού που προέκυψαν λίγο μετά τη δημοσκοπική ενίσχυση της κυβέρνησης, ενδεχομένως λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή, και σίγουρα πριν καταγραφούν οι επιπτώσεις του στην καθημερινότητα των πολιτών. Υπάρχει, μαθαίνουμε, βροχή εισηγήσεων ακόμα και για fast track κάλπες, ενώ θεωρούμενα μετριοπαθή στελέχη σε κατ΄ιδίαν συζητήσεις απορρίπτουν κατηγορηματικά ως εξωπραγματική την εξάντληση της κυβερνητικής θητείας, απαντώντας στο ερώτημα για εκλογές το '27 ως εξής: «Είμαστε με τα καλά μας»;

Ο λόγος είναι απλός: Να εκμεταλλευτεί η κυβερνώσα παράταξη το σημερινό momentum, που ενδέχεται να μη συνεχιστεί επ΄άπειρον, καθώς - όπως ήδη επισημάναμε- είναι πιθανόν να υπάρξουν νέα διαδοχικά κύματα ακρίβειας, ενώ αναμένονται και νέες δικαστικές εξελίξεις στον τομέα των σκανδάλων. Οπότε ο πόλεμος είναι το όχημα καθώς συνδέεται με το αφήγημα της σταθερότητας, ο πόλεμος θα μπορούσε να είναι το πρόσχημα (γιατί τώρα εκλογές;) αλλά επίσης ο πόλεμος... δεν είναι για χόρταση.

Την ώρα που οι Βρυξέλλες καθυστερούν να πάρουν αποφάσεις, οι τιμές του πετρελαίου και του LNG καλπάζουν και ήδη στην Αθήνα μετράει αντίστροφα ο χρόνος για την ανακοίνωση νέων μέτρων. Διαπιστώθηκε επίσης ότι είχαν ήδη καταγραφεί ανατιμήσεις από την αρχή του χρόνου ως την επιβολή πλαφόν στις 11 Μαρτίου ως και 10% σε 7.500 βασικά αγαθά και τρόφιμα. Η δε ανακοίνωση της αύξησης του κατώτατου μισθού, από 1ης Απριλίου, στην οποία πόνταρε η κυβέρνηση, για να δημιουργηθεί θετικό κλίμα, συνέπεσε συμπτωματικά με τη δημοσιοποίηση στοιχείων της Eurostat από τα οποία προκύπτει ότι η Ελλάδα στις οικονομικές απολαβές εξομοιώνεται με τη Βουλγαρία και απέχει παρασάγγας από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Και όλα αυτά ενώ ο πληθωρισμός τραβά την ανηφόρα και η Κριστίν Λαγκάρντ άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο αύξησης των επιτοκίων της ΕΚΤ, γεγονός που θα επιβαρύνει περαιτέρω το δανεισμό νοικοκυριών - επιχειρήσεων.

Βέβαια στη διαρκή αντιπαράθεση πολιτικών - τεχνοκρατών και επειδή συγκρούονται δύο αντίθετες σχολές σκέψης, οι δεύτεροι υποστηρίζουν ότι το ΄26 δεν πρέπει επ΄ουδενί να καταστεί εκλογική χρονιά γιατί δεν το επιτρέπει το οικονομικό σκηνικό, αλλά και γιατί οι προγραμματισμένες μεταρρυθμίσεις δεν θα προλάβουν να ολοκληρωθούν. «Ναι» απαντούν οι πρώτοι, αλλά σέρνονται και πολιτικά ατυχήματα και μ΄αυτή την ατάκα παραπέμπουν στην αναζωπύρωση του θέματος των υποκλοπών και στην αναμενόμενη δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Επισημαίνοντας επιπρόσθετα ότι από τον Μάιο και μετά ενδέχεται να πυκνώσουν οι δικαστικές εξελίξεις.

Συμπέρασμα: Μπορεί φέτος... να πιάσουν νωρίτερα οι ζέστες.