Γερμανία: «Η Generation Z δεν πάει στο γραφείο με 40 πυρετό» - Τεμπέληδες ή απλώς διαφορετικοί;
Tο πρόβλημα είναι ότι ορισμένα επαγγέλματα θεωρούνται πλέον μη ελκυστικά
Κανείς δεν σατιρίζει τον κόσμο της εργασίας τόσο εύστοχα όσο η κωμικός Ina Reni Alexandrow, γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Peachy. Στη συνέντευξη μιλά για τη διάθεση των Γερμανών για δουλειά και για το αν ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς θα τη θεωρούσε τεμπέλα.
Η Alexandrow, 36 ετών, μεγάλωσε στο Βερολίνο. Μετά τις σπουδές της στο London School of Economics and Political Science, εργάστηκε ως σύμβουλος πριν ξεκινήσει καριέρα ως μουσικός με το ψευδώνυμο Peachy. Το 2019 κυκλοφόρησε το τραγούδι Tu m’appelles, ντουέτο με τον ποπ καλλιτέχνη Adel Tawil, ενώ σήμερα διατηρεί και τον δημοφιλή λογαριασμό στο Instagram peachyonthegram.
Σε συνέντευξή της στο Der Spiegel, η Alexandrow σχολιάζει την κριτική που ασκείται στη νέα γενιά για την εργασιακή της στάση. Όπως λέει, η συζήτηση συχνά αγνοεί τις διαφορετικές συνθήκες ζωής. Για παράδειγμα, μια μητέρα που εργάζεται μερικώς απασχολούμενη εξακολουθεί να έχει ένα εξαιρετικά απαιτητικό καθημερινό πρόγραμμα.
Η ίδια, ως ελεύθερη επαγγελματίας, εργάζεται από το πρωί μέχρι το απόγευμα, κάνει διάλειμμα για να πάρει τα παιδιά της από τον παιδικό σταθμό και συνεχίζει τη δουλειά το βράδυ, όταν αυτά κοιμηθούν- συχνά και τα Σαββατοκύριακα.
Στα βίντεό της στο Instagram και στο YouTube σατιρίζει τη συμπεριφορά διαφορετικών γενεών στον χώρο εργασίας. Υποδύεται πέντε γυναίκες διαφορετικών ηλικιών που εργάζονται σε μια εταιρεία συμπληρωμάτων διατροφής. Η πιο κυρίαρχη μορφή είναι η «Claudia Stahl», μια δυναμική μάνατζερ γύρω στα 50 που εκπροσωπεί τη Generation X και απαιτεί υψηλές επιδόσεις από τον εαυτό της και από τους άλλους.
Σε αντίθεση με αυτήν, η νεότερη εργαζόμενη Emily, εκπρόσωπος της Generation Z, δίνει έμφαση στην ψυχική ισορροπία, ακόμα και με ασκήσεις αναπνοής στη διάρκεια της εργασίας.
Η Alexandrow εξηγεί ότι στα βίντεό της υπερβάλλει σκόπιμα:
«Παίρνω στερεότυπα και τα διογκώνω. Πολλοί εργοδότες λένε ότι έχουν δυσκολίες με τη Generation Z, επειδή δεν υπακούει στις εντολές τόσο αυτονόητα όσο οι προηγούμενες γενιές. Από την άλλη, αυτή η γενιά δεν θα πάει στο γραφείο με 40 πυρετό και δεν θα δουλέψει μέχρι εξάντλησης».
Κατά την άποψή της, οι επιχειρήσεις πρέπει να κάνουν την εργασία πιο ουσιαστική και να προσαρμοστούν καλύτερα στις ανάγκες των νέων εργαζομένων. Η Generation Z μεγάλωσε σε περιβάλλον όπου οι γονείς ζητούσαν τη γνώμη της για πολλά πράγματα· επομένως είναι δύσκολο να περιμένει κανείς ότι θα αποδέχεται απλώς εντολές χωρίς διάλογο.
Η ίδια επισημαίνει επίσης ότι κάθε γενιά αντιμετωπίζει διαφορετικές προκλήσεις:
οι παλαιότερες είχαν να διαχειριστούν υπαρξιακές δυσκολίες και τις συνέπειες του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, ενώ οι νεότερες συχνά παλεύουν περισσότερο με ψυχικές πιέσεις.
Τελικά, απορρίπτει την άποψη ότι οι Γερμανοί έχουν γίνει «τεμπέληδες». Όπως λέει, το πρόβλημα είναι ότι ορισμένα επαγγέλματα θεωρούνται πλέον μη ελκυστικά επειδή συνδυάζουν σκληρή σωματική εργασία με χαμηλές αμοιβές.