Είκοσι χρόνια μακριά από την υπόλοιπη Ευρώπη

Ο εκτροχιασμός του δημόσιου χρέους θέλει μια εικοσαετία για να... μαζευτεί. Σε αυτό το συμπέρασμα έχουν καταλήξει υψηλόβαθμα στελέχη του υπουργείου Οικονομικών και σε κατ' ιδίαν συζητήσεις τους, δεν κρύβουν την απογοήτευσή τους για τα δημόσια οικονομικά της χώρας.

«Εάν ήμασταν εκτός ευρωζώνης, για να καταφέρουμε να μπούμε στο ευρώ, υπό τις τωρινές συνθήκες, θα χρειαζόμασταν το λιγότερο είκοσι χρόνια», λένε χαρακτηριστικά.

Αυτή τη στιγμή το δημόσιο χρέος της χώρας, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, «τρέχει» με περίπου 140% περίπου. Ένα από τα βασικά κριτήρια του Μάαστριχτ, από το 1992, για να μπει μια χώρα στην ευρωζώνη, ήταν να έχει δημόσιο χρέος κάτω από 60% του ΑΕΠ, ή το δημόσιο χρέος της να βρίσκεται σε τάσεις καθόδου.

Όταν η Ελλάδα έγινε δεκτή, σε αυτό το προνομιακό γκρουπ των χωρών της ζώνης του ευρώ, το χρέος της βρισκόταν κοντά στο 105% του ΑΕΠ και είχε τάσεις καθόδου.

Η σημερινή πορεία μόνο θετική για τη χώρα δεν μπορεί να είναι. Παράγοντες της αγοράς θεωρούν ότι είναι τέτοια η δυναμική του ελληνικού χρέους, που για να ανακοπεί μόνο η ανοδική του πορεία, απαιτείται τουλάχιστον μια πενταετία. Για να κατορθώσει τώρα να επιστρέψει στα επίπεδα του 2000 – 2001, χρειάζεται να περάσουν άλλα 15 χρόνια το λιγότερο. Και όλα αυτά χωρίς να συμβεί η παραμικρή αστοχία στο πρόγραμμα περιορισμού του δημόσιου χρέους...