Την λένε Θέκλα και αρνήθηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα!
Snapshot
- Περίπου 6.000 νέοι γιατροί με υψηλή εξειδίκευση έχουν εγκαταλείψει την Ελλάδα αναζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και απολαβές στο εξωτερικό, θέτοντας σε κίνδυνο το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ).
- Η έλλειψη οργανωμένου συστήματος διοίκησης, αξιολόγησης και σύνδεσης ευθύνης με το αποτέλεσμα αποτελεί βασικό πρόβλημα του ΕΣΥ, πέρα από το ζήτημα των αποδοχών και της μετανάστευσης.
- Η Θέκλα, ορθοπαιδικός χειρουργός, επέλεξε να παραμείνει στην Ελλάδα και να στηρίξει το σύστημα υγείας, παρά τις δυσκολίες και τους κινδύνους για τη δική της επαγγελματική πορεία.
- Για την αντιμετώπιση της φυγής των γιατρών προτείνονται αξιοπρεπείς αμοιβές, σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα με αξιολόγηση, διεθνείς συνεργασίες και σταθερό επαγγελματικό περιβάλλον με προοπτικές εξέλιξης.
Πόσο αλήθεια πληγώθηκε η Ελλάδα, όταν δεκάδες χιλιάδες νέοι επιστήμονες, χάριν της κυβέρνησης της «1ης φοράς Αριστερά» εγκατέλειπαν την Ελλάδα φεύγοντας στο εξωτερικό, όπου έβρισκαν το σεβασμό που άξιζαν, καλύτερες συνθήκες εργασίας και μια αξιοπρεπή μηνιαία αποζημίωση για τον κόπο τους; Πόσες και πόσοι νέοι γιατροί πλήγωσαν το ΕΣΥ και τους Έλληνες ασθενείς, εγκαταλείποντας αναγκαστικά την πατρίδα τους, προκειμένου να βρουν την αξιοπρέπειά τους σε κάποια χώρα του εξωτερικού, που τους αγκάλιαζε και που αναδείκνυε τα εξαιρετικά επιστημονικά προσόντα που τους έδωσε η Ελλάδα, αμοίβοντάς τους με αυτά που αξίζουν;
Η χώρα μας αντιμετώπισε και συνεχίζει να αντιμετωπίζει μία ιδιαίτερα σοβαρή απειλή για το εθνικό σύστημα υγείας, μιας και ήδη περίπου 6.000 γιατροί, πολλοί εκ των οποίων με διπλές εξειδικεύσεις (εξειδίκευση στην εξειδίκευση έχουν μεταναστεύσει σε χώρες του εξωτερικού, αναζητώντας επαγγελματικές ευκαιρίες, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και απολαβές. Η φυγή των νέων ιατρών και όχι μόνο αυτών, εντείνει τις ήδη υπάρχουσες σοβαρές ελλείψεις, με αποτέλεσμα να τίθεται σε κίνδυνο η μελλοντική βιωσιμότητα του ελληνικού εθνικού συστήματος υγείας…
Η μαζική μετανάστευση των νέων ιατρών είναι ένα φαινόμενο που δεν έχει να κάνει απλά με νούμερα και αριθμούς, αλλά αντιθέτως πρόκειται για ένα απόλυτα στρατηγικό και ποιοτικό πρόβλημα του ΕΣΥ, μιας και η χώρα μας χάνει ένα από τα πλέον δυναμικά, επιστημονικά άρτιο και ελπιδοφόρο μέρος του ιατρικού της δυναμικού, γεγονός που αποτελεί μία από τις πιο σοβαρές προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα το σύστημα υγείας μας.
Έχετε μήπως αναρωτηθεί, γιατί δεν υπάρχουν γιατροί στην επαρχία και στα νησιά; Η απάντηση που συνήθως δίνεται είναι, πως οι νέοι γιατροί δεν βλέπουν θετικά την προοπτική να θέσουν εαυτούς στην υπηρεσία απομακρυσμένων περιοχών, διότι οι αποδοχές που τους προσφέρονται είναι πολύ χαμηλές. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική και πολύ πιο πολυπαραγοντική… Η βασική αιτία σίγουρα δεν είναι μόνο η φυγή των νέων γιατρών γιατρών, ούτε τόσο το μισθολογικό, αλλά η έλλειψη οργανωμένου συστήματος διοίκησης, ελέγχου και βέβαια λογοδοσίας. Το ΕΣΥ λειτουργεί εδώ και δεκαετίες χωρίς την ύπαρξη σαφών στόχων, και ουσιαστικής αξιολόγησης, καθώς και χωρίς σύνδεση ευθύνης και αποτελέσματος. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας καταναλώνει μεν και με μεγάλη ευκολία πόρους, αλλά αδυνατεί από την άλλη, να υπολογίσει και να μετρήσει με σχετική ακρίβεια, αυτό που παράγει, καθώς και την πραγματική αξία των υπηρεσιών που προσφέρει στους πολίτες που προστρέχουν σε αυτό...
Και όμως, μέσα σε αυτόν τον κυκλώνα της απογοήτευσης και της ανασφάλειας, αρκετοί νέοι γιατροί επέλεξαν να πουν όχι στις σειρήνες και τις προτροπές συναδέλφων που είχαν ήδη μεταναστεύσει και να αρνηθούν τα προνόμια της «φυγής» στο εξωτερικό, εγκαταλείποντας την οικογένειά τους και τους ασθενείς που τους είχαν ανάγκη και να παραμείνουν στην Ελλάδα των προβλημάτων, δίνοντας τη δική τους μάχη για να κρατήσουν ζωντανό το Σύστημα Υγείας της πατρίδας τους, παρ’ ότι η απόφασή τους αυτή ενείχε σοβαρούς κινδύνους για την επιβίωσή τους.
Μια γιατρός -ορθοπεδικός χειρουργός από αυτούς που έμειναν είναι και η Θέκλα…Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών, ειδικεύτηκε σε όλο το φάσμα της ορθοπαιδικής και τραυματολογίας στην Ά Πανεπιστημιακή Ορθοπαιδική Κλινική του Νοσοκομείου “Αττικόν”. Στα πλαίσια της εκπαίδευσής της, διετέλεσε επίσης ειδικευόμενη στην Ορθοπαιδική Παίδων στην Α’ Παιδορθοπαιδική Κλινική του Γ.Ν. Παίδων «Παν. & Αγλαΐας Κυριακού», στην Κλινική Αθλητικών Κακώσεων του Γ.Ν.Α. «ΚΑΤ», καθώς και σε διεθνώς αναγνωρισμένα κέντρα της Αυστραλίας και των ΗΠΑ. H μεταπτυχιακή της εκπαίδευση αφορά στις Αθλητικές Κακώσεις με εξειδίκευση στη Χειρουργική Άκρας Χειρός και την Μικροχειρουργική.
Κι όμως, αυτό το κορίτσι προτίμησε να μείνει στην Ελλάδα, κοντά στην οικογένειά της, για να κρατά το χέρι σε εκείνες και εκείνους που έχουν ανάγκη τις εξειδικευμένες δεξιότητές της και την ανθρωπιά της, η οποία της διδάχτηκε απλόχερα από την οικογένειά της. Ακόμα και τώρα, που πολλοί προφέρουν το όνομά της με σεβασμό, ελπίδα και προσμονή, η Θέκλα παραμένει το κορίτσι της διπλανής πόρτας -η Θέκλα όλων μας, με το ντροπαλό της χαμόγελο χαραγμένο μόνιμα στο πρόσωπο και μάτια που ακτινοβολούν καλωσύνη και πραγματικό ενδιαφέρον για τον ασθενή!
Κύριε Υπουργέ, αγαπητέ Άδωνι, η Θέκλα αντιπροσωπεύσει όλους εκείνους τους νέους γιατρούς που έμειναν να δώσουν τη μάχη στη χώρα τους… Προκειμένου να μην φύγουν άλλοι και να επαναπατριστούν όσοι έφυγαν, είναι απαραίτητο να γίνουν κάποιες παρεμβάσεις:
Να υπάρξουν αξιοπρεπείς αμοιβές, προσαρμοσμένες στα διεθνή πρότυπα, ώστε η παραμονή στη χώρα να μετατραπεί από «αναγκαστική θυσία» σε πραγματική «επιλογή ζωής», να δημιουργηθεί ένα σύγχρονο και οργανωμένο εκπαιδευτικό σύστημα, με συνεχή «αξιολόγηση», να χτιστούν «συνεργασίες», και «αδελφοποιήσεις» με πανεπιστήμια του Εξωτερικού, για να αποκτούν εμπειρία και εξωστρέφεια οι νέοι γιατροί, να υπάρξει “σταθερό επαγγελματικό περιβάλλον”, χωρίς διάρκεια αβεβαιότητες, αλλά με προοπτικές «εξέλιξης», που θα συνδέονται με την επιστημονική πρόοδο και όχι με τις συγκυρίες των όποιων καιρών.
