Δύο χώρες θα επιβίωναν αν ξεκινούσε πυρηνικός πόλεμος που θα σκότωνε πέντε δισεκατομμύρια
Η συγγραφέας μπεστ σέλερ Annie Jacobsen, στο βιβλίο της Nuclear War: A Scenario, περιγράφει με ωμό ρεαλισμό τι θα μπορούσε να συμβεί αν το αδιανόητο γινόταν πραγματικότητα
Σε έναν κόσμο που μοιάζει να ισορροπεί διαρκώς στο χείλος της κρίσης, το ερώτημα ακούγεται λιγότερο θεωρητικό απ’ ό,τι θα θέλαμε.
Ο πόλεμος της Ρωσία στην Ουκρανία, οι επιθέσεις των Ηνωμένες Πολιτείες και του Ισραήλ κατά του Ιράν και οι απαντήσεις που ακολούθησαν, έχουν αναζωπυρώσει τους φόβους για μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση. Το σενάριο ενός παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου παραμένει ακραίο, ωστόσο η σκιά του εξακολουθεί να πλανάται.
Η συγγραφέας μπεστ σέλερ Annie Jacobsen, στο βιβλίο της Nuclear War: A Scenario, περιγράφει με ωμό ρεαλισμό τι θα μπορούσε να συμβεί αν το αδιανόητο γινόταν πραγματικότητα. Μιλώντας στο podcast The Diary Of A CEO, υποστήριξε ότι μέσα στα πρώτα 72 λεπτά μιας γενικευμένης πυρηνικής σύρραξης, έως και πέντε δισεκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να χάσουν τη ζωή τους.
Ένας κόσμος στον πάγο
Πέρα από την άμεση καταστροφή, η Jacobsen εξηγεί ότι οι συνέπειες θα ήταν μακροχρόνιες και πλανητικές.
Η τεράστια ποσότητα καπνού και σωματιδίων που θα εκτοξευόταν στην ατμόσφαιρα θα περιόριζε δραστικά την ηλιακή ακτινοβολία, οδηγώντας σε ένα φαινόμενο «πυρηνικού χειμώνα».
Μεσαία γεωγραφικά πλάτη, όπως πολιτείες των ΗΠΑ ή περιοχές της ανατολικής Ευρώπης, θα μπορούσαν να καλυφθούν από χιόνι για μια δεκαετία.
Η γεωργία θα κατέρρεε. Και όταν καταρρέει η γεωργία, καταρρέουν και οι κοινωνίες. Η έλλειψη τροφίμων θα οδηγούσε σε λιμό, ενώ η καταστροφή της στιβάδας του όζοντος θα αύξανε δραματικά την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία. Η ζωή στην επιφάνεια της Γης θα γινόταν εξαιρετικά επικίνδυνη, αναγκάζοντας τους επιζώντες να καταφύγουν σε υπόγεια καταφύγια.
Οι δύο χώρες με πιθανότητες επιβίωσης
Σύμφωνα με τη συγγραφέα, η οποία συνεργάστηκε με τον ειδικό στο κλίμα καθηγητή Brian Toon, ελάχιστες περιοχές του πλανήτη θα μπορούσαν να διατηρήσουν βιώσιμη αγροτική παραγωγή. Οι δύο χώρες που, κατά την εκτίμησή τους, θα είχαν τις περισσότερες πιθανότητες να αντέξουν είναι η Νέα Ζηλανδία και η Αυστραλία.
Η γεωγραφική τους απομόνωση, το νότιο ημισφαίριο και οι σχετικά χαμηλότερες πιθανότητες να αποτελέσουν άμεσο στόχο πυρηνικών πληγμάτων, θεωρούνται καθοριστικοί παράγοντες. Επιπλέον, καμία από τις δύο δεν διαθέτει πυρηνικά όπλα, γεγονός που –θεωρητικά– μειώνει τον κίνδυνο να βρεθούν στο επίκεντρο μιας ανταλλαγής πυραύλων.
Ποιες άλλες περιοχές θεωρούνται πιο ασφαλείς
Πέρα από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, ορισμένες ακόμη χώρες αναφέρονται συχνά ως πιο «ασφαλείς» σε περίπτωση παγκόσμιας σύρραξης. Μεταξύ αυτών είναι η Ισλανδία, η Ελβετία, το Τουβαλού, η Νότια Αφρική και η Χιλή.
Κοινός παρονομαστής είναι η σχετική γεωγραφική απομόνωση και η απόσταση από τα μεγάλα πυρηνικά οπλοστάσια.
Ωστόσο, ακόμη και σε αυτές τις περιπτώσεις, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο αν μια χώρα θα αποφύγει το άμεσο πλήγμα, αλλά αν θα μπορέσει να διατηρήσει την αγροτική της παραγωγή σε συνθήκες παγκόσμιας περιβαλλοντικής κατάρρευσης.
Γιατί, σε ένα τέτοιο σενάριο, η επιβίωση δεν θα κρινόταν μόνο από το αν θα πέσει μια βόμβα σε μια περιοχή, αλλά από το αν θα υπάρχει τροφή την επόμενη μέρα.