Explainer: Τι πρέπει να προβληματίσει την Ελλάδα από το χτύπημα με drone στην Κύπρο
Η εμπειρία από τη χρήση συστημάτων όπως το Shahed-136, αλλά και η ταχεία ανάπτυξη τουρκικών ΜΕΑ όπως το Kargu, καταδεικνύει ότι στο σύγχρονο πεδίο επιχειρήσεων η αποτελεσματικότητα δεν ταυτίζεται κατ’ ανάγκην με το υψηλό κόστος
Ιρανικά drones
Snapshot
- Το drone Shahed
- 136 που έπληξε τη βρετανική βάση Ακρωτηρίου είναι ιρανικής κατασκευής, με μεγάλη εμβέλεια, υψηλή ταχύτητα, αυτονομία έως 24 ώρες και δύσκολη ανίχνευση λόγω μικρού μεγέθους και συστήματος αντιμέτρων.
- Η Τουρκία έχει αναπτύξει εκτεταμένο πρόγραμμα κατασκευής μη επανδρωμένων αεροχημάτων
- Η ελληνική αμυντική πολιτική πρέπει να εξετάσει την επένδυση σε οικονομικά οπλικά συστήματα για την επίτευξη ισορροπημένης και αξιόπιστης αποτροπής
H επίθεση με drones στην βρετανική βάση Ακρωτηρίου στην Κύπρο, η οποία έχει προκαλέσει συναγερμό στο νησί, αναδεικνύει και μια άλλη σημαντική παράμετρο.
Ο αμυντικός αναλυτής, αντιστράτηγο ε.α. Λάμπρος Τζούμης αναλύει γιατί πρέπει να υπάρξει ο απαιτούμενος προβληματισμός της Ελλάδας από τη χρήση Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων.
Συγκεκριμένα αναφέρει:
- To ΜΕΑ Shahed-136 που κτύπησε τη Βρετανική βάση Ακρωτήρι της Κύπρου είναι ιρανικής κατασκευής σχεδιασμένο για επιθέσεις ακρίβειας σε επίγειους στόχους. Έχει εμβέλεια που φτάνει τα 2.500 km, με ταχύτητα 185 km/h και αυτονομία που μπορεί να φτάσει τις 24 ώρες. Το γεγονός ότι το μέγεθός του είναι μικρό (μήκος 3,5 μέτρα και άνοιγμα φτερών 2,5 μέτρα), σε συνδυασμό με την υψηλή ταχύτητα και το ότι διαθέτει και σύστημα anti-jamming (αντιμέτρων), το καθιστά δύσκολο ανιχνεύσιμο από τα συστήματα αεράμυνας. Προγραμματίζεται με τις συντεταγμένες του στόχου πριν την εκτόξευση και κατευθύνεται αυτόνομα προς αυτόν. Μεταφέρει εκρηκτική κεφαλή βάρους 30-50 kg που μπορεί να φτάνει έως και 90 kg η οποία είναι ενσωματωμένη στο μπροστινό μέρος.
-Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με το εξαιρετικά χαμηλό κόστος παραγωγής εκτιμώμενο μεταξύ 20.000 - 50.000 δολάρια ανά μονάδα, θα πρέπει να μας προβληματίσουν ως χώρα καθόσον :
- Η «φίλη» Τουρκία από το 2010 έχει προχωρήσει σε ένα πολύ μεγάλο πρόγραμμα κατασκευής Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων, τόσο κατασκοπείας που έχουν δυνατότητα να πετάξουν σε ύψος μέχρι 23 χιλιάδες μέτρα, επί 18 συνεχείς ώρες, όσο και τακτικών μη επανδρωμένων επιθετικών αεροχημάτων. H ιδιαιτερότητα που υπάρχει σ΄ αυτά είναι ότι λόγω του μικρού μεγέθους υπάρχει δυνατότητα εκτόξευσης εκτός από το έδαφος και από μεταγωγικά αεροσκάφη.
-Τα πρώτα ΜΕΑ καμικάζι και αναγνώρισης της Τουρκίας άρχισαν να παραδίδονται στη Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων και στη Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων από τον Νοέμβριο του 2017. Το εθνικό ΜΕΑ καμικάζι Kargu χρησιμοποιήθηκε στην Επιχείρηση Κλαδί Ελιάς στο Αφρίν.
-Η εμπειρία από τη χρήση συστημάτων όπως το Shahed-136, αλλά και η ταχεία ανάπτυξη τουρκικών ΜΕΑ όπως το Kargu, καταδεικνύει ότι στο σύγχρονο πεδίο επιχειρήσεων η αποτελεσματικότητα δεν ταυτίζεται κατ’ ανάγκην με το υψηλό κόστος.
Αντιθέτως, η μαζική παραγωγή και αξιοποίηση φθηνών, ευέλικτων και «αναλώσιμων» οπλικών συστημάτων μπορεί να δημιουργήσει δυσανάλογο επιχειρησιακό αποτέλεσμα, να κορέσει ακριβά συστήματα αεράμυνας.
Συνεπώς, η ελληνική αμυντική πολιτική οφείλει να εξετάσει σοβαρά την επένδυση σε οικονομικά οπλικά συστήματα, τα οποία σε συνδυασμό με τα υπάρχοντα υψηλής τεχνολογίας θα διαμορφώσουν μια πιο ισορροπημένη και αξιόπιστη αποτροπή.
Διαβάστε επίσης
