Άντι Μπέρναμ: Ποιος είναι ο άνθρωπος που θα μπορούσε να γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός της Βρετανίας

Snapshot

• Ο Άντι Μπέρναμ κέρδισε με μεγάλη πλειοψηφία την ειδική εκλογή στο Μέικερφιλντ, επιστρέφοντας στο κοινοβούλιο και ενισχύοντας τη θέση του ως πιθανός ηγέτης των Εργατικών.
• Έχει διατελέσει δήμαρχος του Μάντσεστερ για εννέα χρόνια, όπου απέκτησε φήμη για αισιοδοξία, ακτιβισμό και αποτελεσματική επικοινωνία.
• Έχει θέσει δύο φορές υποψηφιότητα για την ηγεσία των Εργατικών, χωρίς επιτυχία, αλλά η πρόσφατη νίκη τον φέρνει πιο κοντά στην ηγεσία και στην πρωθυπουργία.
• Υποστηρίζεται ότι θα μπορούσε να βελτιώσει τη σχέση των Εργατικών με τους βόρειους ψηφοφόρους και να αντιμετωπίσει την απειλή από το δεξιό κόμμα Reform U.K.
• Κριτικοί τον χαρακτηρίζουν πολιτικό χαμαιλέοντα που θα αντιμετωπίσει παρόμοιους περιορισμούς με την κυβέρνηση Στάρμερ, ενώ η διαχείριση της εξουσίας στη Ντάουνινγκ Στριτ παραμένει αβέβαιη.

Snapshot powered by AI

Ο δήμαρχος του Μάντσεστερ Άντι Μπέρναμ κέρδισε με μεγάλη πλειοψηφία τη μάχη στην εκλογική περιφέρεια του Μέικερφιλντ, όπου 76.000 ψηφοφόροι κλήθηκαν στις κάλπες προκειμένου να εκλέξουν τον άνθρωπο που θα αναπληρώσει τον παραιτηθέντα βουλευτή των Εργατικών Τζος Σίμονς.

Ο Σίμονς αποχώρησε από τη Βουλή προκειμένου να διεκδικήσει την έδρα ο Άντι Μπέρναμ, ο οποίος επιχειρεί να επιστρέψει στο Γουέστμινστερ σε μια περίοδο έντονης αμφισβήτησης της ηγεσίας του Κιρ Στάρμερ, μετά τις απογοητευτικές επιδόσεις των Εργατικών στις πρόσφατες τοπικές εκλογές και τις εσωκομματικές αναταράξεις που ακολούθησαν. Οι δημοσκοπήσεις τον εμφανίζουν στην πρώτη θέση.

Ο Άντι Μπέρναμ έχει θέσει δύο φορές υποψηφιότητα ανεπιτυχώς για την ηγεσία του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας. Η μεγάλη νίκη του στις ειδικές βουλευτικές εκλογές τον φέρνει πιο κοντά όχι μόνο σε αυτόν τον στόχο, αλλά και στην είσοδό του στην Ντάουνινγκ Στριτ ως πρωθυπουργός.

Μετρ στην επικοινωνία, γνωστός για την καλοσύνη και το χάρισμά του, ο Μπέρναμ είναι εδώ και εννέα χρόνια δήμαρχος του Μάντσεστερ, όπου καλλιέργησε μια εικόνα αισιοδοξίας, ακτιβισμού και του είδους της αυθεντικής και απλής ομιλίας που χαρακτηρίζει τη βόρεια Αγγλία. Με μια έδρα στο Κοινοβούλιο που εκπροσωπεί το Μέικερφιλν της βορειοδυτικής Αγγλίας, ο Μπέρναμ θα χρειαστεί την υποστήριξη 80 συναδέλφων βουλευτών των Εργατικών για να αμφισβητήσει την ηγεσία του Στάρμερ.

Οι υποστηρικτές βλέπουν τον Μπέρναμ, ο οποίος στο Μάντσεστερ κέρδισε το παρατσούκλι «βασιλιάς του Βορρά» για την υπεράσπιση της περιοχής κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 - ως τον πιθανό σωτήρα των Εργατικών ενάντια στο λαϊκιστικό δεξιό κόμμα Reform U.K., με επικεφαλής τον Νάιτζελ Φάρατζ. Οι επικριτές του τον παρουσιάζουν ως πολιτικό χαμαιλέοντα που θα αντιμετωπίσει τους ίδιους οικονομικούς περιορισμούς που έχουν εμποδίσει την αδύναμη κυβέρνηση του Στάρμερ και το ίδιο ανήσυχο εκλογικό σώμα.

Σε κάθε περίπτωση, θα ήταν ένα διαφορετικό είδος ηγέτη από αυτόν που θέλει να αντικαταστήσει. «Είναι απλώς αισιόδοξος και χαρούμενος και φαίνεται να απολαμβάνει να είναι πολιτικός», δήλωσε ο Τζον ΜακΤέρναν, σύμβουλος του Tόνι Μπλερ όταν ήταν πρωθυπουργός και κάποιος που γνωρίζει τον Μπέρναμ από την εποχή που εργαζόταν ως ερευνητής για έναν βουλευτλη στο νότιο Λονδίνο. «Οι ηγέτες είτε σε εμπνέουν είτε ου προκαλούν κατάθλιψη», πρόσθεσε, σημειώνοντας ότι υπήρξαν αρκετοί πρόσφατοι πρωθυπουργοί «που δεν φαινόταν να το απολαμβάνουν πραγματικά» - συμπεριλαμβανομένου του Στάρμερ.

Ο Μπέρναμ γεννήθηκε στο Λίβερπουλ το 1970, από πατέρα μηχανικό και μητέρα γραμματέα γιατρού. Μεγάλωσε σε ένα χωριό στο Τσεσάιρ, όχι μακριά από το Mέικερφιλντ. Ιρλανδικής καταγωγής, φοίτησε σε ρωμαιοκαθολικά δημόσια σχολεία και έχει μιλήσει για τον καθολικισμό του, συμπεριλαμβανομένης της συνάντησής του με τον Πάπα Φραγκίσκο το 2023.

«Η μητέρα μου ήταν μαζί μου, και παρόλο που δεν είμαι Καθολικός με την πλήρη έννοια της λέξης, ένιωσα τη μαγνητική έλξη του Βατικανού», είπε, παρομοιάζοντας την πίστη του με τη δια βίου αφοσίωσή του στην ποδοσφαιρική ομάδα της Έβερτον. Αν σταματήσεις να πηγαίνεις σε αγώνες, πρόσθεσε, «είσαι ακόμα Έβερτον. Μπορείς να σταματήσεις να πηγαίνεις στην εκκλησία, αλλά είσαι ακόμα Καθολικός».

Ο Μπέρναμ κέρδισε μια θέση για να σπουδάσει Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και μετά την αποφοίτησή του, ακολούθησε μια γνώριμη πορεία στην πολιτική, αρχικά ως ερευνητής για την Τέσα Τζάουελ, βουλευτή στο νότιο Λονδίνο, και στη συνέχεια ως σύμβουλος του τότε υπουργού Πολιτισμού Κρις Σμιθ. Ενώ βρισκόταν στο Κέιμπριτζ, γνώρισε τη Μαρί-Φρανς Βαν Χιλ, η οποία γεννήθηκε στην Ολλανδία, και αργότερα παντρεύτηκαν και απέκτησαν τρία παιδιά.

«Όταν η γυναίκα μου έμεινε έγκυος, στην πραγματικότητα δεν είχαμε σχεδιάσει να κάνουμε παιδιά εκείνη την εποχή, επειδή ένιωθα ότι η σταθερότητα ήταν σημαντική. Παντρευτήκαμε τον Οκτώβριο του 2000, όταν ο Τζίμι ήταν 8 μηνών και εγώ βρισκόμουν σε μια δύσκολη μάχη για να κερδίσω το χρίσμα», δήλωσε στην εφημερίδα The Guardian το 2009, αναφερόμενος στις προσπάθειές του να θέσει υποψηφιότητα για το Κοινοβούλιο.

Αφού κέρδισε τις εκλογές το 2001, εκπροσωπώντας το Λι, μια βόρεια περιφέρεια κοντά στο σημείο όπου μεγάλωσε, έγινε υφυπουργός στη Νέα Εργατική κυβέρνηση του Τόνι Μπλερ. Προήχθη στο υπουργικό συμβούλιο υπό τον Γκόρντον Μπράουν και διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών, υπουργός Πολιτισμού, Μέσων Ενημέρωσης και Αθλητισμού και στη συνέχεια υπουργός Υγείας.

Το 2009, ο Μπέρναμ δέχτηκε επιπλήξεις σε μια επιμνημόσυνη δέηση για την 20ή επέτειο της καταστροφής στο Χίλσμπορο, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 97 οπαδών της Λίβερπουλ σε μια συμπλοκή στο στάδιο. Αυτό τον σημάδεψε βαθιά, πείθοντάς τον ότι οι οικογένειες άξιζαν δικαιοσύνη, αφού η αστυνομία, οι ερευνητές και τα μέσα ενημέρωσης προσπάθησαν να παρουσιάσουν τα θύματα ως χούλιγκαν και να τα κατηγορήσουν για την καταστροφή. Η πίεση από τον Μπέρναμ βοήθησε να εξασφαλιστεί μια δεύτερη έρευνα.

Μετά την ήττα των Εργατικών στις γενικές εκλογές του 2010, ο Μπέρναμ έθεσε υποψηφιότητα για την ηγεσία του κόμματος, κατακτώντας την τέταρτη θέση. Το 2015 προσπάθησε ξανά και ήταν ο πρώτος υποψήφιος, μόνο και μόνο για να χάσει από τον αριστερό Τζέρεμι Κόρμπιν, στην ομάδα του οποίου υπηρέτησε αργότερα. Το 2017, ο Μπέρναμ έφυγε από το Κοινοβούλιο αφού αποφάσισε ότι το μέλλον του βρισκόταν εκτός Γουέστμινστερ και εξελέγη δήμαρχος του Μείζονος Μάντσεστερ.

Ο Ρόμπερτ Φορντ, καθηγητής πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, δήλωσε ότι ο Μπέρναμ είχε ηγηθεί μιας ακμάζουσας τοπικής οικονομίας και είχε δείξει τις πολιτικές του ικανότητες αυξάνοντας τον έλεγχο και τη ρύθμιση των λεωφορείων της πόλης — κερδίζοντας παράλληλα μια μάχη με τις εταιρείες μεταφορών.

«Μετέτρεψε αυτό που θα μπορούσε να είναι ένα μάλλον ήπιο τεχνοκρατικό κομμάτι πολιτικής- πιστέψτε με, αν ο Κιρ Στάρμερ ήταν εκεί θα ήταν- σε μια μάχη Δαβίδ εναντίον Γολιάθ», δήλωσε «Το μεγάλο του πλεονέκτημα είναι ότι είναι πολύ αποτελεσματικός στην επικοινωνία, ένας πολύ αποτελεσματικός αφηγητής. Είναι καλός στο να δίνει στους ψηφοφόρους μια αίσθηση για το ποιος είναι, ποιον υποστηρίζει και τι προσπαθεί να κάνει». «Από όλες αυτές τις απόψεις», είπε ο καθηγητής Φορντ, «έρχεται σε μεγάλη αντίθεση με τον νυν πρωθυπουργό των Εργατικών».

Ο Μπέρναμ ξεχώρισε επίσης κατά τη διάρκεια της πανδημίας, παραπονούμενος ότι τα κυβερνητικά lockdown τιμωρούσαν περιοχές όπως η δική του, και εκφωνώντας μια ομιλία στο κεντρικό Μάντσεστερ που έγινε διάσημη. Ίσως η πιο συνεπής κριτική που ασκείται εναντίον του Μπέρναμ, ο οποίος υπηρέτησε υπό τρεις πολύ διαφορετικούς ηγέτες των Εργατικών, τον Μπλερ, τον Μπράουν και τον Κόρμπιν, είναι ότι είναι πολιτικά εύπλαστος.

Το 2022, μετά το τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, ο ίδιος ο Στάρμερ ειρωνεύτηκε τον πρώην συνάδελφό του. Σε ομιλία του προς τους δημοσιογράφους αστειεύτηκε ότι ο Μπέρναμ «είδε την ομάδα των παιδικών του χρόνων, την Αργεντινή, να κερδίζει το Παγκόσμιο Κύπελλο», αλλά ότι «ήταν ανάμεικτα τα πράγματα, επειδή είδε επίσης την ομάδα των παιδικών του χρόνων, τη Γαλλία, να χάνει στον τελικό και τις ομάδες των παιδικών του χρόνων, το Μαρόκο και την Κροατία, να χάνουν στα ημιτελικά».

Ένα κοινό στοιχείο στην καριέρα του Μπέρναμ είναι η ιδέα ότι η βρετανική πολιτική και τα μέσα ενημέρωσης είναι υπερβολικά επικεντρωμένα στο Λονδίνο και ότι η περιφερειακή ανισότητα έχει βλάψει τη χώρα, ένα σημείο που ανέφερε στην πρώτη του ομιλία στο Κοινοβούλιο το 2001. Κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης συνέντευξης είπε ότι η Βρετανία βρισκόταν «σε λάθος δρόμο για 40 χρόνια».

Το πώς οι δεξιότητες που έδειξε στο Μάντσεστερ θα τον προετοίμαζαν για την κορυφαία θέση στη βρετανική πολιτική είναι δύσκολο να προβλεφθεί. «Είναι πολύ διαφορετικό όταν πλέεις στην καταιγίδα της Ντάουνινγκ Στριτ 10, όπου θα υπάρχουν 150 θέματα στο γραφείο σου κάθε μέρα», είπε ο καθηγητής Φορντ. «Δεν έχεις πραγματικά τόσο μεγάλο έλεγχο στο ποια θα διαφωνήσεις και δεν έχεις χρόνο να σκεφτείς».