Φίλιππος Σοφιανός: «Η Βάνα Μπάρμπα ζητούσε 1 εκατ. δραχμές για ένα επεισόδιο και έσπασε την πιάτσα»
Ο ηθοποιός μίλησε για τα κασέ στην τηλεόραση και κατέκρινε τις αμοιβές που συνδέονται με τους followers στα social media
Snapshot
- Η Βάνα Μπάρμπα ήταν η ηθοποιός που ζήτησε 1 εκατομμύριο δραχμές για ένα επεισόδιο, σπάζοντας το καθιερωμένο κασέ των ηθοποιών.
- Η περίοδος της ιδιωτικής τηλεόρασης από το 1992 έδωσε μεγάλη δύναμη στους γνωστούς ηθοποιούς, που έπαιζαν σημαντικό ρόλο στην ταυτότητα των καναλιών.
- Μετά την εποχή των ηθοποιών, την πρωτοκαθεδρία πήραν οι σεναριογράφοι, στη συνέχεια οι σκηνοθέτες και αργότερα οι παραγωγοί.
- Ο Φίλιππος Σοφιανός κατακρίνει τη σύνδεση των αμοιβών με τον αριθμό των followers στα social media, χαρακτηρίζοντάς την «χυδαιότητα και φαυλοκρατία».
Για τις αλλαγές που έχουν σημειωθεί στις αμοιβές των ηθοποιών και για τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνονται τα κασέ στην τηλεόραση μίλησε ο Φίλιππος Σοφιανός αναφερόμενος στη Βάνα Μπάρμπα ως την ηθοποιό που έκανε την αρχή ζητώντας ένα εκατομμύριο δραχμές για ένα επεισόδιο.
Ο ηθοποιός βρέθηκε στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά» της Αθηναΐδας Νέγκα και περιέγραψε τις διαφορετικές περιόδους που, κατά την άποψή του, διαμόρφωσαν το τοπίο της ελληνικής τηλεόρασης, από την κυριαρχία των ηθοποιών μέχρι την εποχή των σεναριογράφων, των σκηνοθετών και των παραγωγών.
«Η Βάνα Μπάρμπα έσπασε την πιάτσα»
«Υπήρξε η “αυτοκρατορία των ηθοποιών”, η οποία ξεκίνησε όταν μια εξαιρετική συνάδελφος είχε το θράσος να πει ότι “για ένα επεισόδιο θέλω ένα εκατομμύριο δραχμές”, όταν ο μισθός στο θέατρο ήταν 140.000», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Φίλιππος Σοφιανός, κατονομάζοντας τη Βάνα Μπάρμπα.
«Η Βάνα Μπάρμπα το έκανε αυτό. Έσπασε την πιάτσα και μετά νομιμοποιήθηκε ο καθείς να ζητάει ό,τι θέλει, αλλά την αρχή την έκανε η Βάνα», πρόσθεσε, περιγράφοντας την περίοδο κατά την οποία οι γνωστοί ηθοποιοί είχαν τη δυνατότητα να διεκδικούν υψηλές αμοιβές για τη συμμετοχή τους σε τηλεοπτικές παραγωγές.
Η ιδιωτική τηλεόραση και η «αυτοκρατορία» των σεναριογράφων
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε και στην ανάπτυξη της ιδιωτικής τηλεόρασης από το 1992 και μετά, επισημαίνοντας ότι τα κανάλια αναζητούσαν αναγνωρίσιμα πρόσωπα που θα συνδέονταν με την εικόνα και την ταυτότητά τους.
«Ήταν και η ιδιωτική τηλεόραση από το 1992 και μετά που έψαχνε να βρει πρόσωπα να τα συνδέσει με το λογότυπο του καναλιού, όπου εκεί εδίδετο γη και ύδωρ στους ηθοποιούς που ήταν κάπως γνωστοί», σημείωσε. Όπως εκτίμησε, αυτή η περίοδος κράτησε περίπου δέκα χρόνια.
Στη συνέχεια, σύμφωνα με τον ίδιο, ακολούθησε η περίοδος κατά την οποία το μεγαλύτερο βάρος πέρασε στους σεναριογράφους, με το ίδιο το σενάριο να καθορίζει τις υψηλές αμοιβές. Αργότερα, πρωταγωνιστικό ρόλο απέκτησαν οι σκηνοθέτες και στη συνέχεια οι παραγωγοί.
«Χυδαιότητα και φαυλοκρατία» οι αμοιβές με βάση τους followers
Ο Φίλιππος Σοφιανός άσκησε, τέλος, κριτική στη σύνδεση των αμοιβών με την απήχηση που έχουν τα πρόσωπα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εκφράζοντας την αντίθεσή του στην αξιολόγηση των επαγγελματιών με βάση τον αριθμό των ακολούθων τους.
«Μετά περάσαμε στους σκηνοθέτες και μετά στους παραγωγούς, όπου το πράγμα έχει ξεχαρβαλωθεί, γιατί οι αμοιβές έχουν σύνδεση απευθείας με τους followers στα social media, που για μένα αυτό είναι χυδαιότητα και φαυλοκρατία», δήλωσε.
