Τα 5 επιδόματα που «φουσκώνουν» τον μισθό – Επιστρέφουν μαζί με τις συλλογικές συμβάσεις

Νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας για την επέκταση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων επαναφέρει και τα πέντε επιδόματα που είχαν καταργηθεί το 2012 στο πλαίσιο των μνημονιακών ρυθμίσεων.

Η επαναφορά τους «ανοίγει» τον δρόμο για πρόσθετες αυξήσεις στις αποδοχές των εργαζομένων, οι οποίες σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να ξεπεράσουν το 15%, σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Απογευματινής».

Συγκεκριμένα, με το σχέδιο νόμου της Νίκης Κεραμέως, που θα βρίσκεται σε διαβούλευση έως την 28^η Ιανουαρίου, επανέρχονται πέρα από το δικαίωμα διαπραγμάτευσης και αυξήσεων, που επεκτείνονται υποχρεωτικά κλαδικά, επιδόματα τα οποία είχαν στην ουσία καταργηθεί, όπως:

• Το επίδομα γάμου.
• Τα ειδικά επιδόματα κομπιούτερ, ισολογισμών κ.ά.
• Οι πρόσθετες άδειες που περιγράφονται στις κλαδικές συμβάσεις.
• Οι όποιες ειδικές ρυθμίσεις ωραρίου και απασχόλησης, ανάλογα με τον κλάδο.
• Όλες οι υπόλοιπες παροχές, όπως βρεφονηπιακά επιδόματα, κατασκηνώσεων, σπουδών τέκνων κ.ά.

Αντίθετα, τα μόνα επιδόματα που ίσχυαν μέχρι σήμερα, είναι ο βασικός μισθός, το επίδομα ωρίμανσης (δηλαδή τα έτη απασχόλησης ως στατικό στοιχείο, καθώς δεν άλλαζαν με τα χρόνια) και το επίδομα σπουδών, δηλαδή πτυχίου.

Ταυτόχρονα με τις προωθούμενες αλλαγές, «ανοίγει» ο δρόμος στη ΓΣΕΕ να μπορεί να υπογράφει ύστερα από αίτηση Ομοσπονδίας μέλους της, κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας εθνικού επιπέδου, η οποία θα ισχύει για το σύνολο των εργαζομένων, ακόμα για εκείνους που δεν είναι συνδικαλιστικά ενταγμένοι, αρκεί να υπογράφει από την εργοδοτική πλευρά, μια τριτοβάθμια αντίστοιχη εργοδοτική οργάνωση.

Μία τέτοια κλαδική, εθνικού βεληνεκούς, συλλογική σύμβαση εργασίας, θα ισχύει για όλους τους εργαζόμενους και για όλες τις επιχειρήσεις, χωρίς να ελέγχεται το ποσοστό της αντιπροσωπευτικότητας για την κήρυξή της ως υποχρεωτικής.

Μειώνεται το ποσοστό σύμφωνα με το οποίο κηρύσσεται μία συλλογική σύμβαση υποχρεωτική από το 50% των εργαζομένων που δουλεύουν στις επιχειρήσεις, σε 40%. Αυτή η μείωση ερμηνεύεται ως σημειολογική, ώστε να μην υπάρχει αποδυνάμωση των εργοδοτικών συνδικαλιστικών οργανώσεων και να παραμένουν ισχυρές, αποφεύγοντας τη διαρροή των μελών τους, γεγονός που είχε παρατηρηθεί ειδικά την περίοδο των μνημονίων, όπως σημειώνει το δημοσίευμα της «Απογευματινής».

Παραμένει σε ισχύ και η λήξη της συλλογικής σύμβασης και της αυτόματης τρίμηνης παράτασης της ισχύος της και όλοι οι όροι της θα συνεχίζουν να ισχύουν για τους εργαζόμενους στους οποίους εφαρμοζόταν, μέχρι να συναφθεί νέα συλλογική σύμβαση ή να υπογράψουν μια ατομική σύμβαση.

Με άλλα λόγια, καταργείται το μνημονιακό καθεστώς της μερικής μετενέργειας και επανέρχεται η πλήρης. Οι νεοπροσλαμβανόμενοι κατά την τρίμηνη παράταση της συλλογικής σύμβασης εργασίας καλύπτονται κανονικά από όλα όσα ορίζονται σε αυτήν. Αυτό πρακτικά σημαίνει ασφάλεια, σταθερότητα, προστασία μισθών και δικαιωμάτων χωρίς εξαιρέσεις.

Επιταχύνονται οι διαδικασίες επίλυσης συλλογικών διαφορών σε περιπτώσεις διαφωνιών. Τον ρόλο αυτό αναλαμβάνει τριμελής επιτροπή που δημιουργείται στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ) η οποία θα ελέγχει αυστηρά και μόνο την πλήρωση των νόμιμων προϋποθέσεων για μονομερή προσφυγή, ενώ καταργείται ο δεύτερος βαθμός διαιτησίας για ταχύτερες αποφάσεις και παραμένει φυσικά το δικαίωμα της δικαστικής προσβολής αυτών.

Δημιουργούνται λειτουργικά Μητρώα Οργανώσεων (ΓΕΜΗΣΟΕ και ΓΕΜΗΟΕ) για τον εντοπισμό του ποσοστού κάλυψης μίας σύμβασης.

Σύμφωνα με την κυρία Κεραμέως, αυτή η συμφωνία οδηγεί σε περισσότερες και ευκολότερα επεκτάσιμες συλλογικές συμβάσεις, μέσω των οποίων οι εργαζόμενοι θα δουν υψηλότερους μισθούς και θα εργάζονται με καλύτερους όρους και με υψηλότερη προστασία. Οι επιχειρήσεις θα απολαμβάνουν μεγαλύτερη σταθερότητα και όλη η αγορά εργασίας θα ρυθμίζεται από σαφείς κανόνες.