Πώς ένας άντρας επιλέγει τα εσώρουχά του (μέρος 1ο)
Τα εσώρουχα ενός άντρα πάντα λένε πολλά για την ιδιοσυγκρασία του. Ακόμα περισσότερα για τον "εσωτερικό΄" του κόσμο. Επίσης, αυτό που απεικονίζει ένα αντρικό εσώρουχο "δίνει στεγνά" τον ιδιοκτήτη του ως προς τις προσδοκίες του. Και κυρίως στα γκομενικά!
Είναι μεγαλειώδης αστοχία, μη πούμε καλύτερα "πρόβλημα υπαρξιακό", αν βρίσκεσαι σε μια μετα-πανεπιστημιακή ηλικία και συνεχίζεις να φοράς εσώρουχα με λαγουδάκια, σκιουράκια, τον Ντόναλντ Ντακ, τον Μπαγκς Μπάνι κι άλλους Γουολτντισνεικούς ήρωες σε επαναλαμβανόμνο σχέδιο. Υπάρχουν άντρες μεγάλοι και τρανοί, οι οποίοι απλώνουν εσωρουχομπουγάδα και καμαρώνουν σαν γύφτικο σκεπάρνι που έχουν αραδιασμένα στο μπουγαδόσκοινο μποξεράκια με καρδούλες (σόρι, ο Αγ. Βαλεντίνος πέρασε προ πολλού). Για πάρτε μία την πίεσή σας κι επιστρέφω...
Όταν είσαι πιτσιρικάς, ένα μποξεράκι φορτωμένο με πρωταγωνιστές της Pixar, ακόμη και της Marvel Comics (βλέπε Σέλντον Κούπερ, στην nerd/geek σειρά "Big Bang Theory") είναι χαριτωμένο, παιχνιδιάρικο και γουστόζικο. Μετά από κάποια ηλικία, χοντρα χοντρά των 20 και άνω, καλό είναι το εσωρουχο να δείχνει όντως ενήλικο και να συμβαδίζει με την ανάπτυξη ενός άντρα. Το εσωρουχικό update είναι νόμος για τον άντρα που από κάποια ηλικία και μετά αρχίζει να χτυπάει ραντεβού όχι από την Εστία της σχολής, αλλά από τον αληθινό κόσμο εκεί έξω, ο οποίος κόσμος είναι απρόβλεπτος, κριτικός, υποψιασμένος και στη φυλάει στη γωνία, όταν πέσουν τα παντελόνια (μαζί με τις "μάσκες"). Οπότε, έσω-έτοιμος:
Υπάρχουν 4 βασικοί -ενήλικοι- κανόνες κατά την αγορά αντρικών εσωρούχων:
1. Τα αντρικά εσώρουχα δεν χρειάζεται να είναι απελπιστικά ακριβά (οι γυναίκες τα "χώνουν" για Agent Provocateur γιατί έχουν ολόκληρο σεξοπλάνο στο μυαλό τους, δεν τα φοράνε δα για να πάνε στη λαική!)
2. Δεν χρειάζεται πάνω στο λάστιχο ή γενικότερα στο ύφασμα του εσωρούχου να υπάρχει τυπωμένο το όνομα ενός άλλου άντρα (επώνυμου σχεδιαστή εννοώ, που πάει το μυαλό σου;)
3. Όχι καρτούν φάτσες. Το είπαμε, το αναλύσαμε, το εμπεδώσαμε. Κομμένη η Pixar (μόνο εκεί).
4. Ως προς το χρώμα και το σχήμα, καλό είναι να μην πολυέχεις γνώμονα το τι θέλουν οι γυναίκες, εκτός κι αν η δεύτερη δουλειά σου είναι ζιγκολό! Όσον αφορά το γυναικείο θέλω σε ένα τέτοιο λεπτό ζήτημα, μπορεί και να το κάψεις εντελώς αν ζητήσεις τριγύρω γνώμες, αφού -για παράδειγμα- υπάρχουν γυναίκες που κόβονται για τα λευκά σλιπάκια που φοράει ο Beckham (χωρίς τον ίδιο τον Beckham στο εσωτερικό, κορίτσια, λέμε) και υπάρχουν και γυναίκες που βλέποντας λευκά σλιπάκια θυμούνται τον παππού τους με το σώβρακο. Οπότε, όσον αφορά το σχήμα, πράξε κατά βούληση. Ένα υποβοήθημα: στάσου μπροστά στον καθρέφτη, φορώντας μόνο το εσώρουχο που επέλεξες και δες αν η επιλογή σου σε κολακεύει γενικά, αλλά και στην "οικογένεια" εκεί κάτω. Όσον αφορά το χρώμα, δεν υπάρχει περιορισμός, εκτός από έναν: ποτέ καφέ χρώμα. Ποτέ.