Ποιος είναι ο Tom Boonen και τι πρέπει να γνωρίζετε γι' αυτόν αν είστε πραγματικός φίλαθλος

"Η κόλαση του Βορρά". Αυτό είναι το παρατσούκλι του ποδηλατικού αγώνα Paris-Roubaix. Έχει κι άλλα ονόματα. "Η Βασίλισσα των Κλασικών Διαδρομών", "Η κούρσα του Πάσχα", "Μια Κυριακή στην Κόλαση". Το τελευταίο ήταν και ο τίτλος μιας επικής ταινίας - ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε to 1976 από τον Δανό Γιούργκεν Λεθ, και υπήρξε μια μεγάλη επιρροή για τον Λαρς Φον Τρίερ και το "δόγμα" του. Την Κυριακή που μας πέρασε, ο Τομ Μπόουνεν κέρδισε για 4η φορά τον αγώνα, γράφοντας το όνομά του με χρυσά γράμματα στο σκονισμένο βιβλίο της ιστορίας του. Μόνο ένας ακόμη ποδηλάτης, ο συμπατριώτης του Ροζέρ ντε Φλέεμινκ έχει πετύχει τέτοιο κατόρθωμα, την δεκαετία του '70.

Δεν είναι κάτι αμελητέο αυτό που έχει πετύχει ο Μπόουνεν. Μπορεί οι περισσότεροι φίλαθλοι να γνωρίζουν πέντε πράγματα για τον Γύρο της Γαλλίας, όταν μιλάμε για ποδηλασία δρόμου (άντε και για το Giro d' Italia και την Vuelta A Espana), αλλά υπάρχουν μερικές ακόμη κούρσες, οι λεγόμενες "Κλασσικές Διαδρομές" (ημερήσιοι αγώνες που γίνονται κάθε χρόνο στις ίδιες διαδρομές) όπου ανδρώνονται οι θρύλοι της ποδηλασίας. Και η πιο απαιτητική ανάμεσά τους, δεν είναι άλλη από την κόλαση του Βορρά.

Dimanche en Enfer
Το Paris-Roubaix διοργανώθηκε πρώτη φορά το 1896. Και είναι μια πραγματική κόλαση. Όχι, οι ποδηλάτες δεν έχουν να σκαρφαλώσουν στις κορυφές των Άλπεων, ούτε να τρέχουν 200 τόσα χιλιόμετρα κάθε μέρα επί τρεις εβδομάδες, όπως συμβαίνει στον Γύρο της Γαλλίας. Έχουν όμως να κάνουν κάτι που στους περισσότερους φαίνεται ακόμη πιο δύσκολο: Να περάσουν πάνω απ' τα λιθόστρωτα της διαδρομής. Από τις πανάρχαιες, τετράγωνες πέτρες, που βρίσκονται εκεί, στα σύνορα Γαλλίας και Βελγίου, από τότε που άνοιξαν τα πρώτα ανθρακωρυχεία και τα κάρα με τα γαϊδούρια και τα μοσχάρια φόρτωναν κάρβουνο για να το μεταφέρουν στο Παρίσι και τις Βρυξέλλες.

Από το 1977 και μετά, το τρόπαιο του νικητή είναι μια τέτοια πέτρα. Ο Τομ Μπόουνεν, ο 31χρονος ποδηλάτης που φέτος αγωνίζεται με τα χρώματα της Omega Pharma - QuickStep, έχει μαζέψει τέσσερις πέτρες. Δεκάδες άλλες φορές, όμως, έχει φάει τα μούτρα του στα εφιαλτικά λιθόστρωτα. Αν δεν πέσεις, δεν μαθαίνεις.

O Tομ Μπόουνεν έχει πετύχει κι άλλα. Το 2005 κατάφερε και κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Το 2007 πήρε την πράσινη φανέλα στο Γύρο της Γαλλίας (την κερδίζει αυτός που μαζεύει τους περισσότερους πόντους, συνήθως ένας σπρίντερ, αφού πόντοι μοιράζονται σε ενδιάμεσα κομμάτια της διαδρομής, όπου περνάει πρώτος τις περισσότερες φορές αυτός που θα ξεπεταχτεί με ταχύτητα από το μεγάλο γκρουπ των ποδηλατών). Έχει κερδίσει το Paris-Roubaix το 2005, το 2008, το 2009 και φέτος. Τρεις φορές έχει πάρει και την άλλη μεγάλη κλασσική διαδρομή του Βορρά, το Gent-Wevelgem.

Είναι ένας σπρίντερ, ειδικευμένος στα λιθόστρωτα. Στα μέσα της περασμένης δεκαετίας ήταν ο αθλητής-είδωλο των Βέλγων. Είναι και το στυλ του, εκτός από τις επιδόσεις του, είναι και η ευχάριστη προσωπικότητά του. Αλλά προς το τέλος της δεκαετίας, τα ίχνη κοκαΐνης που βρέθηκαν σε έλεγχο ντόπινγκ, φόρτωσαν και σ' αυτόν την αιώνια ρετσινιά από την οποία μάλλον κανένας ποδηλάτης δεν μπορεί να ξεφύγει. Για λίγα χρόνια ήταν η σκιά του εαυτού του και η υπόληψή του είχε υποστεί ένα πολύ σημαντικό πλήγμα. Η φετινή του νίκη ίσως τον επαναφέρει στο προσκήνιο. Αλλά θα πρέπει να είναι προσεκτικός και σωστός. Η μεγάλη τιμωρία του Αλμπέρτο Κονταδόρ για τα ίχνη κλενβουτερόλης που βρέθηκαν στο αίμα του δείχνει πως τα πράγματα πια έχουν αλλάξει προς το αυστηρότερο και ο κόσμος της ποδηλασίας έχει πάψει να ανέχεται το ντόπινγκ. - Παναγιώτης Χριστόπουλος

Για όσους δεν έχουν ιδέα τι εστί Paris-Roubaix, το βίντεο που ακολουθεί είναι μια υπέροχη ευκαιρία για γνωριμία με τις "άγριες" συνθήκες του αγώνα.