Ν. Μωραΐτης: Οι τραγουδιστές ακυρώνουν τα δισκοπωλεία

Έχετε σίγουρα αγαπήσει τα τραγούδια του. Τα έχετε τραγουδήσει μαζί με την Πρωτοψάλτη, την Αρβανιτάκη, τον Χατζηγιάννη, τον Ρέμο, τον Κότσιρα και πολλούς άλλους. Ο Νίκος Μωραΐτης είναι ο σημαντικότερος και πιο πετυχημένος στιχουργός της γενιάς του. Ένας νέος άνθρωπος με ευαισθησίες, ανησυχίες και ισχυρή άποψη για όσα συμβαίνουν στο χώρο του τραγουδιού αλλά και στην κοινωνία γενικότερα. Δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός αν και στο τελευταίο έχει αντιρρήσεις. «Θεωρώ πως δεν υπάρχει πια το επάγγελμα του ραδιοφωνικού παραγωγού. Τουλάχιστον το επάγγελμα που έκανα εγώ και είχα την τιμή να υπάρξω δίπλα σε σημαντικούς ανθρώπους ως νεώτερη γενιά. Όταν δεν υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να επιλέξουν ένα τραγούδι με βάση την αισθητική τους και υπάρχει ένα μηχάνημα τότε θα υπάρχουν ωραία τραγούδια που δεν θα ανακαλύπτονται», εξομολογείται στο newsbomb.gr.

Ήταν από την αρχή αρνητικός στην διανομή των C D με τις εφημερίδες. «Οι δίσκοι που βγαίνουν μέσω των εφημερίδων δεν μένουν την επόμενη μέρα. Πάρε παράδειγμα τους δύο δίσκους του Πάριου, το δίσκο της Πρωτοψάλτη, τον δίσκο της Παπαρίζου. Μπορεί να πουλήσεις 170.000-180.000 κομμάτια, είναι πολύ καλό για την εφημερίδα αλλά για τον δίσκο σημαίνει την ακύρωσή του την επόμενη μέρα. Το να δίνεται με τις εφημερίδες όλη η δισκογραφία ενός μεγάλου καλλιτέχνη από την αρχή μέχρι το τέλος της καριέρας του δεν είναι μόνο απογοητευτικό. Είναι πραγματικά τρομακτικό. Με αυτό που κάνουν οι ίδιοι οι τραγουδιστές ακυρώνουν την ύπαρξη των δισκοπωλείων. Τι θα έχουν τα δισκοπωλεία να πουλήσουν μόλις τελειώσει το πανηγύρι με τις εφημερίδες; Γιατί το πανηγύρι με τις εφημερίδες τελειώνει. Ήδη τα ποσά που παίρνουν οι καλλιτέχνες είναι τα μισά ή το ένα τρίτο από όσα έπαιρναν πριν ένα ή δύο χρόνια. Δεν σκέφτονται λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι που είναι τόσο σημαντικοί- και το λέω με αγάπη γιατί οι τραγουδιστές είναι οι μύθοι μου- δεν σκέφτονται την επόμενη μέρα»;

Μιλάει για τα μουσικά realities και αναφέρει ποιοι καλλιτέχνες έμειναν στο τραγούδι από αυτά. Αναφέρεται στην κρίση και στις επιπτώσεις της. «Μιλάω με τους φίλους και τους γνωστούς μου και καταλήγω λαϊκιστής που είναι ότι σιχαίνομαι περισσότερο στη ζωή μου. Να λέω, που πάμε, που θα καταλήξουμε, που τελειώνει αυτός ο πάτος; Κι αυτά είναι πραγματικοί μου φόβοι δεν κινδυνολογώ. Ειδικά στο χώρο μας –δημοσιογραφία, ραδιόφωνο – υπάρχει πάνω από τα κεφάλια μας μια λαιμητόμος που κόβει κεφάλια καθημερινά. Χάνουν τη δουλειά τους αξιόλογοι άνθρωποι που έχουν προσφέρει πολλά και δεν νοιάζεται κανείς. Περνάνε απλώς στις επόμενες απολύσεις. Δεν ξέρω να το αποτιμήσω, ούτε ξέρω που τελειώνει. Εδώ δεν ξέρουν αυτοί που ασχολούνται με την οικονομία…».

Κάνει σχόλια για τις ειδήσεις και διατυπώνει μια πολύ ενδιαφέρουσα άποψη.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟΝ