ΣΦΕΕ: Το δημογραφικό απειλεί το σύστημα υγείας – Αναγκαία η ενίσχυση της φαρμακευτικής δαπάνης

Διονυσία Προκόπη Διονυσία Προκόπη

ΣΦΕΕ: Το δημογραφικό απειλεί το σύστημα υγείας – Αναγκαία η ενίσχυση της φαρμακευτικής δαπάνης

Σύναψη μνημονίου συνεργασίας με την Πολιτεία, διάρκειας 3-5 ετών, προτείνει η Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ), σε ψήφισμά της.

Αντικείμενο του μνημονίου θα είναι η διαμόρφωση ενός συνοπτικού πλαισίου για όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, με στόχο ένα προβλέψιμο περιβάλλον που θα διασφαλίζει τη βιωσιμότητα των εταιρειών, τη συνυπευθυνότητα πολιτείας-παρόχων στις υπερβάσεις των κλειστών προϋπολογισμών και την ταχεία υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ώστε να βελτιωθεί η Δημόσια Υγεία με ταυτόχρονη αύξηση των επενδύσεων και της απασχόλησης. Αιχμή αποτελεί, επίσης, η θέσπιση αναπτυξιακών κινήτρων όπως ο συνυπολογισμός των δαπανών έρευνας και ανάπτυξης στο clawback.

Η Γενική Συνέλευση του ΣΦΕΕ πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή (29/03/2019). Με τη συμμετοχή εκπροσώπων της Πολιτείας, διεθνών θεσμικών φορέων και υψηλόβαθμων στελεχών της Βουλής και του κλάδου της Υγείας, μία ημέρα πριν από τη ΓΣ, την Πέμπτη (28/03/2019) πραγματοποιήθηκε το ετήσιο δείπνο εργασίας της Γενικής Συνέλευσης. Το θέμα του ήταν «Το φάρμακο στη μεταμνημονιακή εποχή: με επίκεντρο τον Ασθενή και όραμα την Ανάπτυξη», με κεντρικό ομιλητή τον Πρέσβη της Δανίας στην Ελλάδα, Klavs. A. Holm, καθώς και τον Γενικό Διευθυντή του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), Νικόλαο Βέττα.

Η σχέση Δημογραφικού – Συστήματος Υγείας

Στην ομιλία του ο πρόεδρος του ΣΦΕΕ, Ολύμπιος Παπαδημητρίου, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, τόσο για την υγειονομική κατάσταση στη χώρα μας όσο και για το δημογραφικό πρόβλημα. Ο κ. Παπαδημητρίου τόνισε σχετικά: «Η περίοδος της κρίσης άφησε έντονα σημάδια στο χώρο της υγείας. Ενδεικτικά να αναφέρω ότι η δημόσια κατά κεφαλήν δαπάνη για φαρμακευτικά και άλλα υγειονομικά αναλώσιμα στην Ελλάδα ακολουθεί πτωτική πορεία και βρίσκεται πλέον κάτω όχι μόνο από το μέσο όρο της ΕΕ, αλλά και από τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου».

Συνεχίζοντας, επισήμανε και μια μεγάλη απειλή για τη χώρα, το δημογραφικό πρόβλημα, λέγοντας: «Η χώρα είναι σε καθοδική πληθυσμιακή πορεία, έχοντας αρνητικό ισοζύγιο γεννήσεων-θανάτων, ενώ ταυτόχρονα χάρη στο υψηλό προσδόκιμο επιβίωσης, αν και μη αυξανόμενο, ο πληθυσμός άνω των 65 ετών αυξάνεται συνεχώς και εκτιμάται στο 22,6% για το 2020, όταν στην ΕΕ θα βρίσκεται κατά μέσο όρο στο 20,4%. Αυτό οδηγεί σε έναν δείκτη εξάρτησης του πληθυσμού στο 53%, δηλαδή σε κάθε 2 άτομα ενεργού πληθυσμού αντιστοιχεί ένα άτομο ανενεργού πληθυσμού. Ταυτόχρονα αυξάνονται οι θάνατοι από μεταβολικά νοσήματα όπως ο διαβήτης και νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος (38%) και από νεοπλασίες (25%). Είναι απορίας άξιο πώς θα αντιμετωπιστούν όλα τα παραπάνω, χωρίς τη χορήγηση και φαρμακευτικών προϊόντων. Θα ενισχύσουμε, λοιπόν, τη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη»;

Στη συνέχεια, ο πρόεδρος του ΣΦΕΕ αναφέρθηκε εκτενώς στο μεγάλο πρόβλημα των υπέρογκων επιβαρύνσεων για τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις, σημειώνοντας πως: «Η έλλειψη προβλεψιμότητας και σταθερότητας, οι υπέρογκες άμεσες κι έμμεσες επιβαρύνσεις και το ανεξέλεγκτο clawback απειλούν ευθέως τη βιωσιμότητα των εταιρειών του κλάδου και την πρόσβαση των ασθενών σε νέες, αλλά και υπάρχουσες καταξιωμένες θεραπείες. Μόνο από υποχρεωτικές επιστροφές και εκπτώσεις (clawback και rebate) ο κλάδος θα επιστρέψει για το 2018 ποσό πάνω από 1,4 δισ. ευρώ (από 1,2 δισ. ευρώ που επέστρεψε το 2017), ποσό 4 φορές πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και παράλληλα, το υψηλότερο ποσοστό από κάθε άλλο κλάδο της ελληνικής οικονομίας. Ο κλάδος αποτελεί βασικό πυλώνα χρηματοδότησης του δημόσιου συστήματος υγείας, καθώς έχει αποδώσει στο κράτος 5,3 δισ. ευρώ για τα έτη 2012-2018! Για να επιβιώσει, όμως, και να μεγιστοποιηθεί η συμβολή του στην οικονομία απαιτούνται προβλεψιμότητα και άμεση υλοποίηση των νομοθετημένων μεταρρυθμίσεων. Καθοριστικής, τέλος, σημασίας είναι να καθιερωθεί συνυπευθυνότητα μεταξύ του κράτους και της φαρμακοβιομηχανίας, σε σχέση με την κάλυψη της υπέρβασης στη φαρμακευτική δαπάνη. Εφόσον, διασφαλιστούν αυτές οι προϋποθέσεις και δοθούν και αναπτυξιακά κίνητρα, που θα καταστήσουν την Ελλάδα πιο ανταγωνιστική, αυτός ο κατ’ εξοχήν αναπτυξιακός και εξωστρεφής κλάδος θα ξεδιπλώσει το τεράστιο δυναμικό του με άμεσες θετικές επιπτώσεις στην απασχόληση και τις επενδύσεις».

Οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας

Για τις τάσεις και τις προοπτικές της Ελληνικής Οικονομίας γενικά, αλλά και στον τομέα του φαρμάκου, έκανε λόγο ο επικεφαλής του ΙΟΒΕ, Νίκος Βέττας. Η οικονομία βρήκε εξισορρόπηση μέσα από τρία διαδοχικά προγράμματα κυρίως μέσω της ύφεσης και ναι μεν αποφεύχθηκε, έτσι, η πλήρης κατάρρευση, η αναπτυξιακή δυναμική, όμως, είναι ασθενής, ενώ χάθηκε η ευκαιρία για βαθιές μεταρρυθμιστικές τομές. Η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να είναι εσωστρεφής, υπερβολικά ρυθμισμένη από το κράτος και ασθενώς διασυνδεδεμένη με τις διεθνείς οικονομικές και τεχνολογικές τάσεις. Παράλληλα και σε ό,τι αφορά στην πρόσβαση των πολιτών στις υπηρεσίες υγείας, ο κ. Βέττας σημείωσε ότι υπήρξαν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις τόσο στους ασθενείς όσο και στις φαρμακευτικές επιχειρήσεις. Κλείνοντας την παρουσίασή του ο Καθηγητής ανέφερε ότι σημαντικό μοχλό ανάπτυξης στο χώρο του φαρμάκου μπορεί να αποτελέσει η ενίσχυση των κλινικών μελετών, με άμεσο όφελος στο ΑΕΠ και την απασχόληση.

Το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του ΣΦΕΕ

Με γνώμονα ότι «η μετά-μνημονιακή εποχή μπορεί να γίνει αφετηρία θετικών εξελίξεων», ο ΣΦΕΕ στο ψήφισμά του τονίζει:

«Σύσσωμος ο κλάδος του φαρμάκου εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την κατάσταση στο χώρο του φαρμάκου και την πεποίθηση ότι το 2019, που αποτελεί την πρώτη μετα-μνημονιακή χρονιά, θα πρέπει επιτέλους να βρεθεί μια ισορροπία που θα διασφαλίσει τη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας και των παρόχων, την καλή υγεία των πολιτών αλλά και την οικονομική ανάπτυξη.

Παρά την έξοδο από τα μνημόνια η λιτότητα στον χώρο της υγείας συνεχίζεται δεδομένου ότι η λογική της κλειστής φαρμακευτικής δαπάνης επεκτείνεται μέχρι το 2022 με νομοθετική ρύθμιση, γεγονός που επιδεινώνει ακόμη περισσότερο τις συνθήκες λειτουργίας και τις προοπτικές του κλάδου στη χώρα μας. Η έλλειψη προβλεψιμότητας και σταθερότητας, οι υπέρογκες άμεσες κι έμμεσες επιβαρύνσεις, το ανεξέλεγκτο clawback, απειλούν ευθέως τη βιωσιμότητα των εταιρειών του κλάδου και την πρόσβαση των ασθενών σε νέες, αλλά και υπάρχουσες καταξιωμένες θεραπείες.

Σε μια χώρα που γερνά ολοένα και περισσότερο, σε μια χώρα που η νοσηρότητα αυξάνεται, που νέες καινοτόμες θεραπείες θέλουμε να βρίσκονται στη διάθεση των ασθενών, που η ελάφρυνση της συμμετοχής των ασθενών είναι κοινωνική επιταγή, η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη παραμένει σταθερή για τέταρτη συνεχή χρονιά, για τον ΕΟΠΥΥ στα 1,945 δισ. ευρώ και για τα νοσοκομεία στα 570 εκατ. ευρώ. Προηγήθηκε μια δραστική μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης κατά 60% σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία με αποτέλεσμα η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη κατά κεφαλή στη χώρα μας να βρίσκεται στα 188 ευρώ, ενώ στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου είναι 246 ευρώ και στο σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών είναι 303 ευρώ. Παρ’ όλα αυτά η πολιτική αυτή δεν επηρέασε την πρόσβαση των ασθενών στις θεραπείες τους μέχρι σήμερα, γιατί οι φαρμακευτικές εταιρείες, μέσω των υποχρεωτικών εκπτώσεων κι επιστροφών (clawback και rebates), απορρόφησαν όλη την υπέρβαση.

Για πόσο ακόμη όμως;

Η έως τώρα εφαρμοζόμενη πολιτική για το φάρμακο όχι μόνο απειλεί την ίδια την ύπαρξη των φαρμακευτικών εταιρειών, αλλά αποτελεί και βασικό εμπόδιο στην περαιτέρω συμβολή του κλάδου στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Δεν είναι ρεαλιστικό να προσδοκά κανείς να εισέλθει ο κλάδος σε τροχιά ανάπτυξης, όταν απειλείται η ίδια του η βιωσιμότητα:

- Κάθε χρόνο το clawback αυξάνεται δραματικά και σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία του 2018 οι επιβαρύνσεις (clawback και rebate) θα ξεπεράσουν τα 990 εκατ. ευρώ στην εξωνοσοκομειακή δαπάνη ενώ εάν υπολογίσουμε και τα νοσοκομεία (436 εκατ. ευρώ κατ’ ελάχιστο) το ποσό θα πλησιάσει το 1,5 δισ. ευρώ (από 1,2 δισ. που έφτασε το 2017)!

- Οι δυσβάσταχτες αυτές επιβαρύνσεις είναι 4 φορές πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και, παράλληλα, το υψηλότερο ποσοστό από κάθε άλλο κλάδο της ελληνικής οικονομίας!

- Ο κλάδος αποτελεί βασικό πυλώνα χρηματοδότησης του δημόσιου συστήματος υγείας, καθώς μόνο από υποχρεωτικές επιστροφές και εκπτώσεις (clawback και rebate) έχει αποδώσει στο κράτος 5,3 δισ. ευρώ για τα έτη 2012-2018!

Το μήνυμά μας προς την Πολιτεία είναι απλό και σαφές: εάν δεν υλοποιηθούν τώρα κάποιες απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές, εάν δεν τεθούν όρια στο clawback, οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις θα είναι αδύνατο να συνεχίσουν να στηρίζουν τη Δημόσια Υγεία και την Οικονομία και το Κράτος θα είναι αδύνατο να παρέχει μακροπρόθεσμα σωστή φροντίδα για τους Έλληνες πολίτες.

Για να επιβιώσει ο κλάδος και να μεγιστοποιηθεί η συμβολή του στη δημόσια υγεία και την οικονομία απαιτούνται σταθερότητα και προβλεψιμότητα καθώς και άμεση υλοποίηση των νομοθετημένων μεταρρυθμίσεων.

Μεταρρυθμίσεις, όπως αξιολόγηση τεχνολογιών υγείας (ΗΤΑ), διαπραγμάτευση τιμών, μητρώα ασθενών, θεραπευτικά πρωτόκολλα, ηλεκτρονικός φάκελος ασθενούς, ελεγκτικοί μηχανισμοί στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση έπρεπε να είναι ήδη σε πλήρη ισχύ. Επίσης, το μέγεθος της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης θα πρέπει να επαναξιολογηθεί με βάση τις τρέχουσες επιδημιολογικές αλλά και υγειονομικές ανάγκες. Θα πρέπει ακόμη να εξεταστεί το ενδεχόμενο δημιουργίας πρόσθετων προϋπολογισμών για την πρόληψη (εμβόλια), τις κοινωνικά ευπαθείς ομάδες και άλλες ανελαστικές συνιστώσες της δαπάνης.

Το σημαντικότερο όλων όμως, είναι να καθιερωθεί συνυπευθυνότητα μεταξύ του Κράτους και της Φαρμακοβιομηχανίας, σε σχέση με την κάλυψη της υπέρβασης στη φαρμακευτική δαπάνη.

Τέλος, μια δέσμη ουσιαστικών αναπτυξιακών κινήτρων θα δώσει τη δυνατότητα στον κλάδο να μεγιστοποιήσει τις αναπτυξιακές προοπτικές του, όπως για παράδειγμα η αφαίρεση των δαπανών έρευνας και ανάπτυξης από το clawback.

Στην προσπάθεια για την επίτευξη σημαντικών ρυθμών ανάπτυξης, ο κλάδος του φαρμάκου μπορεί να έχει καθοριστική συνεισφορά. Ήδη συμβάλλει στην επίτευξη των εθνικών στόχων, καθώς αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της Εθνικής Οικονομίας με συμβολή 3,5% στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ), υποστηρίζει 26.000 άμεσες και πολλαπλάσιες έμμεσες θέσεις εργασίας και αντιπροσωπεύει το 18% των συνολικών δαπανών για έρευνα και ανάπτυξη, ενώ ταυτόχρονα το φάρμακο κατέχει σημαντικό εξαγωγικό μερίδιο.

Στο άμεσο μέλλον η φαρμακοβιομηχανία προτείνει τη σύναψη μνημονίου συνεργασίας με την Πολιτεία, διάρκειας 3-5 ετών, όπου θα διαμορφώνεται ένα συνοπτικό πλαίσιο στόχευσης για όλους τους εμπλεκόμενους φορείς. Σε κάθε περίπτωση στο επίκεντρο της φαρμακευτικής πολιτικής θα πρέπει να είναι η προαγωγή της Δημόσιας Υγείας προς όφελος των ασθενών».

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Newsbomb.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

DPG NETWORK

ened ΜΕΛΟΣ ΕΝΕΔ Monetized by DPG Digital Media ©2010-2019 Newsbomb.gr - All rights reserved