Η θάλασσα του Κόλπου καταπίνει την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης…
Επίκειται παγκόσμιο ενεργειακό σοκ διαρκείας, όπου η φθηνή ενέργεια μάλλον θα αποτελέσει όμορφη ανάμνηση κάποιων παλιών ανέμελων καιρών και… των χαβιαριών
Snapshot
- Η Ευρώπη αντιμετωπίζει άμεση ενεργειακή κρίση λόγω των συγκρούσεων στον Περσικό Κόλπο, με περιορισμένη διαθεσιμότητα ορυκτών καυσίμων.
- Η ενεργειακή ασφυξία θα πλήξει σοβαρά τη βιομηχανία, την παραγωγή τροφίμων, φαρμάκων και άλλων βασικών αγαθών, αυξάνοντας σημαντικά το κόστος ζωής.
- Η αποκατάσταση των υποδομών στον Περσικό Κόλπο μπορεί να διαρκέσει πάνω από πέντε χρόνια, παρατείνοντας την ενεργειακή κρίση στην Ευρώπη.
- Η Ευρωπαϊκή Ένωση προετοιμάζεται για παρατεταμένη ενεργειακή ασφυξία, με ενδεχόμενο περιορισμό στην κατανάλωση καυσίμων και αύξηση του πληθωρισμού.
- Η κρίση απειλεί την κοινωνική συνοχή και την οικονομική σταθερότητα της Ευρώπης, οδηγώντας σε αποβιομηχάνιση, ανεργία και περικοπές σε κοινωνικές παροχές.
Όπως εκ των πραγμάτων φαίνεται, η ενεργειακή κατάρρευση της Ευρώπης πλησιάζει με γοργό βήμα και δεν υπάρχει πια, το μαξιλαράκι ασφαλείας των κάποιων μηνών, αλλά μόλις μερικών εβδομάδων μέχρι το σημείο από το οποίο, η επιστροφή θα είναι εξαιρετικά δύσκολη, με τα πάντα - και τη ζωή μας, να αλλάζουν δραματικά! Επίκειται παγκόσμιο ενεργειακό σοκ διαρκείας, όπου η φθηνή ενέργεια μάλλον θα αποτελέσει όμορφη ανάμνηση κάποιων παλιών ανέμελων καιρών και… των χαβιαριών. Τα πράγματα αναμένεται να γίνουν πολύ χειρότερα τους μήνες που έρχονται…
Η κλεψύδρα αδειάζει γρήγορα, σηματοδοτώντας την ενεργειακή απαξίωση της Ευρωπαϊκής Ηπείρου και την οικονομική της αυτοχειρία, με τα τελευταία φορτία ορυκτών καυσίμων να φτάνουν στις ευρωπαϊκές ακτές, μιας και ο Κόλπος έχει μεταμορφωθεί σε μια “θάλασσα στις φλόγες” από τους Ιρανούς μουλάδες, που καταπίνει τα πάντα στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη! Η αντίδραση των ευρωπαϊκών ηγεσιών είναι μία και η αυτή - πανικός και τρόμος για το κοντινό μέλλον, που δύσκολα πλέον θα μπορεί να τύχει θεραπείας!
Το μόνο σίγουρο είναι, πως δεν θα πρόκειται για μια απλή κρίση όπως συνέβη πολλάκις στο παρελθόν, αλλά θα είναι η “τέλεια καταιγίδα”, που θα ισοπεδώσει τη ευρωπαϊκή βιομηχανία και θα την στείλει δεκαετίες πίσω… με τον πληθωρισμό να ανεβαίνει σε δυσθεόρατα επίπεδα τύπου λατινικής Αμερικής.
Η οικονομική αιμορραγία που ξεκίνησε θα είναι πιο επώδυνη από οτιδήποτε ζήσαμε με την ρωσική επίθεση στην Ουκρανία ή την πανδημία του Covid-19. Η πραγματικότητα του πολέμου στον Περσικό Κόλπο καταπίνει κάθε ευρωπαϊκή ελπίδα για κάποια έστω ελάχιστη ευστάθεια πλεύσης.
Δυστυχώς για όλους εμάς τους Ευρωπαίους, που μέχρι χθες ζούσαμε ανέμελοι στο ροζ συννεφάκι μας, δεν πρόκειται για απλές προσθαφαιρέσεις σε μια οθόνη υπολογιστή, αλλά για μια δομική κατάρρευση που μπορεί να διαρκέσει για πολλά χρόνια, αλλάζοντας ακόμα και την εσωτερική δομή της ευρωπαϊκής μας ηπείρου για πάντα, υποχρεώνοντας τους πολίτες της να ξεχάσουν τις θεμελιώδεις σταθερές που γνώριζαν μέχρι χθες... Οι συνέπειες είναι πέρα από αυτό που μπορούμε να συλλάβουμε με το νου μας -πολύ πέρα και ακόμα πιο πέρα απ’αυτό...
Μέχρι χθες, η όποια ζημιά για τους Ευρωπαίους καταναλωτές είχε περιοριστεί κυρίως στην τιμή των καυσίμων στην αντλία, αλλά σήμερα πια η ζημιά επεκτείνεται παντού, διότι όπως όλοι γνωρίζουμε, τα ορυκτά καύσιμα αποτελούν την κινητήριο δύναμη των πάντων και εκτός από ζωτικής σημασίας για τις μεταφορές και τη θέρμανση, υποστηρίζουν και ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού της βιομηχανίας, επηρεάζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, την παραγωγή φαρμάκων, λιπασμάτων τροφίμων και ζωοτροφών, τη βιομηχανία πλαστικών και χημικών και γενικά τον γεωργικό και κτηνοτροφικό τομέα. Οι ελλείψεις θα πλήξουν και τη βιομηχανικά παραγωγής του ευγενούς αερίου, “ηλίου”, που χρησιμοποιείται για την ψύξη των μαγνητικών τομογράφων και για την κατασκευή των πολύτιμων για τη βιομηχανία, μικροτσίπ. Δυστυχώς, η φωτιά που καίει στον Περσικό, θα μεταλλάξει ακόμα και το DNA της Ευρωπαϊκής Ηπείρου και των πολιτών της με την οικονομική αιμορραγία που ξεκίνησε να είναι πιο επώδυνη από οτιδήποτε, όπως ήδη είπαμε, ζήσαμε στην Ουκρανία ή κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid-19.
Το 25+% της παγκόσμιας ενέργειας περνούσε μέχρι το πολύ πρόσφατο παρελθόν από το Στενό του Ορμούζ. Στις μέρες μας τώρα, η είσοδος αυτή είναι επτασφραγισμένη από τους μουλάδες του Ιράν, που απειλούν να πυρπολήσουν όποιο φορτηγό πλοίο ή δεξαμενόπλοιο επιχειρήσει να πλησιάσει.το Στενό του Ορμούζ, με τον Τραμπ να εγκαταλείπει την Ευρώπη στη μοίρα της: μετά από τα δικά του λάθη και να διαμηνύει… “Μάθετε να πολεμάτε μόνοι σας και άντε να πάρετε το πετρέλαιό σας από τον Κόλπο (…που εγώ έκανα μπάχαλο!).
Η Ευρώπη μετά την προδοσία του ανθρώπου αυτού, βρίσκεται πλέον γυμνή, αντιμέτωπη με τον ενεργειακό θάνατο που είναι προ των πυλών και που θα χτυπήσει κάθε πτυχή της ευρωπαϊκής παραγωγικής δυνατότητας, με το τελευταίο ίσως δεξαμενόπλοιο, που μεταφέρει υγροποιημένο αέριο από το Κατάρ, να φθάνει στις ευρωπαϊκές ακτές…
Η Ευρώπη, θα αρχίσει να νιώθει τον πόνο ήδη από τον Σεπτέμβριο… Η παραγωγή στην Ευρώπη καθίσταται αδύνατη για πολλά πράγματα. Το κόστος των χημικών κολοσσών, είναι πλέον μη βιώσιμο και άρα απαγορευτικό. Ο χάλυβας, τα πλαστικά είδη και τα λιπάσματα, όλα όσα δηλαδή στηρίζουν τη γεωργία και τη μεταποίηση , ακριβαίνουν υπερβολικά πολύ και το ίδιο συμβαίνει με τα φάρμακα και τα τρόφιμα.
Η Ευρώπη χάνει όπως όλα δείχνουν το ίδιο της το μέλλον… όχι μόνο την ενέργειά της, μιας και χωρίς σταθερές τιμές στην ενέργεια, καμία επένδυση δεν είναι δυνατόν να δικαιολογηθεί. Το μέλλον φαντάζει δυσοίωνο για τους ευρωπαίους, που θα κληρονομήσουν σκουριασμένα βιομηχανικά συγκροτήματα και ανεργία που σκοτώνει και ας μην ξεχνάμε το χειρότερο δυνατό σενάριο -τον “στασιμοπληθωρισμό”. Το κόστος δανεισμού θα εκτιναχθεί σε μεγάλα ύψη και αναγκαστικά θα προκύψουν σοβαρές περικοπές στις Κοινωνικές Παροχές, στην Υγεία και την Παιδεία.
Η πολυτέλεια του χρόνου για αντιστροφή της κατάστασης, δυστυχώς δεν υπάρχει με στραγγισμένες τις αγορές. Χωρίς ορυκτά καύσιμα, η Ευρώπη βρίσκεται κυριολεκτικά στο έλεος του κενού και στο χείλος της αβύσσου.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση προετοιμάζεται πλέον για μια οδυνηρή και παρατεταμένη περίοδο ενεργειακής ασφυξίας, μιας και δυστυχώς, ακόμα κι αν ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο έληγε σήμερα κιόλας, οι ζημιές στις υποδομές στον Κόλπο είναι τόσο μεγάλες, που η αποκατάσταση τους θα χρειαστεί ίσως μία πενταετία και βάλε. Είναι η πρώτη φορά στα ευρωπαϊκά χρονικά, που η Ευρώπη μετά από μισό αιώνα-και, εξετάζει τα πιο ακραία σενάρια, καθώς η ροή των ορυκτών καυσίμων απειλείται πλέον σοβαρά, με τον όρο “δελτίο καυσίμων” να ακούγεται επίσημα στους διαδρόμους του Ευρωκοινοβουλίου.
Η κοινωνική συνοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση δοκιμάζεται βίαια. Η βιομηχανία γονατίζει, ενώ οι ευρωπαίοι πολίτες καλούνται να πληρώσουν οι ίδιοι το λογαριασμό για μια γεωπολιτική σύγκρουση, που άλλοι ξεκίνησαν και που για κακή μας τύχη, δεν φαίνεται να έχει κάποιο ορατό τέλος.
Δυστυχώς, όπως πάνε τα πράγματα, η απαισιόδοξη προοπτική περιγράφει την δυσοίωνη "τέλεια καταιγίδα" για την Ευρώπη, που μας πλησιάζει και που συνδυάζει την αποβιομηχανοποίηση με έναν ανεξέλεγκτο πληθωρισμό…
