Το ρουσφέτι δεν έχει χρώμα κύριοι

Λένε ότι η πολιτική είναι πόλωση. Ότι οι σχέσεις μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης βρίσκονται στα άκρα. Ότι η Βουλή έχει μετατραπεί σε πεδίο μάχης και ότι οι πολιτικοί δεν ανταλλάσσουν ούτε καλημέρα.

Τι αφελείς...

Υπάρχει ένας τομέας στον οποίο η εθνική ομοψυχία όχι μόνο επιβιώνει, αλλά μεγαλουργεί. Ένας θεσμός που ενώνει δεξιούς, αριστερούς, κεντρώους, παλιούς και νέους. Ένα αόρατο νήμα που κρατά ζωντανό το πολιτικό σύστημα δεκαετίες τώρα.

Το ρουσφέτι.

Μη γελάτε. Πρόκειται για την πιο επιτυχημένη διακομματική πολιτική της μεταπολίτευσης.

Κάνει η Νέα Δημοκρατία εξυπηρετήσεις σε ανθρώπους που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ; Βεβαίως.

Βοηθά ανθρώπους που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ; Επίσης βεβαίως.

Γιατί να μη βοηθήσει;

Το ρουσφέτι, κύριε, είναι υπερκομματικό. Δεν αναγνωρίζει μπλε, πράσινα, κόκκινα και ροζ. Είναι άχρωμο, άοσμο και απολύτως... ανθρωπιστικό.

Άλλωστε, το καλό ρουσφέτι δεν κοιτάζει κομματικές ταυτότητες. Κοιτάζει ανθρώπους. Και κυρίως τους ανθρώπους που γνωρίζουν τους κατάλληλους ανθρώπους.

Μη ζητάτε λοιπόν εξηγήσεις.

Μη ρωτάτε γιατί ένας υπουργός ασχολήθηκε με την υπόθεση συγγενή ή συζύγου στελέχους άλλου κόμματος.

Αυτά είναι λεπτομέρειες.

Η ουσία είναι η συναδελφική αλληλεγγύη.

Και ειλικρινά, εάν αρχίσουμε να ψάχνουμε ποιος βοήθησε ποιον, ποιος τηλεφώνησε για ποιον και ποιος μεσολάβησε σε ποια υπηρεσία, κινδυνεύουμε να διαλύσουμε το ωραιότερο στοιχείο της ελληνικής πολιτικής ζωής: την αμοιβαία εξυπηρέτηση.

Μάλιστα, καλό θα ήταν να μην προκαλούμε κιόλας.

Γιατί, όπως θα μπορούσε να πει κάποιος υπουργός, υπάρχουν και τα κινητά τηλέφωνα.

Υπάρχουν και τα μηνύματα.

Υπάρχουν και οι παρακλήσεις.

Και ίσως αποδειχθεί ότι αρκετοί από εκείνους που σήμερα καταγγέλλουν τα ρουσφέτια, χθες ζητούσαν με ιδιαίτερη ευγένεια μια μικρή "διευκόλυνση". Για έναν φίλο. Για έναν συνεργάτη. Για έναν συγγενή. Για κάποιον που «είναι δικό μας παιδί».

Αλλά ας μη γίνουμε κακοί.

Δεν χρειάζεται να ανοίξουν τα αρχεία.

Δεν χρειάζεται να μάθουμε ποιος υπουργός ενδιαφέρθηκε για ποια υπόθεση και ποιον εξυπηρέτησε.

Η διακριτικότητα είναι κι αυτή αρετή.

Εξάλλου, η πολιτική έχει και έναν άγραφο κώδικα τιμής.

Σήμερα βοηθάω εγώ τον δικό σου.

Αύριο βοηθάς εσύ τον δικό μου.

Μεθαύριο όλοι μαζί καταγγέλλουμε το πελατειακό κράτος από τα τηλεοπτικά παράθυρα.

Και έτσι διατηρείται η ισορροπία του πολιτεύματος.

Γι' αυτό ας σταματήσουμε να μιλάμε για πόλωση.

Η πραγματική συναίνεση δεν χτίζεται στις ψηφοφορίες της Βουλής.

Δεν αποτυπώνεται στις κομματικές ανακοινώσεις.

Χτίζεται στα τηλέφωνα, στα σημειώματα, στα "αν μπορείς να το δεις", στα "κάνε μια προσπάθεια", στα "είναι δικός μας άνθρωπος".

Εκεί βρίσκεται η αληθινή εθνική συνεννόηση.

Το ρουσφέτι, τελικά, δεν είναι κομματικό φαινόμενο.

Είναι η πιο σταθερή διακομματική συμμαχία της ελληνικής πολιτικής ζωής.

Και ίσως η μόνη που δεν κινδύνεψε ποτέ να διαρραγεί.

Και μετά μου λέτε ότι δεν υπάρχει συναίνεση στον τόπο. Σα δε ντρέπεστε. Το ρουσφέτι είναι ο ορισμός της συναίνεσης κύριοι.