Όταν η Μάνη χειροκρότησε τον φονιά: Η εκδίκηση ενός πατέρα που συγκλόνισε την Ελλάδα

Στις 2 Οκτωβρίου 1984, έξω από το Κακουργιοδικείο της Τρίπολης εκτυλίχθηκε μια εικόνα που έμοιαζε αντιφατική. Ένας 40χρονος άνδρας έβγαινε από την αίθουσα του δικαστηρίου συνοδευόμενος από αστυνομικούς. Είχε μόλις καταδικαστεί για ανθρωποκτονία.

Ωστόσο, αντί για αποδοκιμασίες, τον περίμεναν χειροκροτήματα.

Περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί έξω από το δικαστήριο για να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους σε έναν άνθρωπο που είχε αφαιρέσει μια ζωή. Για την κοινή γνώμη της εποχής, όμως, δεν ήταν απλώς ένας καταδικασμένος δολοφόνος. Ήταν ένας πατέρας που είχε χάσει το παιδί του και είχε αποφασίσει να πάρει τον νόμο στα χέρια του. Η υπόθεση αυτή έμεινε γνωστή ως μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις αυτοδικίας στην Ελλάδα, καθώς έφερε στην επιφάνεια ένα διαχρονικό ερώτημα:

Όλα ξεκίνησαν από την Μάνη την άνοιξη του 1983 και συγκεκριμένα την Κυριακή του Πάσχα. Η ημέρα κυλούσε όπως κάθε χρόνο. Οι οικογένειες είχαν συγκεντρωθεί γύρω από το γιορτινό τραπέζι, οι κάτοικοι γιόρταζαν και η περιοχή είχε φορέσει το παραδοσιακό πασχαλινό της πρόσωπο.

Μέσα σε αυτή τη γιορτινή ατμόσφαιρα βρισκόταν και ένας 14χρονος.

Λίγο μετά το οικογενειακό γεύμα, αποφάσισε να βγει μια βόλτα στο χωριό. Για ένα παιδί αυτής της ηλικίας, η έξοδος αυτή δεν ήταν κάτι ασυνήθιστο. Χαιρέτησε τους δικούς του και έφυγε από το σπίτι.

Ήταν η τελευταία φορά που η οικογένειά του τον είδε ζωντανό.

Η συνάντηση με τον 23χρονο συγχωριανό

Ο 14χρονος κατευθύνθηκε προς μια καφετέρια της περιοχής. Εκεί συναντήθηκε με έναν 23χρονο συγχωριανό του.

Οι δύο τους παρέμειναν για λίγο στο κατάστημα, μέχρι που ο μεγαλύτερος πρότεινε στον ανήλικο να φύγουν από το σημείο και να πάνε κάπου πιο απομονωμένα, όπου θα μπορούσαν να πιουν αλκοόλ μακριά από τα βλέμματα των άλλων. Ο 14χρονος τον ακολούθησε.

Οι δύο τους απομακρύνθηκαν από τον οικισμό και έφτασαν κοντά σε ένα ρέμα, όπου υπήρχε ένα νυχτερινό κέντρο της περιοχής. Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, εκεί ο 23χρονος παρότρυνε τον ανήλικο να μπει από την πίσω είσοδο του κέντρου και να πάρει δύο μπουκάλια ουίσκι και ξηρούς καρπούς. Λίγη ώρα αργότερα, οι δύο τους βρίσκονταν στην όχθη του ποταμού, καταναλώνοντας αλκοόλ και συζητώντας.

Όμως η κατάσταση σύντομα θα άλλαζε δραματικά.

Το έγκλημα στο ποτάμι

Καθώς περνούσε η ώρα, η κατανάλωση αλκοόλ αυξανόταν και σύμφωνα με την ομολογία του δράστη, εκείνος προσπάθησε να προσεγγίσει ερωτικά τον ανήλικο. Το παιδί αντέδρασε έντονα. Ακολούθησε λογομαχία, η οποία γρήγορα εξελίχθηκε σε βίαιη σύγκρουση. Ο 23χρονος άρπαξε έναν τσιμεντόλιθο και άρχισε να χτυπά τον 14χρονο στο κεφάλι. Όταν το παιδί έπεσε αναίσθητο, ο δράστης θεώρησε ότι είχε πεθάνει.

Στη συνέχεια προσπάθησε να εξαφανίσει τα ίχνη της πράξης του, μεταφέροντας το σώμα του παιδιού στο ποτάμι.

Η ιατροδικαστική εξέταση, όμως, αποκάλυψε μια συγκλονιστική λεπτομέρεια. Ο 14χρονος δεν είχε πεθάνει από τα χτυπήματα. Ήταν ακόμη ζωντανός όταν βρέθηκε στο νερό. Η αιτία θανάτου του ήταν ο πνιγμός.

Η αποκάλυψη του εγκλήματος και η οργή της κοινωνίας

Το ίδιο βράδυ, δύο κάτοικοι της περιοχής εντόπισαν το σώμα του παιδιού και ενημέρωσαν τις αρχές.

Παράλληλα, αρκετοί μάρτυρες ανέφεραν ότι είχαν δει τον 23χρονο να επιστρέφει στο σπίτι του εμφανώς αναστατωμένος και με αίματα στα ρούχα του.

Οι υποψίες στράφηκαν αμέσως πάνω του. Οι αστυνομικοί τον συνέλαβαν και ύστερα από πολύωρη ανάκριση ομολόγησε το έγκλημα. Η είδηση συγκλόνισε την τοπική κοινωνία.

Το πένθος για τον θάνατο ενός παιδιού μετατράπηκε γρήγορα σε οργή. Στην κηδεία του 14χρονου παρευρέθηκαν εκατοντάδες άνθρωποι, ενώ σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής πολλοί ζητούσαν εκδίκηση. Η κοινωνία δεν ζητούσε μόνο δικαιοσύνη.

Ζητούσε τιμωρία.

Η εκδίκηση του πατέρα

Οι Αρχές φοβήθηκαν ότι η ένταση μπορούσε να οδηγήσει σε νέο κύκλο βίας. Για τον λόγο αυτό αποφασίστηκε η μεταφορά του κατηγορούμενου σε άλλη φυλακή. Όμως η πληροφορία για τη μεταγωγή του διέρρευσε. Και έφτασε στον πατέρα του 14χρονου.

Την ημέρα της μεταφοράς, ο 40χρονος άνδρας μαζί με δύο αδέλφια του ακολούθησαν το λεωφορείο που μετέφερε τον κρατούμενο.

Όταν το όχημα σταμάτησε στους Μύλους Αργολίδας, ο πατέρας ανέβηκε στο λεωφορείο.

Με την απειλή όπλου ακινητοποίησε τους αστυνομικούς που συνόδευαν τον κρατούμενο και στη συνέχεια στράφηκε εναντίον του ανθρώπου που θεωρούσε υπεύθυνο για τον θάνατο του παιδιού του. Δύο πυροβολισμοί ήταν αρκετοί. Ο 23χρονος ήταν νεκρός.

Ο πατέρας είχε πραγματοποιήσει την εκδίκησή του. Από εκείνη τη στιγμή, όμως, από θύμα έγινε κατηγορούμενος.

Η δίκη που συγκλόνισε την Ελλάδα

Η δίκη του 40χρονου προκάλεσε τεράστιο ενδιαφέρον. Ωστόσο, το πιο εντυπωσιακό στοιχείο δεν ήταν μόνο η πράξη του, αλλά η στάση της οικογένειας του νεκρού 23χρονου. Ο πατέρας του δράστη εξέπληξε τους πάντες όταν δήλωσε ότι κατανοούσε τον πόνο του άλλου πατέρα.

Μάλιστα, είπε: «Δίνω 60% δίκιο που σκότωσε τον γιο μου και 40% άδικο»

Στη συνέχεια, απευθυνόμενος στους δικαστές, δήλωσε: «Αν ήξερα ότι ο γιος μου σκότωσε το παιδί, θα είχα σκοτώσει εγώ ο ίδιος τον γιο μου. Τώρα ας μας κρίνει όλους ο Θεός».

Η απόφαση και το χειροκρότημα

Μετά από πολύωρη διαδικασία, το Κακουργιοδικείο εξέδωσε την απόφασή του. Ο πατέρας καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο ετών, επτά μηνών και δέκα ημερών.

Όμως η αντίδραση του κόσμου ήταν πρωτοφανής. Έξω από το δικαστήριο, το πλήθος δεν αντέδρασε με θυμό. Αντίθετα, ξέσπασε σε χειροκροτήματα και επευφημίες.

Για πολλούς κατοίκους της περιοχής, ο άνδρας αυτός δεν ήταν ένας απλός δολοφόνος.

Ήταν ένας πατέρας που είχε φτάσει στα όριά του...