Ξαναγράφεται η Ιστορία: Οι επιστήμονες ανακάλυψαν βρέφος Νεάντερταλ 50.000 ετών σε σπήλαιο

Ένα βρέφος Νεάντερταλ που έζησε πριν από περισσότερα από 50.000 χρόνια έφτασε το σωματικό μέγεθος ενός σύγχρονου νηπίου μέσα σε μόλις έξι μήνες, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη που ρίχνει φως στους ρυθμούς ανάπτυξης των πρώιμων ανθρώπινων πληθυσμών.

Η ανακάλυψη βασίζεται σε έναν εξαιρετικά πλήρη σκελετό και υποδεικνύει ότι η πρώιμη ζωή των Νεάντερταλ ακολουθούσε έναν πολύ ταχύτερο ρυθμό ανάπτυξης σε σχέση με τον σύγχρονο άνθρωπο.

Το απολίθωμα, γνωστό ως Amud 7, εντοπίστηκε σε σπήλαιο κοντά στη Θάλασσα της Γαλιλαίας και χρονολογείται μεταξύ 51.000 και 56.000 ετών πριν. Η ανασύνθεση έγινε από 111 θραύσματα οστών, προσφέροντας στους επιστήμονες μια σπάνια και εξαιρετικά λεπτομερή εικόνα της βρεφικής ηλικίας των Νεάντερταλ, μιας φάσης που σπάνια διασώζεται στο αρχαιολογικό αρχείο.

Οι ρυθμοί ανάπτυξης επηρεάζουν άμεσα τις ενεργειακές ανάγκες, τη γονεϊκή φροντίδα και την προσαρμογή στο περιβάλλον. Στην προκειμένη περίπτωση, τα ευρήματα δείχνουν ότι τα Νεάντερταλ ξεκινούσαν τη ζωή τους με έναν πιο «επιταχυνόμενο» βιολογικό ρυθμό, πιθανότατα ως απάντηση στις απαιτητικές συνθήκες του περιβάλλοντός τους.

Ένα βρέφος έξι μηνών με απρόσμενες αναλογίες

Οι επιστήμονες προσδιόρισαν την ηλικία του βρέφους κυρίως μέσω οδοντιατρικής ανάλυσης. Οι γραμμές ανάπτυξης στο σμάλτο των δοντιών και το στάδιο ανατολής τους δείχνουν ηλικία περίπου 5,5 έως 6 μηνών. Σύμφωνα με το περιοδικό New Scientist, μόνο τα δύο κάτω νεογιλά δόντια είχαν αρχίσει να εμφανίζονται τη στιγμή του θανάτου.

Ωστόσο, ο σκελετός παρουσιάζει μια διαφορετική εικόνα. Τα μακρά οστά του βρέφους αντιστοιχούν σε παιδί σύγχρονου ανθρώπου ηλικίας περίπου 12 έως 14 μηνών, ενώ ο όγκος του εγκεφάλου, περίπου 880 κυβικά εκατοστά, επίσης αντιστοιχεί σε αυτή την ηλικιακή κλίμακα.

Όπως αναφέρεται σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Current Biology, οι ερευνητές περιγράφουν αυτή την απόκλιση ως «παράδοξο ηλικίας», όπου η οδοντική και η σκελετική ανάπτυξη δεν συμβαδίζουν.

Διακριτά χαρακτηριστικά από τους πρώτους μήνες

Τα ανασυντεθειμένα οστά αποκαλύπτουν καθαρά τα κλασικά χαρακτηριστικά των Νεάντερταλ. Σε αυτά περιλαμβάνονται τα πιο στιβαρά οστά, ο μεγάλος ενδοκράνιος όγκος και συγκεκριμένες μορφολογικές ιδιαιτερότητες στους ώμους και στα άκρα. Η ερευνήτρια Έλλα Μπην εξήγησε ότι η τόσο πρώιμη εμφάνιση αυτών των χαρακτηριστικών δείχνει πως είναι βιολογικά καθορισμένα και όχι αποτέλεσμα περιβαλλοντικών παραγόντων.

Όπως σημείωσε, «υπάρχουν ορισμένες αξιοσημείωτες διαφορές: στιβαρά οστά, μεγάλος ενδοκράνιος όγκος, απουσία πηγουνιού, έντονη καμπυλότητα της κλείδας, ανώτερη κλίση της ωμοπλατιαίας άκανθας, κατώτερος προσανατολισμός της ωμογλήνης και σχετικά κοντή κνήμη». Πρόσθεσε επίσης ότι «το γεγονός πως αυτές οι διαφορές εμφανίζονται τόσο νωρίς στη ζωή δείχνει ότι η μορφολογία των Νεάντερταλ είναι βαθιά ριζωμένη στη βιολογία τους και δεν διαμορφώνεται από το περιβάλλον ή τη συμπεριφορά».

Αυτό το πρώιμο διαφοροποιημένο προφίλ ανάπτυξης δείχνει ότι οι Νεάντερταλ ακολουθούσαν από τη γέννησή τους έναν διαφορετικό βιολογικό ρυθμό σε σχέση με τους σύγχρονους ανθρώπους. Πιθανότατα παρουσίαζαν ταχύτερη σωματική και εγκεφαλική ανάπτυξη κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής.

Ταχεία ανάπτυξη και πρώιμες διατροφικές αλλαγές

Η επιταχυνόμενη αυτή ανάπτυξη απαιτούσε υψηλές ενεργειακές εισροές. Προηγούμενες μελέτες σε δόντια Νεάντερταλ δείχνουν ότι τα βρέφη άρχιζαν να καταναλώνουν στερεά τροφή περίπου στους πέντε με έξι μήνες. Όπως αναφέρεται στη σχετική έρευνα, αυτό το χρονικό σημείο μοιάζει με τον απογαλακτισμό των σύγχρονων ανθρώπων και αντανακλά τις αυξημένες ενεργειακές ανάγκες ενός αναπτυσσόμενου εγκεφάλου.

Η ερευνήτρια Μπην ανέφερε ότι θεωρεί το Amud 7 πιο κοντά στην ηλικία των έξι μηνών, υποστηρίζοντας πως η ιστολογική ανάλυση των δοντιών είναι πιο αξιόπιστη από την εκτίμηση που βασίζεται στον όγκο των μακρών οστών ή της ενδοκράνιας κοιλότητας σε τόσο μικρή ηλικία.

Το μοτίβο που παρατηρείται στο Amud 7 δεν είναι μοναδικό. Άλλα παιδιά Νεάντερταλ, όπως τα Dederiyeh 1 και Roc de Marsal, παρουσιάζουν παρόμοια πρότυπα ανάπτυξης. Σύμφωνα με το New Scientist, η επανάληψη αυτού του μοτίβου σε πολλαπλά δείγματα υποδηλώνει ότι η ταχεία πρώιμη ανάπτυξη αποτελούσε χαρακτηριστικό του είδους και όχι μεμονωμένη περίπτωση.

Παρ’ όλα αυτά, παραμένουν ακόμη ανοιχτά ερωτήματα σχετικά με τη συμπεριφορική ανάπτυξη των Νεάντερταλ. Όπως σημείωσε η Μπην, δεν είναι ακόμη γνωστό αν περπατούσαν ή αναπτύσσονταν κινητικά με διαφορετικό ρυθμό από τα σύγχρονα βρέφη, γεγονός που αφήνει περιθώρια για περαιτέρω έρευνα γύρω από την παιδική ηλικία ενός από τους πιο κοντινούς εξελικτικούς μας συγγενείς.