«Date–flation»: Γιατί η Gen Z προτιμά τη μοναξιά από ένα ραντεβού των 250 ευρώ
Οικονομικό «μπλόκο» στον έρωτα
Snapshot
- Η οικονομική κρίση και ο πληθωρισμός οδηγούν τη γενιά Gen Z να αποφεύγει ακριβά ραντεβού, προτιμώντας τη μοναξιά για οικονομική επιβίωση.
- Το μέσο κόστος ενός ραντεβού στις Ηνωμένες Πολιτείες φτάνει τα 200 – 250 δολάρια, ποσό που αποτελεί σημαντικό μέρος του εισοδήματος των νέων.
- Το φαινόμενο «date–flation» επηρεάζει τις αποταμιεύσεις των νέων, οι οποίοι προτιμούν να επενδύουν στον εαυτό τους και την καριέρα τους μέσω του Solo–Maxxing.
- Οι νέοι προσαρμόζουν τα ραντεβού τους σε πιο οικονομικές επιλογές, όπως καφές, ποτό ή δραστηριότητες χωρίς κόστος, ενώ το μοίρασμα του λογαριασμού έχει γίνει κανόνας.
- Η δήλωση περιορισμένου προϋπολογισμού στα ραντεβού θεωρείται πλέον ένδειξη ωριμότητας και όχι κοινωνικό ταμπού.
Η παραδοσιακή εικόνα ενός πρώτου ραντεβού –ένα προσεγμένο δείπνο σε εστιατόριο, μερικά ποτά και η αγωνία για το ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό– τείνει να εξαφανιστεί. Για τη γενιά Gen Z, η εξίσωση του φλερτ δεν περιλαμβάνει πλέον μόνο τη χημεία, αλλά και έναν αυστηρό οικονομικό απολογισμό.
Σε μία εποχή κατά την οποία ο πληθωρισμός πιέζει μικρούς και μεγάλους, η απάντηση στο δίλημμα «έρωτας ή οικονομική επιβίωση» είναι ξεκάθαρη: Οι νέοι προτιμούν να απέχουν από τα ραντεβού, παρά να ξοδέψουν μία περιουσία για μία γνωριμία που ίσως δεν καταλήξει πουθενά.
Το φαινόμενο του «Date–flation»
Ο όρος «date–flation» (ο πληθωρισμός των ραντεβού) αποτελεί πλέον μία καθημερινή πραγματικότητα. Πρόσφατες οικονομικές εκθέσεις, όπως ο δείκτης BMO Real Financial Progress Index, είναι αποκαλυπτικές. Το μέσο κόστος ενός τυπικού ραντεβού στις Ηνωμένες Πολιτείες, αν συνυπολογιστούν τα ρούχα, η προσωπική περιποίηση, η μετακίνηση και η έξοδος, μπορεί εύκολα να «αγγίξει» ή να ξεπεράσει τα 200 – 250 δολάρια.
Για έναν νέο εργαζόμενο ή φοιτητή, αυτό το ποσό αντιπροσωπεύει ένα τεράστιο ποσοστό του εβδομαδιαίου του εισοδήματος. Το 50% των ερωτηθέντων σε έρευνες αναφέρει ξεκάθαρα ότι τα έξοδα των ραντεβού σαμποτάρουν άμεσα τους αποταμιευτικούς τους στόχους, όπως η ενοικίαση ενός σπιτιού ή η αποπληρωμή φοιτητικών δανείων.
Αυτή η οικονομική πίεση έχει γεννήσει μία νέα κοινωνική τάση: Το Solo–Maxxing. Οι νέοι επιλέγουν συνειδητά την εργένικη ζωή, επενδύοντας τα χρήματα και τον χρόνο τους αποκλειστικά στον εαυτό τους, την καριέρα τους και την ψυχική τους υγεία. Η μοναξιά δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως κοινωνικό στίγμα, αλλά ως μία ασφαλής, προβλέψιμη και κυρίως, οικονομικά βιώσιμη επιλογή.
«Γιατί να ρισκάρω το μερίδιο του ενοικίου μου για ένα δείπνο με κάποιον που μπορεί να μην ξαναδώ ποτέ;», είναι η κοινή συνιστώσα στις μαρτυρίες πολλών νέων στα κοινωνικά δίκτυα.
Παρ’ όλα αυτά, όσοι επιμένουν να αναζητούν σύντροφο, αναγκάζονται να ξαναγράψουν τους κανόνες του φλερτ. Τα δείπνα των πολλών πιάτων αντικαθίστανται από ένα γρήγορο ραντεβού για καφέ ή ένα ποτό στο μπαρ. Αν η χημεία δεν υπάρχει, η αποχώρηση είναι εύκολη και το οικονομικό κόστος ελάχιστο.
Οι βόλτες σε πάρκα, η πεζοπορία και οι ημέρες δωρεάν εισόδου σε μουσεία γνωρίζουν κατακόρυφη αύξηση στις προτιμήσεις των χρηστών των dating apps. Ακόμη, το γεγονός να δηλώσει κανείς εκ των προτέρων ότι «έχει σφιχτό προϋπολογισμό» δεν θεωρείται πλέον ταμπού, αλλά δείγμα ωριμότητας. Παράλληλα, το μοίρασμα του λογαριασμού (50/50) γίνεται ο κανόνας, ανεξαρτήτως φύλου.
