Το «κοσμικό φρένο» της Σελήνης: Πότε η ημέρα στη Γη θα διαρκεί 25 ώρες
Πώς η Σελήνη επιβραδύνει τον χρόνο – Η αόρατη κοσμική τριβή που… μεγαλώνει τα εικοσιτετράωρα
Σε έναν σύγχρονο κόσμο όπου οι ρυθμοί της ζωής είναι καταιγιστικοί, η επιστήμη ανακαλύπτει κάτι απροσδόκητο. Η ημέρα στη Γη μεγαλώνει. Αν και η καθημερινότητα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το αυστηρό και παραδοσιακό εικοσιτετράωρο, ο πλανήτης μας επιβραδύνει σταδιακά την περιστροφή του.0
Το ερώτημα που προκύπτει αυθόρμητα, είναι πότε θα κερδίσουμε τελικά εκείνη την πολυπόθητη 25η ώρα που θα άλλαζε τα δεδομένα. Σύμφωνα με τους αστροφυσικούς, η απάντηση κρύβεται στο πολύ μακρινό μέλλον.
Η Γη αναμένεται να αποκτήσει μία ημέρα διάρκειας 25 ωρών σε περίπου 150 με 200 εκατ. χρόνια. Ο ρυθμός αυτής της αλλαγής είναι απόλυτα ανεπαίσθητος για την ανθρώπινη κλίμακα, καθώς η διάρκεια της ημέρας αυξάνεται κατά περίπου 1,7 έως 2,3 χιλιοστά του δευτερολέπτου ανά αιώνα.
Για να προστεθεί μόλις ένα δευτερόλεπτο στον ημερήσιο χρόνο, απαιτούνται σχεδόν 50.000 χρόνια συνεχών γεωλογικών διεργασιών. Ο κύριος υπεύθυνος για αυτό το κοσμικό φαινόμενο δεν είναι άλλος από τον πιστό μας φυσικό δορυφόρο, τη Σελήνη.
Η βαρυτική έλξη που ασκεί στον πλανήτη μας, προκαλεί το γνωστό φαινόμενο της παλίρροιας στους ωκεανούς. Καθώς αυτές οι τεράστιες μάζες του νερού μετακινούνται ασταμάτητα, δημιουργείται ισχυρή τριβή με τον πυθμένα της θάλασσας.
Αυτή η τριβή λειτουργεί ως ένα διαρκές, αόρατο «φρένο», αναγκάζοντας τη Γη να περιστρέφεται όλο και πιο αργά γύρω από τον άξονα με την πάροδο των χιλιετιών. Ταυτόχρονα, η Σελήνη απομακρύνεται σταθερά από εμάς με ρυθμό περίπου 3,8 εκατοστών κάθε χρόνο.
Αυτή η σταδιακή απομάκρυνση αλλάζει ριζικά την κατανομή της ενέργειας στο σύστημα Γης – Σελήνης. Όπως ακριβώς ένας αθλητής του καλλιτεχνικού πατινάζ ανοίγει τα χέρια για να επιβραδύνει την περιστροφή του, έτσι και ο πλανήτης μας χάνει ταχύτητα όσο το φεγγάρι απομακρύνεται στο διάστημα.
Αυτό το μεγάλο ταξίδι στον χρόνο δεν είναι κάτι καινούργιο. Οι επιστήμονες, μελετώντας απολιθώματα κοραλλιών και αρχαία ιζήματα, έχουν αποδείξει ότι το παρελθόν της Γης ήταν πολύ πιο «βιαστικό».
Κατά την εποχή των δεινοσαύρων, η ημέρα διαρκούσε περίπου 23 ώρες, ενώ πριν από 1,4 δισ. χρόνια το σημερινό εικοσιτετράωρο κρατούσε μόλις 18,5 ώρες. Αν και σύγχρονοι παράγοντες, όπως η κλιματική αλλαγή και το λιώσιμο των πάγων, μεταβάλλουν ελαφρώς την κατανομή της μάζας της Γης, η Σελήνη παραμένει ο βασικός ρυθμιστής.
