Η ιστορία της αρχαίας Αιγύπτου ξαναγράφεται - Οι τεχνικές που χρησιμοποίησαν για τις πυραμίδες
Eυρήματα που αποκαλύφθηκαν κοντά στον Νείλο υποδεικνύουν ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ίσως είχαν κατακτήσει προηγμένες κατασκευαστικές τεχνικές
Snapshot
- Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν δύο τάφους 5.000 ετών κοντά στον Νείλο με αρχιτεκτονικά στοιχεία που προανήγαγαν τις τεχνικές κατασκευής των αιγυπτιακών πυραμίδων.
- Οι τάφοι είχαν τοίχους παχύτερους στη βάση και ξύλινα υποστηρίγματα, στοιχεία που δείχνουν προηγμένες μηχανικές γνώσεις της Πρώτης Δυναστείας της Αιγύπτου.
- Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι οι προηγμένες τεχνικές μηχανικής εμφανίστηκαν νωρίτερα και διαδόθηκαν ευρύτερα απ' ό,τι πίστευαν οι ειδικοί.
- Στην περιοχή βρέθηκαν επίσης νεκροταφεία από προϊστορικές περιόδους και την Ύστερη Περίοδο, επιβεβαιώνοντας τη μακροχρόνια χρήση της ως τόπος ταφής.
- Οι νέες ανακαλύψεις προσφέρουν σημαντικές πληροφορίες για την εξέλιξη της ταφικής αρχιτεκτονικής και των κατασκευαστικών πειραματισμών πριν από τις μεγάλες πυραμίδες.
Οι εμβληματικές πυραμίδες της Αιγύπτου γοητεύουν τον κόσμο εδώ και αιώνες, καθώς παραμένει αναπάντητο το ερώτημα για το πώς οι αρχαίοι κατασκευαστές κατάφεραν να ανεγείρουν αυτά τα επιβλητικά μνημεία με τόσο εντυπωσιακή ακρίβεια.
Τώρα, νέα ευρήματα που αποκαλύφθηκαν κοντά στον Νείλο υποδεικνύουν ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ίσως είχαν κατακτήσει προηγμένες κατασκευαστικές τεχνικές αιώνες πριν υψωθούν οι πυραμίδες της Γκίζας.
Αρχαιολόγοι που πραγματοποιούσαν ανασκαφές σε νεκροταφείο ηλικίας 5.000 ετών, στην ανατολική όχθη του Νείλου, εντόπισαν δύο τάφους με αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά που φαίνεται να προαναγγέλλουν τεχνικές οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν αργότερα για την κατασκευή των αιγυπτιακών πυραμίδων.
Οι κατασκευές είχαν τοίχους που ήταν παχύτεροι στη βάση και σταδιακά στένευαν προς την κορυφή, ένας σχεδιασμός που προσέφερε μεγαλύτερη σταθερότητα.
Παρόμοιες μηχανικές αρχές εφαρμόστηκαν αργότερα σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα στις βαθμιδωτές πυραμίδες και στις μεγάλες πυραμίδες του Χέοπα, του Χεφρήνου και του Μυκερίνου.
Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης στοιχεία που αποκαλύπτουν αρχαίες τεχνικές κοπής λίθων, καθώς και τεράστια ξύλινα υποστηρίγματα ενσωματωμένα στους τάφους, ορισμένα από τα οποία εκτείνονταν σε όλο το μήκος των τοίχων.
Οι εντυπωσιακά «εξελιγμένες» αυτές κατασκευές βρέθηκαν στο Τζαμπάλ αλ-Τάιρ, στην επαρχία Μίνια της Αιγύπτου, μια περιοχή που χρησιμοποιήθηκε ως τόπος ταφής επί χιλιάδες χρόνια.
Η ομοιότητά τους με τους βασιλικούς τάφους της Άβυδου, όπου θάφτηκαν οι πρώτοι βασιλείς της Αιγύπτου, υποδηλώνει ότι η προηγμένη οικοδομική γνώση είχε ήδη αρχίσει να διαδίδεται σε ολόκληρη τη χώρα κατά τους πρώτους αιώνες της διαμόρφωσης του αιγυπτιακού πολιτισμού.
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι οι τάφοι προσφέρουν μια σπάνια εικόνα των αρχιτεκτονικών πειραματισμών που προηγήθηκαν της κατασκευής των μεγάλων πυραμίδων, καθώς οι τεχνίτες εξελίσσαν τις ταφικές κατασκευές σε μνημεία σχεδιασμένα να αντέξουν για χιλιάδες χρόνια.
Η ανακάλυψη ενδέχεται να αναθεωρήσει όσα γνωρίζουμε για την ιστορία της αρχαίας Αιγύπτου, καθώς υποδηλώνει ότι οι προηγμένες τεχνικές μηχανικής που συνδέονται με την κατασκευή των πυραμίδων εμφανίστηκαν νωρίτερα και διαδόθηκαν ευρύτερα σε ολόκληρη τη χώρα απ' ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα.
Ο δρ Χισάμ Ελ-Λέιθι, γενικός γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων, δήλωσε ότι η αρχική ανάλυση αποκάλυψε ομοιότητες μεταξύ των νεοανακαλυφθέντων τάφων και του τάφου του βασιλιά Ντεν, ενός από τους ισχυρότερους ηγεμόνες της Πρώτης Δυναστείας της Αιγύπτου.
Η Πρώτη Δυναστεία ήταν η πρώτη σειρά βασιλέων που κυβέρνησε μια ενωμένη αρχαία Αίγυπτο, περίπου από το 3100 π.Χ., μετά την ένωση της Άνω και της Κάτω Αιγύπτου σε ένα ενιαίο βασίλειο.
Η περίοδος αυτή σηματοδότησε την απαρχή της οργανωμένης αιγυπτιακής κρατικής οντότητας, με κεντρική διοίκηση, βασιλικές ταφικές παραδόσεις και σημαντικές εξελίξεις στη γραφή, τη μηχανική και την αρχιτεκτονική. Ο βασιλιάς Ντεν θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ηγεμόνες της εποχής.
Ο Ελ-Λέιθι χαρακτήρισε τον πρώτο τάφο ως μια εξαιρετική ανακάλυψη με μοναδικό σχεδιασμό, ενώ επισήμανε ότι ο δεύτερος παρουσιάζει παρόμοια διάταξη και διατηρείται σε εξαιρετική κατάσταση.
Ο υπουργός Τουρισμού και Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου, Σέριφ Φάθι, δήλωσε ότι οι κατασκευές θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους ερευνητές να χαρτογραφήσουν την εξέλιξη της ταφικής αρχιτεκτονικής κατά τη διάρκεια της αρχαίας αιγυπτιακής ιστορίας.
Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν επίσης ίχνη οξείδωσης πάνω στους λίθους, τα οποία πιθανότατα δημιουργήθηκαν όταν οι εργάτες έκοβαν και επεξεργάζονταν τους ογκόλιθους, καθώς και ξύλινα υποστηρίγματα που χρησιμοποιούνταν για την ενίσχυση των τοίχων.
Ένας δεύτερος τάφος, που βρέθηκε νοτιότερα, ήταν πολύ καλύτερα διατηρημένος, επιτρέποντας στους ερευνητές να αποκτήσουν σαφέστερη εικόνα της αρχικής του μορφής.
Η ερευνητική ομάδα ανέφερε ότι οι τάφοι προσφέρουν μια σπάνια ματιά στα αρχιτεκτονικά πειράματα που προηγήθηκαν των μεγάλων λίθινων πυραμίδων, όταν οι κατασκευαστές άρχισαν να δημιουργούν ταφικά μνημεία σχεδιασμένα να επιβιώσουν για χιλιάδες χρόνια.
Παράλληλα, οι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν τμήμα ενός νεκροταφείου που χρονολογείται πριν από την ενοποίηση της Αιγύπτου.
Αρκετοί νεκροί είχαν ταφεί σε συνεσταλμένη στάση, τυλιγμένοι σε υφαντά φυτικά στρώματα, μαζί με χαρακτηριστικά αγγεία με μαύρο χείλος από τις περιόδους Ναγκάντα II και Ναγκάντα III.
Οι περίοδοι Ναγκάντα II και Ναγκάντα III αντιστοιχούν σε προϊστορικά στάδια του αιγυπτιακού πολιτισμού, πριν από την ενοποίηση της χώρας υπό τους πρώτους φαραώ.
Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης μεμονωμένες αλλά και ομαδικές ταφές από την Ύστερη Περίοδο της αρχαίας Αιγύπτου. Ορισμένοι νεκροί είχαν τοποθετηθεί μέσα σε ξύλινα φέρετρα, από τα οποία σώθηκαν μόνο αποσπασματικά τμήματα λόγω της εκτεταμένης φθοράς.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι η περιοχή παρέμεινε σημαντικός τόπος ταφής κατά τη διάρκεια πολλών διαφορετικών περιόδων της αρχαίας αιγυπτιακής ιστορίας.
