Πατάγια: Η «Sin City» της Ταϊλάνδης που γεννήθηκε «ξελογιάζοντας» στρατιώτες

Snapshot

• Η Πατάγια μετατράπηκε από απομονωμένο ψαροχώρι σε διεθνές κέντρο νυχτερινής ζωής κατά τον πόλεμο του Βιετνάμ, υποδεχόμενη χιλιάδες Αμερικανούς στρατιώτες.
• Οι στρατιωτικοί έχουν αυστηρούς κανονισμούς που απαγορεύουν τη χρήση ναρκωτικών και το εμπόριο του σεξ, παρά την έντονη νυχτερινή δραστηριότητα.
• Η πορνεία στην Πατάγια λειτουργεί σε νομική γκρίζα ζώνη από τη δεκαετία του 1960, με την τοπική οικονομία να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην τουριστική νυχτερινή βιομηχανία.
• Μετά το 1991, η Πατάγια προσέλκυσε ρωσικό τουρισμό και εγκληματικές ομάδες, ενώ πρόσφατες προσπάθειες του δημαρχείου στοχεύουν στην οικογενειακή αναμόρφωση της περιοχής.
• Η άφιξη του αμερικανικού αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln αναζωπύρωσε τη νυχτερινή ζωή και τα έσοδα της πόλης, επιβεβαιώνοντας την Πατάγια ως τη «Sin City» της Ασίας.

Snapshot powered by AI

Στην είσοδο της Walking Street, ένα μεγάλο ταμπλό με νέον γράμματα δίνει το σύνθημα: «Welcome all US military personnel - thank you for your service». Είναι περασμένα μεσάνυχτα. Ένα ναυλωμένο λεωφορείο αφήνει άλλη μια ομάδα ένστολων έξω από το Hard Rock Hotel στην Πατάγια της Ταϊλάνδης.

Στη γωνία της Soi 6, δύο άνδρες της Shore Patrol με μπλουζάκια «SLG» στέκονται όρθιοι και παρατηρούν τους ναύτες που κοντοστέκονται έξω από το La La Land και το Kiss and Kool. Μέσα στα μαγαζιά, οι χορεύτριες κινούνται στους στύλους. Για τους περίπου 5.000 ναύτες και πεζοναύτες του αεροπλανοφόρου, που συμπλήρωσαν 286 ημέρες στη θάλασσα ανοιχτά της Μέσης Ανατολής, η Πατάγια προσφέρει αυτό που στερήθηκαν: αλκοόλ, ένταση και γυναίκες.

Ανάμεσα σε πειρασμούς και κανόνες

Η νύχτα έχει όρια γραμμένα σε στρατιωτικούς κανονισμούς. Οι ναύτες έχουν ρητή εντολή να μείνουν μακριά από ταϊλανδέζικα φαρμακεία, να μην αγγίξουν κάνναβη και κυρίως να αγνοήσουν το εμπόριο του σεξ, πράξη που διώκεται πειθαρχικά βάσει του Άρθρου 134 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα των ΗΠΑ.

Οι περίπολοι της ναυτονομίας κινούνται δίπλα στην τοπική αστυνομία, η οποία λίγες ώρες πριν την άφιξη του πλοίου είχε προχωρήσει σε σχεδόν 50 συλλήψεις σε παράνομα στέκια. Κι όμως, γύρω στη μία το πρωί, η μπύρα ρέει στα πεζοδρόμια. Νεαροί με στρατιωτικό κούρεμα στηρίζουν ο ένας τον άλλον για να περπατήσουν, ενώ άλλοι χαζεύουν τα κόκκινα φώτα των κλαμπ. Η πόλη γνωρίζει καλά τη δουλειά της, αφού την εξασκεί εδώ και έξι δεκαετίες.

Το ψαροχώρι που έγινε τουριστικός παράδεισος από τα B-52

Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960, η Πατάγια ήταν ένα χωριό ψαράδων στον κόλπο της Ταϊλάνδης. Όλα ανατράπηκαν με τον πόλεμο του Βιετνάμ, όταν σχεδόν 50.000 Αμερικανοί στρατιωτικοί εγκαταστάθηκαν στη χώρα, χρησιμοποιώντας την κοντινή αεροπορική βάση U-Tapao για τα βομβαρδιστικά B-52 και τον ναύσταθμο του Σαταχίπ. Οι στρατιώτες που επέστρεφαν από αποστολές χρειάζονταν ένα μέρος για να ξεδώσουν.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Τουρισμού του Πανεπιστημίου της Μπανγκόκ, Πιπατπόνγκ Φακφάρε, οι ανάγκες των στρατιωτών άνοιξαν τους δρόμους, έχτισαν τα πρώτα ξενοδοχεία και γέμισαν την ακτή με μπαρ. Το 1966, ο νόμος περί χώρων ψυχαγωγίας δημιούργησε μια νομική γκρίζα ζώνη: η πορνεία είχε απαγορευτεί το 1960, αλλά ό,τι συνέβαινε πίσω από τις πόρτες των μπαρ αντιμετωπιζόταν ως «ιδιωτική συμφωνία». Όταν τα αμερικανικά στρατεύματα αποχώρησαν το 1976, ο μηχανισμός είχε στηθεί. Χιλιάδες γυναίκες από την αγροτική περιοχή Ισάν έφταναν με λεωφορεία για να δουλέψουν στη νύχτα, βγάζοντας χρήματα που στα χωριά τους δεν υπήρχαν ούτε ως ιδέα.

Από τη ρωσική μαφία στα υδάτινα πάρκα

Μετά το 1991, η Πατάγια άλλαξε πελατεία. Πτήσεις τσάρτερ από τη Ρωσία προσγειώνονταν απευθείας στο U-Tapao, κυριλλικές πινακίδες σκέπασαν τις προσόψεις και Ρώσοι κακοποιοί βρήκαν καταφύγιο στην περιοχή, δίπλα σε συμμορίες μοτοσικλετιστών από την Αυστραλία και Ευρωπαίους καταζητούμενους που εκμεταλλεύονταν τη χαλαρή αστυνόμευση.

Τα τελευταία χρόνια, το δημαρχείο προσπαθεί να αλλάξει το προφίλ της περιοχής. Υδάτινα πάρκα, ξενοδοχεία και το ξύλινο Ιερό της Αλήθειας στοχεύουν πλέον σε οικογένειες από την Ασία.

Όταν όμως το Abraham Lincoln έδεσε στο λιμάνι Λαέμ Τσαμπάνγκ, φέρνοντας τη μεγαλύτερη στρατιωτική απόβαση από εμπόλεμη ζώνη μετά την πτώση της Σαϊγκόν το 1975, η βιτρίνα υποχώρησε. Ο δήμαρχος Ποραμέτ Νγκαμπιτσέτ υπολόγισε τα έσοδα του πενθημέρου στα 100 εκατομμύρια μπατ. Τα ηχεία δυνάμωσαν, τα go-go bars γέμισαν και η Πατάγια απέδειξε πως παραμένει αυτό που έφτιαξε ο αμερικανικός στρατός: η Sin City της Ασίας.

Διαβάστε επίσης