Στημένη η κόντρα Μεντβέντεφ-Πουτιν

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αντιπαράθεση Πούτιν-Μεντβέντεφ αποτελεί ένα παιχνίδι με ρόλους. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε γιατί είναι αναγκαίο πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Δεκεμβρίου να εφευρεθεί ένας ανταγωνισμός ανάμεσα στον πρόεδρο και τον πρωθυπουργό» τονίζει σε συνέντευξή της στη γαλλική εφημερίδα Λιμπερασιόν η Μαρί Μεντράς, ερευνήτρια στο CNRS και καθηγήτρια πολιτικών επιστημών.

Κατά την άποψή της, ο Πούτιν θα αποκαλύψει την τελευταία στιγμή το σενάριο που αποφάσισε. Υπάρχουν διάφορα ενδεχόμενα. Στο ρωσικό πολιτικό σύστημα, οι κρατικοί θεσμοί ουσιαστικά δεν λειτουργούν πλέον. Αφήνοντας την προεδρία σε ένα νέο που του χρωστά τα πάντα, ο Πούτιν διατήρησε την εξουσία του και τη δυνατότητα μεσολάβησής του. Αποδυνάμωσε όμως τους θεσμούς. Ο Μεντβέντεφ μπορεί να μιλά όσο θέλει για την ανάγκη να καταπολεμηθεί ο «δικαστικός μηδενισμός», στην πραγματικότητα όμως δεν μπορεί να κάνει τίποτα.

Φυσικά ο Πούτιν και ο Μεντβέντεφ δεν είναι οι μόνοι που αποφασίζουν για την προεκλογική σκηνοθεσία που παρακολουθούμε, σημειώνει η Γαλλίδα καθηγήτρια. «Το σύστημα αποτελείται από ομίλους που είναι ταυτόχρονα βιομηχανικοί, πολιτικοί και χρηματοπιστωτικοί, όπως είναι ο τομέας του πετρελαίου, του φυσικού αερίου, του ξύλου ή της αεροπορίας. Όλοι αυτοί οι όμιλοι συνδέονται με πολιτικές προσωπικότητες στη Μόσχα και πρέπει να συνεννοούνται μεταξύ τους. Ο Μεντβέντεφ γνωρίζει ότι είναι πιο νέος από τον Πούτιν και πρέπει να περιμένει να έρθει η ώρα του. Στο σύστημα αυτό, δεν βλέπω πώς είναι δυνατόν οι δύο άνδρες να παρουσιαστούν στις εκλογές ως αντίπαλοι. Κάτι τέτοιο θα έδινε την εντύπωση ότι υπάρχει πλουραλισμός, αλλά το πρόβλημα είναι ότι πρέπει να γίνει μια επιλογή! Το πιθανότερο είναι ότι το ζευγάρι θα παραμείνει, γιατί λειτούργησε καλά. Μπορεί απλώς να αλλάξει μορφή, κάτι που θα εξαρτηθεί από το αν ο Πούτιν θα παραμείνει πρωθυπουργός ή θα μετακινηθεί στην προεδρία».

«Η Ρωσία πρέπει όμως να παρουσιάζει την εικόνα μιας ‘κυρίαρχης δημοκρατίας’. Πρέπει να δίνεται η ψευδαίσθηση της επιλογής για να πηγαίνει ο κόσμος να ψηφίσει. Σε αντίθετη περίπτωση, η απάτη είναι κατάφωρη.» καταλήγει η Γαλλίδα καθηγήτρια.