Η Ελλάδα του πιλότου της «ΖΕΥΣ» και η Ελλάδα του «Χωριάτικου»

Στη χώρα που ζούμε, ένας κανονικός άνθρωπος, έχει πολλές πιθανότητες να οδηγηθεί στο τρελάδικο. Με τις αντιθέσεις που θα βιώνει. Χθες πχ. την ώρα που βλέπαμε τον πιλότο της ομάδας «ΖΕΥΣ» να σκίζει τους ουρανούς και τιμώντας το αίμα που χύθηκε για να είμαστε ελεύθεροι να θυμίζει σε όλους μας ότι «Η ελευθερία δεν χαρίζεται» αλλάζαμε κανάλι και ακούγαμε για τον βίο και την πολιτεία του «Μίστερ Χωριάτικο» που είχε φτιάξει μια αυτοκρατορία της ντροπής!

Ο ένας να θέτει εαυτόν καθημερινά σε κίνδυνο για την πατρίδα του, παίρνοντας απλά τον… μισθό του και ο άλλος να έχει πάνω του το μισό ποινικό κώδικα και πάμπλουτος να κόβει βόλτες από την Ελλάδα στο Ντουμπάι μέσω… Αλβανίας, παρότι ήταν σε καθεστώς απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα… Την ίδια χώρα που υπερασπίζεται ο πιλότος. Να τρελαθείς δηλαδή. Κανονικά και με το Νόμο.

Και σε αυτές τις δυο… Ελλάδες να ζει ο μεροκαματιάρης που σηκώνεται στις 6 το πρωί και γυρίζει σπίτι του στις 6 το απόγευμα για ένα μεροκάματο.

Αυτός που θέλει να βγάζει το ψωμί του με το κούτελο καθαρό. Αυτός που θέλει να δώσει στα παιδιά του το σωστό παράδειγμα. Που δεν κατάφερε να γίνει Ίκαρος αλλά δεν σκέφτηκε ποτέ να γίνει και «Χωριάτικος». Κι ας του έκοψαν το ρεύμα…

Κι ας μην έχει δεύτερο ζευγάρι παπούτσια. Κι ας μην μπορεί πια να ζεστάνει το σπίτι του αυτό τον χειμώνα. Ναι, να διαλέξεις την Ελλάδα που θες αλλά και η Ελλάδα να σου δώσει το δικαίωμα να ζήσεις με αξιοπρέπεια αν είσαι έντιμος. Να μην κάνει πια την εντιμότητα να φαίνεται μειονέκτημα… Να μην τρώει τα παιδιά της.