Μπορεί το ασφαλιστικό σύστημα να καλύψει τις ανάγκες του αυξανόμενου αριθμού των συνταξιούχων;
Τα βάσανα των συνταξιούχων φαίνεται να μην έχουν τελειωμό, καθώς τα σκληρά και επώδυνα μέτρα ξεκίνησαν ήδη να εφαρμόζονται με σημαντικές περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, ΕΦΑΠΑΞ, μερίσματα και ΕΚΑΣ. Το αποτέλεσμα; Ένα αδιέξοδο ασφαλιστικό, γεμάτο προβλήματα, με ελάχιστες λύσεις και οι φορολογούμενοι «πνιγμένοι» στα χρέη!
Όπως φαίνεται τα Ταμεία Κοινωνικής Ασφάλισης δεν μπορούν να παρέχουν συντάξεις, ικανές να εξασφαλίσουν ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης. Το μέλλον στη χώρα μας προβλέπεται δυσοίωνο για πολλούς ακόμη συμπολίτες μας, καθώς το παραδοσιακό σύστημα ασφάλισης δεν μπορεί να ανταποκριθεί επαρκώς στις απαιτήσεις της εποχής, με τα προβλήματα για τη χώρας μας να πληθαίνουν και την κρίση να βαθαίνει.
Όπως φαίνεται, η Ελλάδα πρόκειται να γίνει χώρα γερόντων, καθώς τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρούμε μία γήρανση του πληθυσμού. Τα νούμερα είναι αποκαρδιωτικά και επισημαίνουν την κρισιμότητα του δημογραφικού προβλήματος που οφείλεται στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής, από 72 το 1970 σε 80 το 2015, καθώς και της υπογεννητικότητας, από 2,19 το 1961 σε 1,39 παιδιά ανά γυναίκα το 2012. Εντύπωση προκαλεί και το γεγονός ότι η Ελλάδα διεκδικεί μία αρνητική πρωτιά, όσον αφορά στο ποσοστό του πληθυσμού που ξεπερνά τα 65 έτη, καθώς βρίσκεται ανάμεσα στις πρώτες θέσεις στην Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως!
Πώς λοιπόν το Κράτος που ήδη «αγκομαχάει» θα καταφέρει να σηκώσει το βάρος της ασφαλιστικής δαπάνης; Είναι ικανό το παραδοσιακό διανεμητικό σύστημα ασφάλισης να καλύψει τις ανάγκες του αυξανόμενου αριθμού των συνταξιούχων; Τα ερωτήματα αυτά φαίνεται να προβληματίζουν και τους νέους, οι οποίοι απογοητευμένοι, αποχωρούν μαζικά από τη χώρα.
Περισσότεροι από 427.000 εγκατέλειψαν την Ελλάδα από το 2008 μέχρι σήμερα, λόγω της υψηλής ανεργίας που έχει υπερδιπλασιαστεί στα χρόνια της κρίσης, αγγίζοντας το τρομακτικό ποσοστό του 23,5%, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Παράλληλα, οι ήδη χαμηλοί μισθοί που μειώνονται διαρκώς φαίνεται πως δεν αποτελούν κίνητρο για τους νέους. Αρκεί ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι οι εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης λαμβάνουν ως μέσο μισθό μόλις 393,79 ευρώ μεικτά!
Τι γίνεται όμως με τους νέους αποφασίζουν να μείνουν στη χώρα; Η γενιά των τριαντάρηδων που βρίσκεται ήδη στην αγορά εργασίας, αμείβεται χειρότερα από ποτέ, συχνά μάλιστα από τη «μαύρη» εργασία και δεν έχει να περιμένει τίποτα. Ακόμα και αν πληρώνει τις μεγαλύτερες εισφορές στα Ταμεία καθώς και αβάσταχτους φόρους, το μέλλον της σύνταξης μοιάζει σκοτεινό και αβέβαιο...
Όπως φαίνεται η μόνη λύση για αυτούς είναι να αξιολογήσουν σωστά τις προτεραιότητές τους, να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να αναζητήσουν λύσεις στο πλαίσιο ιδιωτικών συνταξιοδοτικών προγραμμάτων. Όσοι δράσουν εγκαίρως, μπορούν να δημιουργήσουν ένα καλύτερο μέλλον.
Η ιδιωτική ασφάλιση παρέχει στους ασφαλισμένους τη δυνατότητα να λαμβάνουν εγγυημένα τη σύνταξή τους από τη στιγμή που συνταξιοδοτούνται είτε για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, είτε με ισόβια σύνταξη. Στην πρώτη περίπτωση το ποσό της εγγυημένης σύνταξης επηρεάζεται σημαντικά από τα έτη ασφάλισης, δηλαδή όσο μεγαλύτερη διάρκεια σε έτη έχει το πρόγραμμα, τόσο μεγαλύτερο είναι το ποσό της εγγυημένης σύνταξης που θα λάβει ο ασφαλισμένος. Στη δεύτερη περίπτωση το ποσό της σύνταξης επηρεάζεται σημαντικά από την ηλικία της συνταξιοδότησης.
