Θαμμένα για 70 εκατομμύρια χρόνια - Εκατοντάδες αυγά δεινοσαύρων διαφόρων ειδών σε έναν αρχαίο χώρο

Μία ανασκαφή ρουτίνας στη Γαλλία κατέληξε σε μία απροσδόκητη ανακάλυψη.

Η ομάδα του Musée-Parc des Dinosaures ξεκίνησε τις εργασίες των περασμένο Οκτώβριο, αλλά εξαιτίας του καιρού, το αργιλώδες ίζημα ήταν δύσκολο να αφαιρεθεί με συνέπεια συνεχείς διακοπές.

Όταν τελικά άρχισαν το σκάψιμο, σταδιακά αποκαλύπτονταν κάτι εντυπωσιακό.

Αυτό που αποκάλυψε η ομάδα ήταν ένας απολιθωμένος ορίζοντας που περιείχε πάνω από εκατό αυγά δεινοσαύρων. Ο Alain Cabot, διευθυντής-συντηρητής του μουσείου, περιέγραψε την ανακάλυψη σε μια έκθεση του GEO France, σημειώνοντας ότι η ανασκαφή είχε μόλις πρόσφατα ολοκληρωθεί. «Είμαστε ακόμα στη μέση του», είπε. «Σε αυτό το στάδιο, υπάρχουν ήδη περισσότερα από εκατό ορατά αυγά δεινοσαύρων και πάνω απ 'όλα, το στρώμα συνεχίζεται».

Η τοποθεσία Mèze, χρονολογείται μεταξύ 70 και 72 εκατομμυρίων ετών πριν, τοποθετώντας την στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου. Αυτό τοποθετεί αυτά τα αυγά στο τελευταίο κεφάλαιο των δεινοσαύρων που δεν είναι πτηνά, λίγο πριν από το γεγονός της εξαφάνισης τους. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η περιοχή ήταν μια τεράστια τροπική πεδιάδα που διασχίζεται από ποτάμια και είναι διάσπαρτη με υγροτόπους.

Η διατήρηση των αυγών ακολουθεί ένα μοτίβο που παρατηρείται στα σύγχρονα ερπετά.

Τα θηλυκά πιθανότατα έσκαβαν ρηχές τρύπες, γεννούσαν τα αυγά τους σε συστάδες και τα κάλυπταν με βλάστηση, άμμο ή λάσπη. Το υποτροπικό κλίμα της ύστερης Κρητιδικής περιόδου θα επιτάχυνε την αποσύνθεση του φυτικού υλικού, παράγοντας θερμότητα που βοήθησε στην επώαση των φωλιών.

Επαναλαμβανόμενες πλημμύρες σάρωσαν την πεδιάδα, θάβοντας τις τοποθεσίες φωλιάσματος γρήγορα μετά την ωοτοκία των αυγών. Αυτή η γρήγορη ταφή, εξήγησε ο Cabot, είναι που επέτρεψε να απολιθωθούν αντί να θρυμματιστούν ή να διαβρωθούν.

Πολλά είδη επέστρεψαν στο ίδιο έδαφος

Δεν είναι όλα τα αυγά στο Mèze ίδια. Ο πιο συνηθισμένος τύπος είναι απόλυτα στρογγυλός και με βάση τις συγκρίσεις με ευρήματα αλλού, η ομάδα τα αποδίδει σε τιτανόσαυρους. Αυτά τα φυτοφάγα σαυρόποδα με μακρύ λαιμό ήταν από τα μεγαλύτερα ζώα της ξηράς της εποχής τους.

Η ανασκαφή απέδωσε επίσης μικρότερα, διαφορετικά δομημένα αυγά. Αυτά μπορεί να ανήκουν σε άλλες ομάδες δεινοσαύρων, πιθανώς αγκυλόσαυρους, τα θωρακισμένα φυτοφάγα ή μικρά θηρόποδα, τους δίποδους δεινόσαυρους που περιελάμβαναν σαρκοφάγα είδη.

Η παρουσία πολλών τύπων αυγών στην ίδια τοποθεσία υποδηλώνει ότι διαφορετικά είδη δεινοσαύρων επέστρεφαν επανειλημμένα σε αυτήν την περιοχή για να γεννήσουν τα αυγά τους.