Selective Default: Ο μίτος της Αριάδνης;

Selective Default: Ο μίτος της Αριάδνης;
Το επίπεδο αξιολόγησης selective default, που όρισαν οι 3 οίκοι αξιολόγησης, προκειμένου να μην αναλάβουν το κόστος...

Το επίπεδο αξιολόγησης selective default, που όρισαν οι 3 οίκοι αξιολόγησης, προκειμένου να μην αναλάβουν το κόστος του να οδηγήσουν μια χώρα της ευρωζώνης στο επίπεδο της χρεοκοπίας, είναι απολύτως διαφορετικό γεγονός και εξέλιξη, από την επιλεκτική στάση πληρωμών για την οποία μιλά ο πρωθυπουργός και προδιαγράφει ο υπουργός Οικονομικών. Στην πρώτη περίπτωση χάνουν ένα μέρος των εγγυήσεων τους στην ΕΚΤ οι ελληνικές τράπεζες αλλά δεν συμβαίνει από μόνη της μια δραματική εξέλιξη.

Τα spreads για την Ελλάδα είναι απολύτως απαγορευτικά ούτως ή άλλως για οποιαδήποτε σκέψη επιστροφής στις αγορές. Η κίνηση όμως της επιλεκτικής χρεοκοπίας, για την οποία μιλά η Ελληνική κυβέρνηση, με τη σύμφωνη προφανώς γνώμη ευρωπαϊκών δομών, αποτελεί κυρίαρχο πιστωτικό γεγονός (credit event), που αποκλείει ως ενδεχόμενο να συμφωνήσει η ΕΚΤ, σύμφωνα με αλλεπάλληλες δηλώσεις Τρισέ.

Ταυτόχρονα είναι μια περίπλοκη νομική διαδικασία, πολύ πιο περίπλοκη από την κατάσταση χρεοκοπίας κλασσικού τύπου. Εάν η Ελλάδα το επιχειρήσει , θα είναι η πρώτη χώρα που προχωρεί σε μια τέτοια ενέργεια μετά την Ουρουγουάη.

Η επιλεκτική χρεοκοπία μπορεί να βασισθεί σε τρία κριτήρια ως προς την επιλογή των ομολόγων που δεν θα πληρωθούν , αλλά θα αναδιαρθρωθούν. Πρώτον να γίνει στη βάση του χρόνου αποπληρωμής (ωρίμανση). Δεύτερον στη βάση του επιτοκίου και πόσο υψηλό είναι αυτό. Τρίτον στο κατά πόσον θα αφορά ευρωπαϊκά ή μη ευρωπαϊκά ομόλογα Η ελληνική κυβέρνηση μέχρι στιγμής προβληματίζεται για επιλεκτική χρεοκοπία στα roll over ομόλογα. Αυτό δεν ανατρέπει τα τρία κριτήρια, αλλά είναι μια γενική διατύπωση, που χρήζει εξειδίκευσης.

Από την στιγμή που αποφασισθεί μια τέτοια διαδικασία, κανείς δεν μπορεί να προδιαγράψει το χρόνο μέσα στον οποίο θα ισχύσει το καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας. Οι δύο εβδομάδες που αναφέρονται και για το οποίο δηλώνουν οι Έλληνες τραπεζίτες ότι το εγχώριο τραπεζικό σύστημα αντέχει, συσχετίζεται με το προηγούμενο της Ουρουγουάης. Δεν σημαίνει τίποτα όμως το καθοριστικό για την περίπτωση της Ελλάδος, αφού και το ύψος του χρέους της είναι πολύ πιο μεγάλο, αλλά και οι συνθήκες μέσα στις οποίες συμβαίνει το πιστωτικό γεγονός απολύτως διαφορετικές, λόγω ευρωζώνης.

Στην περίπτωση που προκύψει επιλεκτική χρεοκοπία, με δεδομένο ότι αυτή δεν βασίζεται σε εθελοντική βάση από την πλευρά των πιστωτών, το haircut στα ομόλογα θα πρέπει να είναι γενναίο ώστε να υπάρξει ουσιώδες αποτέλεσμα, της τάξης του 50%, ποσοστού που διαπραγματεύονται τα ελληνικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά. Επίσης η επιμήκυνση θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν μεγαλύτερη και για το σύνολο του χρέους ώστε να διασφαλίζεται το βιώσιμο της αποπληρωμής του χρέους και να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδος , μόλις επιτρέψουν οι συνθήκες.

Ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η επιλεκτική χρεοκοπία άρχισε να συζητείται αφού ψηφίσθηκε το Μεσοπρόθεσμο και συγκροτήθηκε το Ταμείο Δημόσιας Περιουσίας, για τις απεθνικοποιήσεις. Επίσης όταν τα cds έπεσαν στα κάτι παραπάνω των 4 δις ευρώ, άρα η αποπληρωμή τους δεν είναι ισχυρό πλήγμα για το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, που θα την επιφορτισθεί. Ενώ η έκθεση της Γερμανίας στα ελληνικά ομόλογα έχει πλέον μηδενισθεί, σε αντίθεση με τη Γαλλία , που φωνάζει, γιατί δεν έχει προλάβει ακόμη να τα ξεφορτωθεί ολοσχερώς.

Εντύπωση προκαλεί ότι μέχρι στιγμής σε τέτοιου τύπου διαδικασίες δεν έχει συμφωνήσει με κανένα τρόπο η ΕΚΤ, άρα πάμε και σε μια τελική σύγκρουση κυβερνήσεων – Τράπεζας. Και το ερώτημα είναι τι θα γίνει με τα ομόλογα που έχει στη διάθεση της η ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη. Θα μπουν στη διαδικασία της επιλεκτικής χρεοκοπίας και σε αναδιάρθρωση ή όχι; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν αφορά μόνον την προοπτική της Ελλάδος, αλλά της Ευρώπης συνολικά.

Σε σχέση με τις ελληνικές τράπεζες , ένα δεν επικρατήσει πανικός στα γκισέ, μπορούν να διατηρηθεί η ρευστότητα τους, αφού αυτή προκύπτει μέσω ΕΚΤ και ELA και σύμφωνα με την ΕΚΤ, η επιλογή της είναι να τις χρηματοδοτεί άσχετα με το επίπεδο των ομολόγων της χώρας. Αλλά η ΕΚΤ θα σταματήσει να δέχεται τα ελληνικά ομόλογα ως εγγυήσεις, άρα τι θα γίνει στο σημείο αυτό;

Τέλος στην περίπτωση επιλεκτικής χρεοκοπίας , τι θα γίνει με τα stress tests και πόσο χρόνο θα έχουν οι ελληνικές τράπεζες να συγχωνευθούν ή να διεθνοποιηθούν ; Ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις των ιδιωτών πιστωτών απέναντι στην Ελλάδα ;

Το αν θα υπάρξει επιλεκτική χρεοκοπία στην Ελλάδα ή όχι θα παραμείνει ερώτημα, τουλάχιστον μέχρι να ανακοινωθεί κάτι τέτοιο. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι μετά και την ενημέρωση Τόμσεν και ΔΝΤ για την πορεία και την προοπτική της ελληνικής οικονομίας, το μοντέλο των Μνημονίων έχει καταρρεύσει, το Μεσοπρόθεσμο δείχνει έωλο ως προς τους στόχους και τις πρακτικές του και οι απεθνικοποιήσεις είναι απλά «πλιάτσικο» σε εξέλιξη για εγχώρια και γερμανογαλλικά συμφέροντα.

Πηγή: www.newscode.gr