Πώς το Johnnie Walker Double Black "έσωσε" τη νύχτα μου

Πρoχτές, πολύ μετά τα μεσάνυκτα, βρέθηκα σε ένα ανέλπιστα απογειωτικό σεργιάνι, από αυτά που συνήθως σου προκύπτουν τελευταία στιγμή, είσαι λίγο "τραβάτε με κι ας κλαίω" από τη μία, από την άλλη ψάχνεις τον πραγματικό λόγο που αυτό το τηλεφωνικό ξεσήκωμα της τελευταίας στιγμής που σου έλαχε ("έλα, είναι 23.00, σε μια ώρα να είσαι εκεί, θα είναι και η έτσι που σου αρέσει..!"), αν τελικά αξίζει να σου τουμπάρει το τσι και να σε ορθοποδήσει από τον υπερ-χουχουλιάρικό σου καναπέ στον οποίο μόλις βούλιαξες, μετά από μια τραγικά φορτισμένη μέρα.

Μη μακρυγορώντας, αναζητώντας το άλλοθι της απρόβλεπτης αυτής εξόρμησής μου, ίσως και παρακουράζοντάς το, μιας και ήδη στολιζόμουν -με την ψυχή όμως στο στόμα, να προλάβω να είμαι στην ώρα μου- ενώ ταυτοχρόνως μιξοκλαιγόμουν από μέσα μου ("γιατί δεν τους γειώνω κι απλά να γυρίσω πλευρό στον καναπέ"), σκέφτηκα τελικά πως το μόνο που χρειαζόμουν πραγματικά για να πάρω μπρος είναι να πιάσω καταρχήν bar, να ακουμπήσω (ναι, ΟΚ, λίγο καουμπόικα !) και να γευτώ το "μαγικό φίλτρο" μου, όχι του Πανοραμίξ (από το Αστερίξ), αλλά ένα ποτήρι από το αγαπημένο μου ουίσκι για να ξυπνήσω, να ταρακουνηθώ, να χαλαρώσω και να μπω στη διαδικασία "τώρα επιτέλους διασκέδασε, μίζερε, δεν σε φέραμε να σκάψεις!".

Αφήνοντας κατά μέρους λοιπές ανούσιες λεπτομέρειες μέχρι να φτάσω να ακουμπήσω bar, θυμάμαι να μπαίνω σφαιράτος και να τραβάω ακάθεκτος στο bar: αντρίλα hi-five και αντρο-χαιρετούρες με τον Γιώργο που βρέθηκε μπροστά μου σαν φάντης-μπαστούνης (το club, δικό του), ενώ παλεύω γι' αυτό το σήκωμα χεριού στον bartender, επιτέλους να πιω το ουίσκι μου. Με φρενάρει ο Γιώργος. "Για δοκίμασε αυτό, εγώ το έχω γυρίσει κάμποσο καιρό τώρα σε αυτό. Johnnie Walker Double Black, νέα γεύση, από αυτά τα καπνιστά που σου αρέσουν...".

Ψαρώνω. Βλέπω νέο, ολόμαυρο, υπερ-κομψό μπουκάλι, χαζεύω την λαμπερή χρυσή ετικέτα, ακούω "καπνιστό" (ουίσκι για τα οποία "κόβομαι"), στο Johnnie Walker υποκλίνομαι ούτως ή άλλως (το μέχρι σήμερα ποτό μου ήταν το Johnnie Walker Green Label, σκέτο, οπότε δεν ξεμάκραινα από την... οικογένεια), οπότε από το πουθενά, μια νέα απογειωτική γεύση στο ποτήρι μου -σε ένα βράδυ που είχε ξεκινήσει λίγο ατσούμπαλα- μόλις ετοιμαζόταν να... δυναμιτίσει τη νύχτα μου! Και την έκανε με τον πιο γευστικό τρόπο! Johnnie Walker Double Black. Σκέτο, χωρίς πάγο. Το γνωστό, λίγες σταγόνες κρύου νερού μέσα ίσα ίσα να αναδυθούν τα αρώματα αφού έχει μπει το ουίσκι, ή, όπως το κάνουν κάποιοι πιο μάγκες bartenders, σταγόνες παγωμένου νερού στο ποτήρι πριν βάλουν το ουίσκι, μια στριφογυριστη να "νοτίσει" όλο το ποτήρι, και μετά χύνουν ό, τι περισεύει. Και μετά βάζουν το ουίσκι.

Εκείνο το βράδυ το ήπια αρκετές φορές το Johnnie Walker Double Black, ενώ την επόμενη μπήκα στη διαδικασία κι έμαθα περισσότερες λεπτομέρειες που συνθέτουν την ιδιαίτερη γεύση του. Το έχω κόλλημα, θέλω να γνωρίζω πολύ καλά τι πίνω. Και ενίοτε να το παίζω και ξερόλας, σε αυτές τις εφετζίδηκες αντροσυζητήσεις για τα ουίσκι, όπου όλοι θέλουμε να δείξουμε -αν μπορούσαμε- ότι την τύρφη την παίζουμε στα δάχτυλα!

Έχουμε, λοιπόν, και λέμε: καταρχήν, το Johnnie Walker Double Black με το Johnnie Walker Black Label μοιράζεται το ίδιο DNA, αλλά όχι τον ίδιο χαρακτήρα.

Το Johnnie Walker Double Black είναι ένα ξεχωριστό, εκλεκτό ουίσκι συνώνυμο της κομψότητα. Το νέο αυτό blend είναι μια γευστική εξέλιξη του Johnnie Walker Black Label, δίνει ιδιαίτερη -μεγιστοποιημένη-έμφαση στην καπνιστή γεύση του, προσφέροντας στο ποτήρι σου έναν χαρακτήρα πιο συναρπαστικό και γευστικά πιο έντονο. Είναι ένα deluxe whisky το οποίο δημιουργήθηκε για να ικανοποιήσει εκείνους που ήδη εκτιμούν τον χαρακτήρα του Johnnie Walker Black Label, αλλά ταυτόχρονα είναι θετικοί στο να επιλέξουν μια γεύση πιο διακριτική και πολύπλοκη.

Μπαίνοντας στις γευστικές ιδιαιτερότητές του, το Johnnie Walker Double Black είναι πιο καπνιστό, με αρώματα ξηρών φρούτων και κρεμώδους βανίλιας.

Διαβάζω για το προχτεσινό (και πλέον μόνιμο) ποτό μου περισσότερα, μαθαίνω μικρά trivia της υπέροχης γεύσης του και σας μεταφέρω "πολύτιμη γνώση" για το Johnnie Walker Double Black:

"Η ένταση στη γεύση του και ο καπνιστός του χαρακτήρας επιτυγχάνονται μέσα από ένα συνδυασμό των πιο δυναμικών malts των δυτικών ακτών με αυτά που ωριμάζουν σε «καπνισμένα» δρύινα βαρέλια. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα δυναμικό blend, ο χαρακτήρας του παραμένει ήπιος και ανταμείβει όλους όσους το προτιμούν.

Το Johnnie Walker Double Black έχει ήδη πείσει τους κριτικούς, αφού αναδείχθηκε νικητής στο BlindTasting του Scotch Whisky Masters Award 2010.

Η φιάλη του Johnnie Walker Double Black εντυπωσιάζει με τους τόνους του μαύρου και τη χρυσή ετικέτα καθώς και τον χρυσό Striding Man. Η συσκευασία χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση υφής ξύλου, θυμίζοντας καπνισμένα δρύινα βαρέλια ωρίμανσης".

Λατρεύω το ουίσκι. Είναι για μένα μια μυσταγωγία. Λατρεύω τους καπνιστούς τόνους. Είναι οι εντάσεις που θέλω στο ποτό μου. Γνώρισα σε μια απρόβλεπτη νύχτα το Johnnie Walker Double Black. Έγινε τελικά το νέο (παλιό) μου ποτό.

(Προσοχή: Το johnnie Walker Double Black θα το βρείτε σε περιορισμένες ποσότητες σε επιλεγμένες κάβες και super markets).

~ Λευτέρης Κεφαλάς

Κάντε κλικ στο παρακάτω video και δείτε "film noir" στιγμιότυπα από kick-off πάρτι του Johnnie Walker Double Black: