Ένας χρόνος μετά την Φουκουσίμα: Το τέλος της πυρηνικής ενέργειας;
Ένα χρόνο μετά το τραγικό δυστύχημα στην Φουκουσίμα της Ιαπωνίας, ο κόσμος παραμένει διστακτικός απέναντι στην χρήση της πυρηνικής ενέργειας.
Από το 2008 ως το 2011 περίπου 10 νέοι πυρηνικοί σταθμοί κατά μέσον όρο κατασκευάζονταν στον κόσμο κατά έτος. Την χρονιά που πέρασε από τον καταστροφικό σεισμό της Ιαπωνίας, το τσουνάμι που ακολούθησε και το δυστύχημα στο πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα, μόλις δύο νέοι πυρηνικοί σταθμοί έβαλαν θεμέλια. Τι συμβαίνει; Έφτασε το τέλος της πυρηνικής ενέργειας; Οι αναλυτές μιλούν για ένα "μικρό διάλειμμα".
Είναι αλήθεια ότι πολλές χώρες, μετά το δυστύχημα στην Φουκουσίμα, το χειρότερο μετά του Τσέρνομπιλ, άρχισαν να αναθεωρούν την ενεργειακή τους πολιτική, αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι δύσκολα θα βρεθεί μια τόσο αποδοτική και "καθαρή" (όταν, φυσικά, δεν συμβαίνουν ατυχήματα) μορφή ενέργειας. Η Γερμανία, μετά το δυστύχημα στην Φουκουσίμα, πήρε την απόφαση να κλείσει σταδιακά όλους τους πυρηνικούς της σταθμούς και χώρες όπως η Βενεζουέλα και το Μεξικό ανέστειλαν τα δικά τους πυρηνικά σχέδια.
Ωστόσο, αυτές οι χώρες δεν είναι ο κανόνας. Τουρκία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Λευκορωσία θα έχουν από φέτος δικούς τους πυρηνικούς αντιδραστήρες, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν άλλαξαν καθόλου ρότα όσον αφορά στην πυρηνική τους πολιτική. Ο μεγαλύτερος αντίλογος στην κατάργηση των πυρηνικών εργοστασίων είναι οι εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα που θα αυξηθούν ραγδαία. Γιατί, όταν μια Γερμανία και μια Ιαπωνία (η δεύτερη προσωρινά μόνο, αφού δεν δείχνει διατεθειμένη να εγκαταλείψει τα πυρηνικά της όνειρα, παρά το προ έτους τραγικό δυστύχημα) σταματούν να χρησιμοποιούν την πυρηνική ενέργεια, σημαίνει ότι θα πρέπει να βρουν από κάπου αλλού την ενέργεια που χρειάζονται για να κινηθούν οι βαριές τους βιομηχανίες. Ειδικά στην Γερμανία, όπου ο άνθρακας είναι ακόμη διαθέσιμος σε μεγάλες ποσότητες, είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι εκπομπές CO2 θα εκτοξευθούν τα επόμενα χρόνια.
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα; Φαίνεται πως ναι, μέχρι να εξελιχθούν σε τέτοιο βαθμό οι τεχνολογίες των ανανεωσίμων πηγών ενέργειας που η λύση να είναι "πράσινη", ανώδυνη και ωφέλιμη.