1η Ιουλίου: Από το "βρώμικο ‘89" στη "σοσιαλιστική χούντα"

Ήταν το σωτήριο έτος 1989. Η Νέα Δημοκρατία κερδίζει τις εκλογές της 18ης Ιουνίου με 5 περίπου ποσοστιαίες μονάδες το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο δεν κατορθώνει σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Μητσοτάκης, Κύρκος και Φλωράκης καταλήγουν στη δημιουργία μίας κυβέρνησης συνεργασίας μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και Συνασπισμού. Ο Τζανής Τζαννετάκης ορκίζεται στις 2 Ιουλίου, και η βραχύβια κυβέρνησή του (έμεινε στην εξουσία μέχρι τις 12 Οκτωβρίου 1989) είχε δύο στόχους: Κάθαρση και προετοιμασία αδιάβλητων βουλευτικών εκλογών. Στις 18 Ιουλίου η ολομέλεια του κοινοβουλίου αποφάσισε την παραπομπή των κατηγορουμένων, μεταξύ των οποίων τον Ανδρέα Παπανδρέου, σε προανακριτική επιτροπή, για να διερευνηθούν οι ευθύνες τους στο σκάνδαλο Κοσκωτά… Έμεινε στην ιστορία ως το «βρώμικο ‘89».Για άλλους ήταν το πρώτο βήμα για την «κάθαρση» στην πολιτική. Κάποιοι μάλιστα μίλησαν για «χουντική πολιτική» που ωθούσε τον ελληνικό λαό στο διχασμό και την πολιτική ένταση. 22 χρόνια, μετά, ο γιός του Ανδρέα Παπανδρέου, πρωθυπουργός της χώρας και πρόεδρος της Διεθνούς Σοσιαλιστικής (!) Γιώργος Παπανδρέου οδηγεί τη χώρα στις δαγκάνες του ΔΝΤ, ψάχνει για συναίνεση, δεν βρίσκει ανταπόκριση, κάνει ανασχηματισμό με τα ίδια (!) πρόσωπα, συνεχίζει μόνος του την πορεία προς την καταστροφή υπό τις επευφημίες των δανειστών μας, διαλύει με αστυνομική βία τους χιλιάδες Αγανακτισμένους έλληνες πολίτες που φωνάζουν ότι η χούντα δεν τελείωσε το ‘73… Κάποιοι λένε, πως για να περάσει ο Ανδρέας Παπανδρέου κάποτε «άνοιγαν» τους δρόμους για χάρη του… Ο Γιώργος Παπανδρέου χρειάστηκε χθες τη συνοδεία 200 (!!!) τουλάχιστον μοτοσυκλετιστών της Αστυνομίας για να φτάσει στον Αστέρα όπου παρέθετε γεύμα στους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές. Έτσι φτάσαμε από το «βρώμικο ‘89» με θύμα έναν Παπανδρέου, στην «σοσιαλιστική χούντα» ενός Παπανδρέου.