Ποιοι Metallica και Iron Maiden; Ιερέας από το Ναύπλιο ένωσε τη βυζαντινή παράδοση με τον metal ήχο
Ο πατήρ Διονύσιος Ταμπάκης, εφημέριος στον Ιερό Ναό της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο Ναύπλιο, κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Paradise Metal», μια δουλειά όπου η ψαλτική συναντά την ηλεκτρική ένταση
Snapshot
- Ο πατήρ Διονύσιος Ταμπάκης, εφημέριος στο Ναύπλιο, κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Paradise Metal» που συνδυάζει βυζαντινή ψαλτική με metal, techno και ραπ στοιχεία.
- Το άλμπουμ περιλαμβάνει 12 κομμάτια και βασίζεται στη βυζαντινή υμνολογία, ενώ χρησιμοποιεί και ανατολίτικα όργανα όπως κανονάκι, ούτι και νέι.
- Η παραγωγή έγινε από τον ίδιο στο σπίτι του, καθιστώντας το έργο μια προσωπική μουσική έκφραση συνδεδεμένη με την ιερατική του ιδιότητα.
- Το «Paradise Metal» έτυχε θετικής κριτικής από το περιοδικό Pitchfork, το οποίο το χαρακτήρισε πρωτότυπο και πειραματικό, με έντονη σύνδεση με την ιδέα της προσευχής.
- Η αρχική περιορισμένη έκδοση του άλμπουμ σε κασέτα εξαντλήθηκε, και πλέον κυκλοφορεί σε συλλεκτικό βινύλιο.
Τον Μάιο του 2026 που η Ελλάδα... πάλλεται στο ρυθμό των Metallica και των Iron Maiden ένας ιερέας από το Ναύπλιο επιχειρεί να φέρει σε επαφή κόσμους που συνήθως θεωρούνται ασύμβατοι.
Ο πατέρας Διονύσιος Ταμπάκης ενώνει τη βυζαντινή υμνογραφία με ηλεκτρική κιθάρα, ανατολίτικα όργανα και σύγχρονους ρυθμούς, δημιουργώντας έναν ήχο που δύσκολα μπαίνει σε στενά καλούπια.
Ο εφημέριος του Ιερού Ναού της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο Ναύπλιο κυκλοφόρησε στις 29 Απριλίου το άλμπουμ του φέρει τον τίτλο «Paradise Metal». Περιλαμβάνει 12 κομμάτια και, σύμφωνα με την επίσημη παρουσίασή του, κινείται ανάμεσα στη βυζαντινή υμνολογία, το metal, το techno και τη ραπ, διαμορφώνοντας ένα αποτέλεσμα με έντονα προσωπικό χαρακτήρα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι ο ίδιος ο πατέρας Διονύσιος Ταμπάκης δεν προσεγγίζει τη μουσική ως εξωστρεφή παρένθεση από την ιερατική του ιδιότητα, αλλά ως ακόμη ένα πεδίο έκφρασης που συνδέεται με τη βαθύτερη σχέση του με τον ήχο και τη λειτουργική παράδοση. Στην παρουσίαση του δίσκου αναφέρεται ότι διαθέτει βαθιά γνώση της βυζαντινής θεωρίας και πράξης, ενώ παράλληλα έχει ασχοληθεί με όργανα της ανατολικής Μεσογείου, όπως το κανονάκι, το ούτι, το νέι και η πολίτικη λύρα.
Αυτή η διαδρομή βοηθά να εξηγηθεί και το ύφος του δίσκου. Στο «Paradise Metal» η ψαλτική ατμόσφαιρα δεν λειτουργεί ως απλό διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως βασικός άξονας πάνω στον οποίο χτίζονται ηλεκτρικές εξάρσεις, ρυθμικές μετατοπίσεις και εναλλαγές που παραπέμπουν σε διαφορετικές μουσικές παραδόσεις.
Η παραγωγή του έργου έγινε από τον ίδιο στο σπίτι του, στοιχείο που ενισχύει την αίσθηση ενός απολύτως προσωπικού εγχειρήματος. Στο άλμπουμ συμμετέχει επίσης η Ευγενία Συμέλα Αρμένη σε δύο τραγούδια, προσθέτοντας μια ακόμη φωνητική διάσταση στη συνολική σύνθεση.
Ποιος είναι ο πατήρ Διονύσιος Ταμπάκης
Ο πατήρ Διονύσιος Ταμπάκης είναι 53 ετών, εφημέριος στην Παναγίτσα του Ναυπλίου, πατέρας τριών παιδιών, συγγραφέας με βιβλία που κινούνται μεταξύ Αθωνιτικής μοναστικής σκέψης και της υφής της σύγχρονης ζωής. Η αρχική περιορισμένη έκδοση σε κασέτα 150 αντιτύπων έγινε sold out, ενώ πλέον το «Paradise metal» κυκλοφορεί σε έγχρωμο συλλεκτικό lp.
Η αποθεωτική κριτική του «Pitchfork»
Στην κριτική του για το «Paradise metal» το έγκυρο «Pitchfork», μεταξύ άλλων, αναφέρει: «Το «Paradise Metal» —το ντεμπούτο του πατέρα Διονυσίου Ταμπάκη, ενός 53χρονου ιερέα στο Ναύπλιο, μια μικρή ελληνική πόλη στον Αργολικό Κόλπο— είναι στην πραγματικότητα μια σειρά επιφοιτήσεων, μια φαινομενικά περίεργη δημιουργία που λειτουργεί ως παραδειγματική διδασκαλία για τις προσδοκίες.
Είναι ένας χαρούμενος, σοβαρός, παιχνιδιάρικος και οδυνηρός δίσκος, με τα 12 κομμάτια του να εναλλάσσονται μεταξύ λιτού doom metal και βαρέων βιομηχανικών χριστουγεννιάτικων ύμνων, μεταξύ διαλογιστικής ευδαιμονίας και πειραματισμών στο θρησκευτικό dubstep. Ηχογραφημένο στο σπίτι από έναν παντρεμένο πατέρα, μοιάζει με το έργο κάποιου που αναζητά έναν νέο τρόπο να περιηγηθεί στον κόσμο, όχι εντελώς αποκομμένος από την εκκλησία, αλλά τουλάχιστον παράλληλα με αυτήν.
Αυτά τα ιδιόμορφα κομμάτια δεν είναι προσευχές, καθεαυτά, αλλά σίγουρα φαίνονται εμπνευσμένα από την ιδέα της προσευχής: προσωπικές αποστολές σε κάποιον άγνωστο αιθέρα, με την ελπίδα ότι η μετάδοση του μηνύματος θα βοηθήσει»
Διαβάστε επίσης
