Πέθανε η ηθοποιός Ελένη Προκοπίου
Από τον χορό και τις αθηναϊκές επιθεωρήσεις στις μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες της δεκαετίας του ’60.
Snapshot
- Η Ελένη Προκοπίου ήταν σημαντική ηθοποιός και χορεύτρια του ελληνικού κινηματογράφου της δεκαετίας του ’60, γνωστή από ταινίες και θεατρικές επιθεωρήσεις.
- Ξεκίνησε ως χορεύτρια σε μικρή ηλικία και συνεργάστηκε με τον Βαγγέλη Σειληνό, δημιουργώντας ένα γνωστό χορευτικό δίδυμο της εποχής.
- Το 1966 ήταν καθοριστικό για την καριέρα της, με πολλές εμφανίσεις σε ταινίες της Φίνος Φιλμ και συνεργασίες με σημαντικούς ηθοποιούς.
- Αποχώρησε από τον κινηματογράφο το 1972 για να αφιερωθεί στην οικογένειά της και απέκτησε μία κόρη.
- Το 2006 τιμήθηκε από τον Δήμο Αθηναίων με το Μετάλλιο της Πόλης για τη συνολική της προσφορά στον ελληνικό κινηματογράφο.
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών η Ελένη Προκοπίου, μία από τις πιο χαρακτηριστικές παρουσίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, ηθοποιός και χορεύτρια που συνέδεσε το όνομά της με ορισμένες από τις γνωστότερες ταινίες της δεκαετίας του ’60.
Την είδηση του θανάτου της έκαναν γνωστή το βράδυ της Κυριακής άνθρωποι από τον καλλιτεχνικό χώρο, ενώ ακολούθησαν αναφορές από τον κινηματογραφικό και θεατρικό κόσμο.
Συγκεκριμένα, την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή η ηθοποιός Μέλπω Κωστή, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε ο δημοσιογράφος Νίκος Νικόλιζας, ο οποίος έγραψε στην ανάρτησή του: «Καλό ταξίδι ακριβοθώρητη και μοναδική ΕΛΕΝΗ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ. Σε ευχαριστώ δημοσίως για την εμπιστοσύνη που μου έδειξες όλα αυτά τα χρόνια. Από σήμερα θα βρίσκεσαι κοντά στον λατρεμένο σου μέντορα Δημήτρη Ιβάνωφ. Συλλυπητήρια στους οικείους σου που τόσο αγαπούσες!»
Η πορεία της ήταν σχετικά σύντομη, αλλά πλούσια γεμάτη θέατρο, χορό και κινηματογράφο. Από τις πρώτες εμφανίσεις της ως χορεύτρια μέχρι τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της στη μεγάλη οθόνη, η Ελένη Προκοπίου κατάφερε να ξεχωρίσει σε μια εποχή γεμάτη ισχυρές προσωπικότητες.
Από το μπαλέτο στη σκηνή
Η αγάπη της για τον χορό ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία. Σε ηλικία έξι ετών άρχισε μαθήματα στη σχολή της Λουκίας Σακελλαρίου-Κωτσοπούλου, ενώ αργότερα συμμετείχε ως παιδί σε παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Το θεατρικό της ντεμπούτο ήρθε τη σεζόν 1955-1956, όταν εμφανίστηκε ως χορεύτρια δίπλα στον Δημήτρη Ιβανώφ στην επιθεώρηση «Έξω οι Άγγλοι», στο θέατρο Ολύμπια του Πειραιά. Λίγο αργότερα πέρασε από οντισιόν για το Ακροπόλ και άρχισε να χτίζει τη δική της παρουσία στον χώρο της επιθεώρησης.
Το χορευτικό δίδυμο με τον Βαγγέλη Σειληνό
Καθοριστική για την πορεία της υπήρξε η συνεργασία της με τον Βαγγέλη Σειληνό. Οι δυο τους αποτέλεσαν ένα από τα γνωστά χορευτικά δίδυμα της εποχής, με παρουσία τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο.
Ανάμεσα στις σημαντικότερες κοινές τους εμφανίσεις ήταν η «Όμορφη Πόλη», που ανέβηκε το καλοκαίρι του 1962 στο θέατρο Παρκ, σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και με μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. Η συνεργασία τους συνεχίστηκε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’60.
Από τις «Μικρές Αφροδίτες» στη Φίνος Φιλμ
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε αρχικά ως χορεύτρια, σε ταινίες όπως «Το Ραντεβού της Κυριακής», «Η Αθήνα τη Νύχτα» και «Προδομένη Αγάπη».
Το 1963 ήρθε μία από τις σημαντικότερες στιγμές της πρώτης περιόδου της καριέρας της, με τη συμμετοχή της στις «Μικρές Αφροδίτες» του Νίκου Κούνδουρου.
Ακολούθησαν το «Ο Εμίρης και ο Κακομοίρης», όπου υποδύθηκε την πριγκίπισσα Γκιουλινάρ, «Το Πρόσωπο της Ημέρας» δίπλα στον Κώστα Βουτσά και το «Και οι… 14 Ήταν Υπέροχοι».
Η μεγάλη χρονιά του 1966
Το 1966 ήταν κομβικό για την καριέρα της. Η συνεργασία της με τη Φίνος Φιλμ ξεκίνησε με το «Ραντεβού στον Αέρα» του Γιάννη Δαλιανίδη, όπου το υποκριτικό της ταλέντο συνδυάστηκε με τις χορευτικές της δυνατότητες.
Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε επίσης στους «Παράνομους Πόθους», στις «Κυρίες της Αυλής» και στα «Πέντε Χιλιάδες Ψέμματα», ενώ συμμετείχε και στο «Συρτάκι της Αμαρτίας» και στο «Αγάπη που δεν σβήνει ο χρόνος».
Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με πολλά από τα μεγάλα ονόματα του ελληνικού κινηματογράφου, μεταξύ των οποίων οι Νίκος Σταυρίδης, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Νίκος Ρίζος και Γιώργος Πάντζας.
Στη φιλμογραφία της περιλαμβάνονται ακόμη ταινίες όπως «Ο Γαμπρός μου ο Προικοθήρας», «Μίνι Φούστα και Καράτε», «Ο Μπούφος», «Ο Σταύρος Είναι Πονηρός» και «Ο Παραγιός μου ο Ραλίστας».
Η αποχώρηση από τον κινηματογράφο
Η τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση ήρθε το 1972 με «Το Κοροϊδάκι της Πριγκηπέσσας» της Φίνος Φιλμ.
Ήταν η περίοδος κατά την οποία η Ελένη Προκοπίου πήρε την απόφαση να αφήσει πίσω της την επαγγελματική καλλιτεχνική ζωή και να δώσει προτεραιότητα στην οικογένειά της.
Είχε παντρευτεί αρχικά τον ηθοποιό Νίκο Καζή, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του ’70 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Αντώνη Συρίγο, με τον οποίο έμειναν μαζί για σχεδόν πέντε δεκαετίες. Απέκτησαν μία κόρη, την Ειρήνη.
Η τιμητική διάκριση και η ζωή μακριά από τα φώτα
Μετά την αποχώρησή της, η Ελένη Προκοπίου επέλεξε να κρατήσει μεγάλη απόσταση από τη δημοσιότητα και οι εμφανίσεις της έγιναν σπάνιες.
Το 2006 ο Δήμος Αθηναίων την τίμησε με το Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών για τη συνολική προσφορά της, μαζί με άλλες σημαντικές προσωπικότητες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου.
Χρόνια αργότερα, κοιτάζοντας πίσω στην κινηματογραφική της διαδρομή, είχε πει: «Καμιά φορά βλέπω τις ταινίες μου και συγκινούμαι για τα νιάτα που πέρασαν από πάνω μου
