Αρχαιολόγος αποκαλύπτει γιατί ο θησαυρός του ηγέτη της Εκκλησίας της Αγγλίας κατέληξε σε ποτάμι

Ο Γκάρι Μπάνκχεντ, αρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Ντάραμ, βρήκε μια ποικιλία από πολύτιμα χριστιανικά αντικείμενα στον ποταμό Wear, και μετά από δύο χρόνια προσπαθειών να τα ανακτήσει από τον βυθό αποκαλύπτει πώς βρέθηκαν εκεί.

Τα αντικείμενα περιλάμβαναν έναν χάλκινο σταυρό, ένα κουτάλι βάπτισης, καθώς και ένα ασημένιο κλειδί, μια ρωσική εικόνα του 19ου αιώνα που απεικονίζει τον Ιησού στον σταυρό και ένα ασημένιο μετάλλιο του 1964 που απεικονίζει τον Χριστό με ανοιχτές αγκάλες, περιτριγυρισμένο από ελληνικά γράμματα σε γραμματοσειρά βυζαντινού τύπου.

Άλλα σημαντικά ευρήματα περιλάμβαναν χρυσά, ασημένια και χάλκινα μετάλλια προς τιμήν της Δεύτερης Συνόδου του Βατικανού, καθώς και ένα χρυσό ελληνορθόδοξο σταυρό και άλλα μετάλλια, συμπεριλαμβανομένου ενός που σηματοδοτεί τη στέψη της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄.

Ο Μπάνκχεντ έχει συνδέσει τον θησαυρό με τον Μάικλ Ράμσεϊ, τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι από το 1961 έως το 1974, ο οποίος αργότερα αποσύρθηκε στο Ντάραμ.

Ο Μπάνκχεντ δήλωσε στο Fox News Digital ότι έχει περάσει «πολλά χρόνια» κάνοντας καταδύσεις στον ποταμό Wear και έχει ανακτήσει συνολικά πάνω από 14.500 αντικείμενα από τον ποταμό.

Πρόσφατα παρουσίασε τα ευρήματα στο βιβλίο του, με τίτλο «Αναμνηστικά προσκυνητών, λατρευτικά και άλλα αντικείμενα πίστης: Μικρά ευρήματα από τον ποταμό Wear στο Ντάραμ, από τον ύστερο Μεσαίωνα έως τη σύγχρονη εποχή».

Μόλις κατέγραψε κάθε αντικείμενο, διαπίστωσε ότι αναδυόταν ένα σαφές μοτίβο.

Διαπίστωσε ότι η οικονόμος του Ράμσεϊ, Όντρεϊ Χίτον, αφαίρεσε τα αντικείμενα κατόπιν εντολής της Τζόαν Ράμσεϊ, συζύγου του επισκόπου, αλλά χωρίς εγκληματική πρόθεση.

Μετά από συζητήσεις με την ανιψιά της Χίτον, διαπίστωσε ότι η Τζόαν Ράμσεϊ συσκεύασε μικρές ομάδες αντικειμένων σε πλαστικές σακούλες και τις έδεσε με πέτρες για να βεβαιωθεί ότι θα βυθίζονταν — αν και ο ακριβής λόγος παραμένει ασαφής.

Ο Μπάνκχεντ υποστήριξε ότι τα αντικείμενα μπορεί να είχαν απορριφθεί επειδή δεν μπορούσαν να πουληθούν ή να χαριστούν.

Η διαδικασία απόρριψης ήταν μυστική και η Χίτον είχε την ευθύνη να πετάει τις σακούλες ενώ έβγαζε βόλτα τα κατοικίδιά της νωρίς το πρωί ή αργά το βράδυ.

«Της δόθηκε η εντολή να βεβαιωθεί ότι κανείς δεν θα έβλεπε τι έκανε», είπε ο Μπάνκχεντ.

Πρόσθεσε: «Τα αντικείμενα δεν ήταν τυχαία διασκορπισμένα. Αντικείμενα που σχετίζονται με την Ελληνική Ορθοδοξία βρέθηκαν μαζί σε μια τοποθεσία, αντικείμενα που σχετίζονται με το Βατικανό σε μια άλλη, με το υπόλοιπο υλικό να είναι διατεταγμένο σε ξεχωριστές συστάδες κάτω από τα τέσσερα διαφορετικά βάθρα της γέφυρας».

Ο Μπάνκχεντ, όταν αποτιμήθηκε ο θησαυρός δώρισε σε φιλανθρωπικό ίδρυμα το μερίδιό του.

«Πάντα με ενδιέφερε η ιστορία και η ιστορία — όχι η χρηματική αξία» κατέληξε.