Οικονομία του ντελίβερι: Πώς το έτοιμο φαγητό απ’έξω αλλάζει τις ζωές των Αμερικανών
Σχεδόν 3 από τις 4 παραγγελίες σε κάθε εστιατόριο των ΗΠΑ καταναλώνονται εκτός του χώρου του
Το ντελίβερι έτοιμου φαγητού στα σπίτια εκτοξεύθηκε στα ύψη κατά τη διάρκεια της πανδημίας ως μία πρακτική αναγκαιότητα. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχει εδραιωθεί ακόμη πιο πολύ στις ΗΠΑαποτελεί μια βολική, καθημερινή εναλλακτική λύση στο μαγείρεμα ή στην έξοδο σε κάποιο εστιατόριο.
Η οικονομία του ντελίβερι μεταμορφώνει τον τρόπο ζωής των Αμερικανών, αναδιαμορφώνει τους οικονομικούς προϋπολογισμούς τους , τις ώρες των γευμάτων ακόμη και τις κοινωνικές συνήθειες τους.
Το 2024, σχεδόν τρεις στις τέσσερις παραγγελίες στα εστιατόρια δεν καταναλώθηκαν μέσα σε εστιατόριο, σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Ένωσης Εστιατορίων των ΗΠΑ. Ο αριθμός των νοικοκυριών που χρησιμοποιούσαν υπηρεσίες ντελίβερι είχε σχεδόν διπλασιαστεί από το 2019, λίγο πριν από την πανδημία, ανέφερε η Ένωση.
Σε μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε πέρυσι, περίπου το ένα τρίτο των ενήλικων Αμερικανών δήλωσαν ότι παραγγέλνουν φαγητό απ’ έξω τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.
Οι New York Times ζήτησαν από τους αναγνώστες τους να μοιραστούν τις απόψεις τους για το ντελίβερι φαγητού. Οι περισσότεροι από τους σχεδόν 900 που απάντησαν δήλωσαν ότι εκτιμούν τον επιπλέον χρόνο και την ελευθερία που τους προσφέρει. Ωστόσο εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με τις επιπτώσεις στους οδηγούς ντελίβερι, το περιβάλλον και τα πορτοφόλια τους, σε μια εποχή που η προσιτή διαβίωση φαίνεται όλο και πιο απρόσιτη.
Εκατομμύρια Αμερικανοί αγωνίζονται να έχουν τα απαραίτητα στο τραπέζι τους καθώς οι τιμές των τροφίμων συνεχίζουν να αυξάνονται. Επίσης και για τους ανθρώπους που δεν μπορούν να βγουν από το σπίτι, η παράδοση φαγητού είναι απαραίτητη. Οι τρεις μεγάλες εταιρείες ντελίβερι στις ΗΠΑ - DoorDash, Uber Eats και Grubhub- ανέφεραν στους New York Times ότι είναι περήφανες για τον ελεύθερο χρόνο και τις αμέτρητες επιλογές που προσφέρουν στους πολυάσχολους πελάτες τους.
«Δεν βγαίνω έξω πια»
Η Missy Auge, η οποία πρόσφατα μετακόμισε από το Λος Άντζελες στη Σάντα Φε για να εργαστεί ως σομελιέ, παραγγέλνει το μεγαλύτερο μέρος του φαγητού της. Δεν αισθάνεται πλέον την κοινωνική πίεση που ένιωθε παλαιότερα να συναντήσει φίλους για δείπνο.
«Έχω ακόμα φίλους εδώ, αλλά δεν βγαίνω πια. Έτσι, όταν συναντώ τυχαία κάποιον, μου λένε: "Δεν ήξερα ότι γύρισες!"», ανέφερε.
Άλλοι είπαν στην εφημερίδα ότι το ντελίβερι φαγητού τους έχει κάνει πιο κοινωνικούς.
Η Neha Kowal, διευθύντρια εκδηλώσεων στην Πενσυλβανία, άρχισε να παραγγέλνει γεύματα για τον σύζυγό της και τα δύο ενήλικα παιδιά της όταν ζούσαν μαζί της κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ωστόσο, συνέχισε το ντελίβερι και αφού τα παιδιά της έφυγαν από το σπίτι επειδή της προσφέρει περισσότερο χρόνο με τους φίλους της.
«Ήταν μια μεγάλη πράξη συγχώρεσης στον εαυτό μου», δήλωσε η 54χρονη Kowal, η οποία ταξιδεύει μία ώρα κάθε μέρα για να πάει στη Νέα Υόρκη για δουλειά τρεις ημέρες την εβδομάδα. «Προτιμώ να καθίσω και να τα πούμε με έναν φίλο πίνοντας ένα ποτό, παρά να ανησυχώ για το τι θα φάμε για δείπνο εκείνο το βράδυ», είπε η 54χρονη. Μάλιστα πρόσφατα κάλεσε φίλους στο σπίτι και παρήγγειλε το δείπνο από το DoorDash.
«Δεν θα ήθελα ποτέ η μητέρα μου να μάθει πόσο συχνά χρησιμοποιούμε το DoorDash. Θα τρομοκρατηθεί», ανέφερε.
Οι συνήθειες της Gen Z
Πολλοί από τη Gen Z που ενηλικιώθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας δεν μπορούν να θυμηθούν πώς ήταν η ζωή πριν από το ντελίβερι. Σήμερα η κοινωνική τους ζωή τώρα περιστρέφεται γύρω από αυτό.
Η Mercuri Lam, φοιτήτρια του δεύτερου έτους στο Πανεπιστήμιο Yale, είπε ότι σχεδόν πάντα υπάρχει ένας οδηγός ντελίβερι έξω από την φοιτητική εστία της αν και η φοιτητές είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν στο Πανεπιστήμιο για τα γεύματά τους.
Όπως εξηγεί με τους φίλους πολλά βράδια παραγγέλνουν και μοιράζονται φαγητό, το οποίο κοστίζει λιγότερο από το να έβγαιναν έξω και δεν χρειάζεται πολύ χρόνο. Μάλιστα για να νιώθει κοντά με τον σύντροφό της που βρίσκονται σε άλλες πόλεις παραγγέλνουν το ίδιο γεύμα, συνδέονται στο FaceTime και τρώνε παρέα.
Δεν έχουν όλοι ενδοιασμούς για το ντελίβερι
Η Helena Kim, που διαμένει στην Καλιφόρνια, αποφάσισε όταν έγινε 59 ετών ότι δεν ήθελε πλέον να μαγειρεύει. «Έπαιρνα ούτως ή άλλως τα ψώνια μου με ντελίβερι, οπότε αφού θα παραγγείλω φρούτα και λαχανικά μπορώ να παραγγείλω καλύτερα και ολόκληρο το γεύμα», είπε η 60χρονη.
Εξήγησε ότι λατρεύει τη ζωή του που έχει αυτοματοποιηθεί. «Παραγγέλνω από την Amazon, παραγγέλνω φαγητό, παραγγέλνω ψώνια, παραγγέλνω τροφή για τα κατοικίδια μου. Οδηγώ ένα Tesla και χρησιμοποιώ τη λειτουργία αυτόματης οδήγησης. Αν μπορούσα να αποκτήσω μια ρομποτική οικιακή βοηθό, θα ήταν τέλειο», ανέφερε.
Ατονούν οι κρίσιμες δεξιότητες σε όσους επενδύουν σταθερά στο ντελίβερι
Ένας τέτοιος αυτοματοποιημένος τρόπος ζωής μπορεί να εμποδίσει τους καταναλωτές να αναπτύξουν κρίσιμες δεξιότητες, όπως η επίλυση προβλημάτων, ο προγραμματισμός ή η λήψη δύσκολων αποφάσεων, δήλωσε ο Huy Do, διευθυντής έρευνας και ανάλυσης στην εταιρεία έρευνας αγοράς Datassential. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τόσοι πολλοί νέοι «επιλέγουν να λαμβάνουν οικονομικές και διατροφικές αποφάσεις με βάση την άμεση ευχαρίστηση», δήλωσε ο κ. Do αν και το ντελίβερι επιπτώσεις στα οικονομικά τους.
Το ντελίβερι γευμάτων απομακρύνει επίσης τους ανθρώπους από το φαγητό και την προετοιμασία του, σύμφωνα με τον Yash Babar, καθηγητή στη Σχολή Επιχειρήσεων του Ουισκόνσιν. Πέρυσι, δημοσίευσε μια έκθεση που έδειχνε ότι όταν οι εταιρείες ντελίβερι ξεκίνησαν τη λειτουργία τους σε κομητείες των Ηνωμένων Πολιτειών, οι κάτοικοι τους αφιέρωναν κατά μέσο όρο 9% λιγότερο χρόνο καθημερινά στη μαγειρική.
Διαβάστε επίσης
