Ο «Ερωδιός της κόλασης»- Μυστηριώδης «δράκος» έζησε στην έρημο Σαχάρα πριν από 95 εκατ. χρόνια

Οι δράκοι, είναι μυθικά πλάσματα, βασικό στοιχείο σε κάθε αρχαίο θρύλο, οπουδήποτε στον κόσμο.

Τώρα ωστόσο μία ανακάλυψη έρχεται να προβληματίσει τους επιστήμονες και να τους κάνει να αναρωτηθούν, μήπως τελικά υπήρξαν πραγματικά σε κάποια στιγμή του χρόνου;

Στην έρημο Σαχάρα στην Αφρική, βρέθηκε ένα απολίθωμα κρανίου σε μέγεθος όσο ενός ενήλικα, και με το σχήμα του, παράξενο.

Έχει ένα μακρύ σαγόνι που μοιάζει με ερπετό, γεμάτο μυτερά δόντια στο μέγεθος ενός ανθρώπινου χεριού και ένα διευρυμένο ρύγχος που μοιάζει παράξενα με κροκόδειλο.

Το κρανίο είχε ένα γιγάντιο κυρτό κέρατο πάνω από τα μάτια και αιχμηρά κέρατα που προεξείχαν από το πίσω μέρος του κεφαλιού, κάνοντας το ζώο να μοιάζει με τα θρυλικά ιπτάμενα πλάσματα.

Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο, το εύρημα ονομάστηκε Spinosaurus mirabilis και έζησε πριν από περίπου 95 εκατομμύρια χρόνια κατά την Κρητιδική περίοδο, όταν οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η Σαχάρα ήταν μια καταπράσινη, δασώδης περιοχή που περιείχε ποτάμια και εσωτερικές πλωτές οδούς εκατοντάδες μίλια από τους αρχαίους ωκεανούς.

Ο Spinosaurus mirabilis, γνωστός και ως «ερωδιός της κόλασης», εκτιμάται ότι είχε μήκος περίπου 12 μέτρα και ζύγιζε μεταξύ 4.500 και 6.300 κιλά. Τα απολιθώματα υποδηλώνουν ότι μπορούσε να στέκεται σε νερά βάθους έως και 2,1 μέτρων, καθώς ψάρευε για τροφή.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι το δρακόμορφο πλάσμα ήταν στην πραγματικότητα από μια οικογένεια δεινοσαύρων γνωστή ως Σπινοσαυρίδες, οι οποίοι μοιράζονταν όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που μοιάζουν με κροκόδειλο, και την ικανότητα να περπατούν σε δύο τεράστια πίσω πόδια με δύο πιο κοντά άκρα μπροστά.

Η έκπληξη ήρθε από την ανακατασκευή του τεράστιου κρανίου του θηρίου, η οποία αποκάλυψε ένα πλάσμα που μοιάζει πανομοιότυπο με τις μυθικές απεικονίσεις ενός άγριου δράκου που βγάζει φωτιά.

Επισήμως, ο παλαιοντολόγος του Πανεπιστημίου του Σικάγο Paul Sereno και η ομάδα του πιστεύουν ότι το πλάσμα είναι μέλος της οικογένειας των σπινοσαυρίδων.

Οι ερευνητές, δημοσιεύοντας την εργασία τους στο περιοδικό Science, υπολόγισαν ότι υπήρχαν δέκα έως 17 διαφορετικά είδη αυτού του προϊστορικού αρπακτικού, με το νεότερο απολίθωμα να σηματοδοτεί το τελευταίο που ανακαλύφθηκε.

Ο ύποπτος δεινόσαυρος ξεχώριζε από τυπικά μεγάλα αρπακτικά όπως ο Τυραννόσαυρος Ρεξ ή ο Αλλόσαυρος λόγω της ικανότητάς του να προσαρμόζεται, ειδικά όταν επρόκειτο να πιάσει ψάρια και να ζήσει κοντά στο νερό.

Το περίεργο εύρημα πιστεύεται ότι είναι το ψηλότερο λοφίο κεφαλής που είναι γνωστό μεταξύ όλων των σαρκοφάγων δεινοσαύρων, που ονομάζονται επίσης θηρόποδα.

Το συγκλονιστικό εύρημα σε μια περιοχή μακριά από τη θάλασσα θα μπορούσε να ξαναγράψει αυτό που έχει προτείνει η ιστορία για τους σπινοσαυρίδες που πρέπει να ζουν κοντά σε ακτές και ωκεανούς.

Η συγκεκριμένη τοποθεσία απολιθωμάτων όπου βρέθηκε ο Spinosaurus mirabilis είχε μείνει εντελώς ανέγγιχτη από τους επιστήμονες για περισσότερα από 70 χρόνια πριν οι πρόσφατες αποστολές επισκεφθούν την περιοχή το 2019 και το 2022.