Πρόντι: «Αν η Γερμανία πιστεύει ότι είναι η ηγέτιδα της Ευρώπης, η ΕΕ τελείωσε»
Κατά της γερμανικής υποψηφιότητας για την ηγεσία του ΝΑΤΟ, ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας
Ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας και της Κομισιόν Ρομάνο Πρόντι απορρίπτει τη γερμανική στρατιωτική στροφή στο ΝΑΤΟ. Ασκησε έντονη κριτική στην πρόσφατη πρωτοβουλία της Γερμανίας να διεκδικήσει μεγαλύτερο ρόλο ηγεσίας στο ΝΑΤΟ, ενόψει της πιθανής μείωσης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη.
Μιλώντας στην εκπομπή Piazzapulita του τηλεοπτικού σταθμού La7, ο Πρόντιανέκαθεν πεπεισμένος ευρωπαϊστής, απευθύνει μια σκληρή προειδοποίηση ενάντια στο σενάριο μιας γερμανικής ηγεσίας, τόσο στην Ατλαντική Συμμαχία όσο και στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Υποστήριξε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα συνιστούσε ιστορική μετατόπιση, καθώς το Βερολίνο παραδοσιακά διατηρούσε πιο επιφυλακτική στάση σε στρατιωτικά ζητήματα.
Ο Ιταλός πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τόνισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση βασίζεται στη συνεργασία και όχι στην κυριαρχία ενός κράτους. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, «η ΕΕ είναι μια ένωση μειονοτήτων» και αν η Γερμανία θεωρήσει ότι μπορεί να ηγηθεί της Ευρώπης, τότε «η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έχει τελειώσει».
«Με όλο τον σεβασμό και την αγάπη που τρέφω για τη Γερμανία, πιστεύω ότι δεν το εννοεί πραγματικά. Η ιδέα ότι υπάρχει μια μόνο χώρα στο τιμόνι, σημαίνει ότι οι υπόλοιπες δεν θα ακολουθήσουν, σημαίνει το τέλος της Ευρώπης. Αυτό είναι που πρέπει να καταλάβουμε».
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η ευρωπαϊκή ενοποίηση ιστορικά στηρίζεται στον άξονα Γαλλίας–Γερμανίας, με την Ιταλία και την Ισπανία να συμβάλλουν συμπληρωματικά. Ωστόσο, όπως ανέφερε, σήμερα η συνεργασία αυτή δεν είναι τόσο στενή όσο στο παρελθόν, γεγονός που δυσκολεύει την κοινή ευρωπαϊκή στρατηγική άμυνας.
Ο Πρόντι συνέδεσε επίσης το ζήτημα της άμυνας με τις ευρύτερες οικονομικές και γεωπολιτικές προκλήσεις, τονίζοντας ότι η Ευρώπη χρειάζεται ενιαίο οικονομικό πλαίσιο για να ανταποκριθεί στον ανταγωνισμό με τις ΗΠΑ και την Κίνα.
Ο Πρόντι συνδέει το ζήτημα της άμυνας με το ευρύτερο οικονομικό και γεωπολιτικό πλαίσιο. Η Ευρώπη, εξηγεί, πρέπει να αποκτήσει μια «ενιαία οικονομική δομή, η οποία είναι απαραίτητη για τις νέες οικονομίες εν μέσω του σινο-αμερικανικού ανταγωνισμού». Αυτό όμως, κατά την κρίση του, δεν μπορεί να καθοδηγείται από ένα μόνο κράτος-μέλος της ΕΕ:
«Μπορεί να το κάνει μια χώρα μόνη της; Όχι, γιατί κάτι τέτοιο θα προκαλούσε αμέσως την αντίδραση των υπολοίπων».
