Το πλεξιγκλάς ανακυκλώνεται πλήρως για πρώτη φορά - Η επαναστατική μέθοδος
Η νέα, χαμηλού κόστους χημική μέθοδος που διασπά το ακρυλικό γυαλί στο 98% των αρχικών του στοιχείων χωρίς διαλύτες
Snapshot
- Ερευνητές του ETH Zurich ανέπτυξαν μια νέα μέθοδο που διασπά το ακρυλικό γυαλί Plexiglas στους αρχικούς του μονομερείς με έως και 98% απόδοση.
- Η διαδικασία λειτουργεί σε θερμοκρασίες 180-200°C χωρίς χρήση διαλυτών, μειώνοντας την ενεργειακή κατανάλωση σχεδόν στο μισό σε σχέση με προηγούμενες μεθόδους.
- Το ανακτημένο υλικό είναι καθαρό και επιτρέπει την παραγωγή νέων προϊόντων ίδιας ποιότητας με το πρωτογενές ακρυλικό γυαλί, ακόμη και αν το αρχικό ήταν βαμμένο ή ακάθαρτο.
- Η μέθοδος είναι συμβατή με τον υπάρχοντα βιομηχανικό εξοπλισμό, καθιστώντας την οικονομικά βιώσιμη για ευρεία υιοθέτηση χωρίς ανάγκη μεγάλων επενδύσεων.
- Το ETH Zurich έχει υποβάλει αίτηση πατέντας και αναζητά βιομηχανικούς εταίρους για κλιμάκωση, με προοπτικές επέκτασης της τεχνικής και σε άλλα πλαστικά όπως το πολυστυρένιο.
Μια νέα, εξαιρετικά πρακτική μέθοδο που διασπά το ακρυλικό γυαλί, ευρέως γνωστό με την εμπορική ονομασία Plexiglas, σχεδόν εξ ολοκλήρου στους αρχικούς του δομικούς λίθους ανέπτυξαν ερευνητές του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης (ETH Zurich). Η τεχνολογία αυτή καθιστά για πρώτη φορά την υψηλής ποιότητας ανακύκλωση του υλικού εφικτή και οικονομικά βιώσιμη σε βιομηχανική κλίμακα.
Το ακρυλικό γυαλί χρησιμοποιείται καθημερινά σε πλήθος προϊόντων, όπως παράθυρα, πίσω φώτα αυτοκινήτων, έπιπλα και προστατευτικά διαχωριστικά. Ωστόσο, μέχρι σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος του κατέληγε στα σκουπίδια, καθώς οι παραδοσιακές μέθοδοι ανακύκλωσης αποδεικνύονταν υπερβολικά δαπανηρές, ενεργοβόρες και πολύπλοκες για να υιοθετηθούν ευρέως από τις επιχειρήσεις.
Η νέα διαδικασία έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα. Χρησιμοποιώντας μια μοναδική, φθηνή και ευρέως διαθέσιμη χημική ουσία, η ερευνητική ομάδα κατάφερε να ανακτήσει έως και το 98% του υλικού υπό μορφή καθαρών μονομερών. Η χημική αντίδραση πυροδοτείται σε θερμοκρασία μόλις πάνω από τους 180°C με 200°C, περίπου στο ήμισυ της θερμότητας που απαιτούσαν οι παλαιότερες μέθοδοι, και πραγματοποιείται παντελώς χωρίς τη χρήση διαλυτών.
Ακόμη και στις περιπτώσεις που το αρχικό ακρυλικό υλικό ήταν βαμμένο ή περιείχε ακαθαρσίες, το ανακτηθέν υλικό αποδείχθηκε τόσο αγνό ώστε να επιτρέπει την κατασκευή νέων προϊόντων ίδιας ποιότητας με το πρωτογενές πλαστικό. Επειδή μάλιστα η μέθοδος είναι συμβατή με τον υφιστάμενο εξοπλισμό και τις τυπικές βιομηχανικές διεργασίες, οι εταιρείες δεν θα χρειαστεί να προχωρήσουν σε πολυδάπανες ανακαινίσεις των εγκαταστάσεών τους για να την αξιοποιήσουν.
Το ETH Zurich έχει ήδη καταθέσει αίτηση για κατοχύρωση πατέντας και αναζητά βιομηχανικούς εταίρους για την κλιμάκωση της μεθόδου, ενώ οι επιστήμονες εκφράζουν την ελπίδα ότι η βασική ιδέα θα μπορέσει μελλοντικά να προσαρμοστεί και για άλλα κοινά πλαστικά, όπως το πολυστυρένιο.
«Αυτό που κάνει την προσέγγισή μας τόσο συναρπαστική είναι η απλότητά της», δήλωσε ο Ρίτσαρντ Γουάιτφιλντ, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Nature Chemistry. Για ένα υλικό που αξιοποιείται σε εκατομμύρια προϊόντα παγκοσμίως, η εξέλιξη αυτή συνιστά ένα ελπιδοφόρο βήμα για τον περιορισμό των απορριμμάτων και τη μετατροπή τους σε χρήσιμα, υψηλής ποιότητας αγαθά με ελάχιστο κόστος και ενεργειακό αποτύπωμα.
*Με πληροφορίες από goodnewsnetwork
