Λάθος νομίζαμε: Μελέτη ανατρέπει όλα όσα ξέραμε για το πώς «γεννήθηκε» η ζωή στη Γη
Ανατροπή σε μία βασική κοσμοθεωρία που μετράει δεκαετίες
Snapshot
- Μελέτη του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ ανατρέπει την παραδοσιακή θεωρία ότι οι κομήτες έφεραν τα δομικά στοιχεία της ζωής στη Γη.
- Οι πιθανότητες επιβίωσης προβιοτικών μορίων από την πρόσκρουση κομήτη στη Γη είναι εξαιρετικά μικρές λόγω υψηλών ταχυτήτων και γωνιών πρόσκρουσης.
- Ακόμα και αν κάποια μόρια επέζησαν, η συγκέντρωσή τους πιθανότατα δεν ήταν αρκετή για τη δημιουργία ζωής.
- Οι μοριακοί σπόροι της ζωής μπορεί να προέρχονται από αστεροειδείς που προσκρούουν πιο συχνά στη Γη.
- Οι κομήτες είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να φτάσουν στην επιφάνεια του Άρη, καθιστώντας τον πιθανότερο τόπο για την προέλευση ζωής στο ηλιακό σύστημα.
Για περίπου έναν αιώνα η βασική θεωρία και πεποίθηση για την προέλευση της ζωής στη γη, ήθελε ως «υπεύθυνα» δομικά στοιχεία που έφεραν στον πλανήτης μας, κομήτες.
Μία μελέτη έρχεται να ανατρέψει το «σύμπαν» μας και όλα όσα «ρομαντικά» πιστεύαμε για δεκαετίες.
Η παραδοσιακή θεωρία ήθελε οι κομήτες — γιγάντια παγωμένα διαστημικά βράχια γεμάτα με μόρια που περιέχουν άνθρακα και άζωτο — παρέδωσαν μια συνεχή βροχή προβιοτικών ουσιών, απαραίτητων για τη γένεση της ζωής στη Γη.
Ωστόσο, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ διαπίστωσαν ότι οι πιθανότητες αυτών των προβιοτικών μορίων, που αποτελούν τα δομικά στοιχεία της ζωής, να επιβιώσουν από την πρόσκρουση ενός κομήτη με μεγάλη ταχύτητα στη Γη είναι στην πραγματικότητα ελάχιστες, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Scientific Reports την περασμένη εβδομάδα.
«Ιστορικά, οι επιστήμονες πίστευαν ότι οι κομήτες ήταν σημαντικοί για τη γένεση της ζωής στη Γη, επειδή μετέφεραν μόρια που περιείχαν άνθρακα και άζωτο, οπότε αυτές οι γιγαντιαίες διαστημικές χιονόμπαλες ήταν σχεδόν σαν μια «κάρτα απελευθέρωσης από τη φυλακή» που έφερε όλα τα μόρια που θα χρειαζόταν ένας πλανήτης για να γεννήσει ζωή», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο κύριος συγγραφέας της μελέτης, ο Δρ Ρίτσαρντ Άνσλοου από το Ινστιτούτο Αστρονομίας του Κέιμπριτζ.
«Είναι μια κάπως ρομαντική ιδέα, αλλά τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι είναι εξαιρετικά απίθανο», πρόσθεσε ο Άνσλοου.
Οι κομήτες συνήθως κινούνται με πολύ μεγάλη ταχύτητα και προσκρούουν υπό πολύ απότομη γωνία, με αποτέλεσμα τα μόρια να εξατμίζονται, ανέφεραν οι ερευνητές.
Αλλά ακόμα κι αν κάποια δομικά στοιχεία επέζησαν ως «μεμονωμένη τυχαία περίπτωση», ενδέχεται να μην υπάρχει αρκετά υψηλή συγκέντρωση για να δημιουργηθεί ζωή.
«Θα έπρεπε πραγματικά να είναι ένα φαινόμενο που συμβαίνει μία φορά στο εκατομμύριο, διότι όχι μόνο θα χρειαζόταν μια πρόσκρουση με την ακριβώς σωστή ταχύτητα και την ακριβώς σωστή γωνία, αλλά θα χρειαζόταν επίσης όλα να συμβούν μετά από εκείνο το σημείο, όσον αφορά στη συγκέντρωση και την ταχύτητα με την οποία ξεκίνησαν οι χημικές ρίζες της ζωής», δήλωσε ο Άνσλοου.
«Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε με βεβαιότητα ότι συνέβη με αυτόν τον τρόπο. Όμως φαίνεται να είναι ένα πραγματικά σπάνιο φαινόμενο – στην καλύτερη περίπτωση, μια μοναδική σύμπτωση».
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι οι μοριακοί σπόροι της ζωής θα μπορούσαν να προέρχονται από διάφορα άλλα μέρη, όπως οι αστεροειδείς, οι οποίοι προσκρούουν στη Γη πολύ πιο συχνά.
Αν και η μεταφορά μορίων που συνθέτουν τη ζωή στη Γη μέσω κομητών φαίνεται απίθανη, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι γείτονές μας στο ηλιακό σύστημα ενδέχεται να είναι πιο κατάλληλοι για ζωή.
Οι κομήτες θα είχαν περισσότερες πιθανότητες να φτάσουν στην επιφάνεια του Άρη, ο οποίος είναι μικρότερος από τη Γη και έχει λεπτότερη ατμόσφαιρα, ειδικά κατά την περίοδο της ανάπτυξης του ηλιακού συστήματος, όταν οι διαστημικοί βράχοι ήταν πιο συνηθισμένοι.
«Αυτό δεν σημαίνει, φυσικά, ότι συνέβη σίγουρα στον Άρη, αλλά υποδηλώνει ότι θα ήταν απίθανο να συνέβη στη Γη και να μην συνέβη στον Άρη», είπε ο Άνσλοου.
«Ή η άλλη, ίσως πιο πιθανή, εναλλακτική είναι ότι δεν συνέβη σε κανέναν από τους δύο πλανήτες.»
