Ντάστιν Χόφμαν: Τα 27 χαστούκια στον «Πρωτάρη» που δεν προβλήθηκαν και ο «σαδισμός» του σκηνοθέτη
Ο Ντάστιν Χόφμαν αποκαλύπτει τις δύσκολες στιγμές στα γυρίσματα του «Πρωτάρη», τα 27 χαστούκια της Κάθριν Ρος και τον τραυματισμό στο αυτί του
Snapshot
- Ο Ντάστιν Χόφμαν αποκάλυψε ότι η Κάθριν Ρος τον χαστούκισε 27 φορές σε μια σκηνή του «Πρωτάρη» που τελικά δεν προβλήθηκε στην ταινία.
- Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ο Χόφμαν υπέστη διάτρηση τυμπάνου μετά από επαναλαμβανόμενα χτυπήματα και υποβρύχια σκηνή.
- Ο σκηνοθέτης Μάικ Νίκολς ήταν αυστηρός και συχνά σαδιστικός απέναντι στον Χόφμαν, γεγονός που δημιούργησε έντονη ψυχολογική και σωματική πίεση στον ηθοποιό.
- Ο Χόφμαν αισθανόταν ότι δεν ταυτιζόταν με τον ρόλο του Μπέντζαμιν Μπράντοκ λόγω διαφορετικής ταυτότητας και εμφάνισης.
- Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία και βραβεύτηκε, ενώ ο Χόφμαν θεωρεί ότι ο Νίκολς έβλεπε στον χαρακτήρα του Μπέντζαμιν μια μορφή προσωπικών συγκρούσεων.
Ήταν η ταινία που τον καθιέρωσε στο Χόλιγουντ και άλλαξε την επαγγελματική του πορεία, όμως πίσω από την επιτυχία του «Πρωτάρη» (The Graduate) κρύβεται μια εμπειρία που ο Ντάστιν Χόφμαν θυμάται με ιδιαίτερα δυσάρεστα συναισθήματα.
Σχεδόν έξι δεκαετίες μετά την κυκλοφορία της ταινίας, ο βραβευμένος ηθοποιός αποκαλύπτει ότι τα γυρίσματα της κινηματογραφικής παραγωγής του Μάικ Νίκολς αποτέλεσαν μια περίοδο έντονης ψυχολογικής πίεσης, αμφισβήτησης και σωματικής καταπόνησης.
Σε κείμενό του στο περιοδικό «The New Yorker», βασισμένο στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Look at Me», ο 89χρονος σήμερα ηθοποιός περιγράφει όσα έζησε στον ρόλο του Μπέντζαμιν Μπράντοκ, αποκαλύπτοντας, μεταξύ άλλων, ότι η Κάθριν Ρος χρειάστηκε να τον χαστουκίσει 27 φορές για μια σκηνή που τελικά δεν συμπεριλήφθηκε στην ταινία. Ο ίδιος αναφέρει ότι στο τέλος της ημέρας αισθανόταν ζαλισμένος, ενώ την επόμενη ημέρα υπέστη διάτρηση τυμπάνου κατά τη διάρκεια υποβρύχιου γυρίσματος.
«Ο Πρωτάρης» κυκλοφόρησε το 1967 και αποτέλεσε το μεγάλο κινηματογραφικό βήμα του Χόφμαν. Ωστόσο, όπως εξομολογείται, από την πρώτη στιγμή ένιωθε ότι δεν ανήκε σε αυτό το περιβάλλον. «Ένιωσα αμέσως άβολα και ανάξιος. Βρισκόμουν σε πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια ταινία του Μάικ Νίκολς, αλλά αισθανόμουν ότι δεν είχα κανένα δικαίωμα να βρίσκομαι εκεί», γράφει χαρακτηριστικά.
Οι ανασφάλειες για τον ρόλο και η διαφορετική εικόνα του ήρωα
Οι αμφιβολίες του είχαν ξεκινήσει πολύ πριν από την έναρξη των γυρισμάτων. Ο Χόφμαν θεωρούσε ότι δεν ήταν η κατάλληλη επιλογή για τον Μπέντζαμιν Μπράντοκ, έναν εύπορο, αριστούχο απόφοιτο, με αθλητικές επιδόσεις και προφίλ που παρέπεμπε στο παραδοσιακό αμερικανικό πρότυπο.
Ο ίδιος, ως Εβραίος ηθοποιός με καταγωγή από τη Νέα Υόρκη, δυσκολευόταν να ταυτιστεί με τον χαρακτήρα. Όπως εξηγεί, η εικόνα του ήρωα ερχόταν σε αντίθεση με τη δική του εμφάνιση και ταυτότητα, γεγονός που ενίσχυε την πεποίθησή του ότι δεν ταίριαζε στον ρόλο.
Παρότι ο σκηνοθέτης είχε αφιερώσει περίπου δύο χρόνια στην αναζήτηση των κατάλληλων πρωταγωνιστών και είχε εξετάσει, μεταξύ άλλων, την περίπτωση του Ρόμπερτ Ρέντφορντ, ο Χόφμαν δεν επιθυμούσε αρχικά ούτε να περάσει από δοκιμαστικό. Τελικά, ο ατζέντης του τον έπεισε να συμμετάσχει και ο ρόλος κατέληξε σε εκείνον, με την Κάθριν Ρος να αναλαμβάνει τον ρόλο της Ιλέιν Ρόμπινσον.
Η αίσθηση ότι δεν ήταν ο κατάλληλος πρωταγωνιστής, ωστόσο, δεν τον εγκατέλειψε. Ιδιαίτερα έντονη ήταν η ανάμνησή του από τις ώρες που περνούσε στο μακιγιάζ, καθώς ο Νίκολς ζητούσε από τους συνεργάτες του να αλλάξουν χαρακτηριστικά της εμφάνισής του, από τα ενωμένα φρύδια μέχρι το σχήμα της μύτης του.
«Θυμάμαι να σκέφτομαι ότι προσπαθούν να εξαφανίσουν από το πρόσωπό μου την εβραϊκή μου ταυτότητα, αλλά αυτό δεν πρόκειται να συμβεί», αναφέρει. Όπως γράφει, το μόνο που επιθυμούσε εκείνες τις στιγμές ήταν να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη, στο περιβάλλον όπου αισθανόταν ότι πραγματικά ανήκε.
Τα 27 χαστούκια και η σκηνή που δεν προβλήθηκε ποτέ
Η κατάσταση, σύμφωνα με την περιγραφή του, έγινε ακόμη πιο δύσκολη όταν ξεκίνησαν τα γυρίσματα. Ο Χόφμαν υποστηρίζει ότι ο Μάικ Νίκολς, ο οποίος κατά τη διάρκεια των προβών ήταν συνεργάσιμος, άλλαξε αισθητά συμπεριφορά όταν η παραγωγή πέρασε στο στάδιο των γυρισμάτων. Τον περιγράφει ως ευερέθιστο, απρόβλεπτο και συχνά απότομο, σημειώνοντας ότι αισθανόταν πως η αυστηρότητά του απέναντί του ξεπερνούσε τα όρια.
«Ο Μάικ ήταν ευερέθιστος με όλους, αλλά απέναντί μου έμοιαζε να εμφανίζεται μια μορφή σαδισμού», γράφει.
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρει μια σκηνή με την Κάθριν Ρος, στην οποία ο Μπέντζαμιν εισβάλλει στο δωμάτιο της Ιλέιν, βρεγμένος από τη βροχή, για να της αποκαλύψει ότι είχε συνάψει ερωτική σχέση με μια μεγαλύτερη γυναίκα. Λίγο αργότερα, η νεαρή γυναίκα αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για τη μητέρα της, κυρία Ρόμπινσον, την οποία υποδύεται η Αν Μπάνκροφτ.
Στο συγκεκριμένο σημείο, η Ρος έπρεπε να χαστουκίσει τον συμπρωταγωνιστή της. Ο σκηνοθέτης, ωστόσο, ζητούσε να επαναλαμβάνεται η σκηνή, προτρέποντάς την να τον χτυπά κάθε φορά πιο δυνατά. Έτσι, πραγματοποιήθηκαν συνολικά 27 λήψεις.
Η ηθοποιός, όπως θυμάται ο Χόφμαν, ανησυχούσε μήπως τον τραυματίσει. Εκείνος την καθησύχασε, ζητώντας της μόνο να προσέξει το αυτί του. Παρά τις προφυλάξεις, ορισμένα χτυπήματα τον βρήκαν στο συγκεκριμένο σημείο.
«Στο τέλος της ημέρας ζαλιζόμουν. Και το χαστούκι δεν χρησιμοποιήθηκε καν στην ταινία», αποκαλύπτει, περιγράφοντας μια από τις πιο δυσάρεστες στιγμές της παραγωγής.
Η διάτρηση τυμπάνου και η σωματική εξάντληση στα γυρίσματα
Η σωματική καταπόνηση δεν σταμάτησε εκεί. Την αμέσως επόμενη ημέρα, ο ηθοποιός συμμετείχε σε μια υποβρύχια σκηνή, για την οποία χρειάστηκε να φορέσει καταδυτικό εξοπλισμό και να παραμείνει στον πυθμένα μιας πισίνας.
Όταν ανέβηκε στην επιφάνεια έπειτα από αρκετές λήψεις, διαπίστωσε ότι αίμα έτρεχε από το αυτί του. Όπως εκτιμά ο ίδιος, ο συνδυασμός των επαναλαμβανόμενων χτυπημάτων της προηγούμενης ημέρας και της πίεσης του νερού προκάλεσε τη διάτρηση του τυμπάνου του.
Στην αυτοβιογραφική του αφήγηση αναφέρεται και σε ένα ακόμη περιστατικό που αφορούσε την Αν Μπάνκροφτ. Η ηθοποιός, η οποία υποδυόταν την κυρία Ρόμπινσον, λιποθύμησε κατά τη διάρκεια γυρίσματος σε ιδιαίτερα υψηλή θερμοκρασία και χρειάστηκε να της χορηγηθεί οξυγόνο.
Ο ίδιος θυμάται επίσης τις εξαντλητικές επαναλήψεις της σκηνής στην οποία ο Μπέντζαμιν τρέχει από το αυτοκίνητό του προς την εκκλησία, προκειμένου να προλάβει τον γάμο της Ιλέιν και να της εκφράσει την αγάπη του.
Οι λήψεις επαναλαμβάνονταν διαρκώς, μέχρι που ο ηθοποιός έφτασε στα όρια της σωματικής του αντοχής. Η ζέστη και η αφυδάτωση τον είχαν εξαντλήσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε χρειάστηκε να ξαπλώσει στο γρασίδι μπροστά από την εκκλησία, φοβούμενος ότι θα χάσει τις αισθήσεις του.
Η σχέση με τον Μάικ Νίκολς και η διαφορετική ανάγνωση της ταινίας
Παρά τις δυσκολίες, ο «Πρωτάρης» γνώρισε τεράστια επιτυχία και εξελίχθηκε σε μία από τις πλέον εμβληματικές ταινίες της δεκαετίας του 1960. Η παραγωγή συγκέντρωσε επτά υποψηφιότητες για Όσκαρ, ενώ ο Μάικ Νίκολς απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας στην 40ή τελετή απονομής της Ακαδημίας.
Για τον Χόφμαν, ωστόσο, η επιτυχία δεν αναιρεί όσα βίωσε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Όπως αναφέρει, σε όλη τη διάρκεια της παραγωγής είχε την αίσθηση ότι ο σκηνοθέτης ήταν δυσαρεστημένος μαζί του, είτε επειδή θεωρούσε ότι έκανε λάθη είτε επειδή είχε αρχίσει να πιστεύει ότι είχε επιλέξει λάθος άνθρωπο για τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Σήμερα, επιχειρώντας να ερμηνεύσει τη στάση του Νίκολς, ο ηθοποιός δίνει μια διαφορετική διάσταση στη σχέση τους. Εκτιμά ότι ο σκηνοθέτης ενδεχομένως αναζητούσε στον χαρακτήρα του Μπέντζαμιν ένα alter ego, καθώς και ο ίδιος είχε φτάσει στις ΗΠΑ από τη Γερμανία το 1939, σε νεαρή ηλικία, ως Εβραίος πρόσφυγας.
Κατά την εκτίμηση του Χόφμαν, ο Νίκολς μπορεί να έβλεπε στον ήρωα στοιχεία της δικής του προσωπικότητας και να αναζητούσε μέσα από αυτόν έναν τρόπο να εκφράσει τις προσωπικές του συγκρούσεις. «Ήμουν ένα υποκατάστατο, εκεί για να απορροφήσω τη δική του αυτοαπέχθεια», γράφει χαρακτηριστικά.
Η αυτοβιογραφία του Ντάστιν Χόφμαν, «Look at Me», η οποία συνυπογράφεται με τη δημοσιογράφο του «The New Yorker» Άριελ Λέβι, αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 10 Νοεμβρίου 2026.
